Միջազգային պաշտպանության մասին Վրաստանի օրենք

Վրաստանի օրենք

Միջազգային պաշտպանության մասին

(2026 թվականի հունվարի 1-ի դրությամբ)

Սույն օրենքը հիմնված է Վրաստանի Սահմանադրության, միջազգային իրավունքով ճանաչված մարդու հիմնարար իրավունքների և ազատությունների, և այն միջազգային պայմանագրերի վրա, որոնց մասնակից է Վրաստանը։

Գլուխ I

Ընդհանուր դրույթներ

Հոդված 1. Օրենքի գործողության շրջանակը

1. Սույն օրենքը սահմանում է՝

ա) այն օտարերկրացու և այն քաղաքացիություն չունեցող անձի, որը Վրաստանում կարգավիճակ ունեցող քաղաքացիություն չունեցող անձ է (այսուհետ՝ քաղաքացիություն չունեցող անձ), Վրաստանի տարածք մուտքը և գտնվելը, որոնք սույն օրենքի համաձայն հայցել են միջազգային պաշտպանություն, ինչպես նաև նրանց նկատմամբ վերաբերմունքի չափանիշները,

բ) ապաստան հայցողի, փախստականի, լրացուցիչ պաշտպանությունից օգտվող անձի և ժամանակավոր պաշտպանությունից օգտվող անձի իրավական վիճակը, իրավունքները, պարտականությունները և սոցիալ-տնտեսական երաշխիքները,

գ) օտարերկրացու և քաղաքացիություն չունեցող անձին Վրաստանում փախստականի կարգավիճակի, լրացուցիչ պաշտպանության կամ ժամանակավոր պաշտպանության տրամադրման, դադարեցման, չեղարկման և դրանից զրկման, լրացուցիչ պաշտպանության կամ ժամանակավոր պաշտպանության երկարաձգման և համապատասխան կարգավիճակից բացառման հիմքերը և ընթացակարգերը,

դ) միջազգային պաշտպանության ոլորտում պատասխանատու պետական գերատեսչությունների լիազորությունները։

2. Սույն օրենքի գործողությունը չի տարածվում օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին միջազգային պաշտպանություն այն հիմքով տրամադրելու վրա, որը կապված չէ միջազգային պաշտպանության անհրաժեշտության հետ և պայմանավորված է կարեկցանքով և մարդասիրական պատճառով։

Հոդված 2. Օրենքի նպատակը

Այս օրենքի նպատակն է՝

ա) ստեղծել ապաստանի ընթացակարգի համար անհրաժեշտ իրավական շրջանակ,

բ) ապահովել ապաստան հայցողի, փախստականի, լրացուցիչ պաշտպանությունից օգտվող անձի կամ ժամանակավոր պաշտպանությունից օգտվող անձի Վրաստանի օրենսդրությամբ նախատեսված իրավունքների պաշտպանությունը,

գ) ապահովել ապաստանի ընթացակարգը՝ օգտագործելով Վրաստանի օրենսդրությամբ նախատեսված միջազգային պաշտպանության մեխանիզմները։

Հոդված 3. Տերմինների սահմանումը

Սույն օրենքի նպատակների համար նրանում օգտագործված տերմիններն ունեն հետևյալ իմաստները.

ա) Նախարարություն – Վրաստանի ներքին գործերի նախարարություն։

բ) Միջազգային պաշտպանություն հայցել – օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի կողմից Վրաստանի տարածքում գտնվելու ընթացքում, Նախարարության միգրացիայի դեպարտամենտում միջազգային պաշտպանություն ստանալու կամքի ուղղակի կամ անուղղակի, բանավոր կամ գրավոր արտահայտում, բացառությամբ սույն օրենքով ուղղակիորեն նախատեսված դեպքերի։

գ) Ապաստանի ընթացակարգ – իրավական գործընթաց, որը ներառում է սույն օրենքի կիրառման համար պատասխանատու պետական գերատեսչությունների կողմից ձեռնարկված գործողություններ միջազգային պաշտպանություն հայցելու պահից մինչև միջազգային պաշտպանություն տրամադրելու կամ միջազգային պաշտպանության տրամադրումը մերժելու մասին որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ նշված որոշումը սույն օրենքով սահմանված կարգով բողոքարկելու դեպքում՝ մինչև համապատասխան դատարական որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը, ինչպես նաև, իրավական գործընթաց, որը ներառում է սույն օրենքի համաձայն իրականացված գործողությունները՝ միջազգային պաշտպանության դադարեցման, չեղարկման կամ դրանից զրկման կամ լրացուցիչ պաշտպանության կամ ժամանակավոր պաշտպանության երկարաձգման կամ դրա երկարաձգումը մերժելու ընթացակարգը սկսվելու պահից մինչև համապատասխան որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ նշված որոշումը սույն օրենքով սահմանված կարգով բողոքարկելու դեպքում՝ մինչև համապատասխան դատարական որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը։

դ) Դիմում միջազգային պաշտպանության համար – օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի գրավոր դիմում, որով նա խնդրում է Վրաստանում փախստականի կարգավիճակ կամ լրացուցիչ պաշտպանություն տրամադրել։

ե) Կրկնակի միջազգային պաշտպանության մասին դիմում – օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի կողմից ներկայացված միջազգային պաշտպանության կրկնակի դիմում, որը քննարկվում է սույն օրենքի 52-րդ հոդվածով սահմանված կարգով։

զ) Ապաստան հայցող – օտարերկրացի կամ քաղաքացիություն չունեցող անձ, որի նկատմամբ ընթանում է ապաստանի ընթացակարգ, և որի միջազգային պաշտպանության կամ միջազգային պաշտպանության կրկնակի դիմումը ճանաչվել է ընդունելի։

է) Միջազգային պաշտպանություն – օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին փախստականի կարգավիճակի, լրացուցիչ պաշտպանության կամ ժամանակավոր պաշտպանության տրամադրում և նրա ապահովում սույն օրենքով նախատեսված իրավունքներով։

ը) Ապաստան հայցողի տեղեկանք – փաստաթուղթ, որը հաստատում է օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի կողմից միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի ընդունելի ճանաչումը, նրա նկատմամբ ապաստանի ընթացակարգի ընթացքը և նրա Վրաստանում օրինական գտնվելը։

թ) Միջազգային պաշտպանություն հայցելու մասին տեղեկանք – փաստաթուղթ, որը հաստատում է օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի կողմից միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի ներկայացում և միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի ընդունելիության փուլի սկիզբ։

ժ) Փախստական – օտարերկրացի կամ քաղաքացիություն չունեցող անձ, որին սույն օրենքի 15-րդ հոդվածի հիման վրա տրամադրվել է փախստականի կարգավիճակ։

ժա) Լրացուցիչ պաշտպանությունից օգտվող անձ – օտարերկրացի կամ քաղաքացիություն չունեցող անձ, որին սույն օրենքի 19-րդ հոդվածի հիման վրա տրամադրվել է լրացուցիչ պաշտպանություն։

ժբ) Ժամանակավոր պաշտպանությունից օգտվող անձ – օտարերկրացի կամ քաղաքացիություն չունեցող անձ, որին սույն օրենքի 22-րդ հոդվածի հիման վրա տրամադրվել է ժամանակավոր պաշտպանություն։

ժգ) Միջազգային պաշտպանությունից օգտվող անձ – փախստական, լրացուցիչ պաշտպանությունից օգտվող անձ, ժամանակավոր պաշտպանությունից օգտվող անձ։

ժդ) Անչափահասի լավագույն շահերը – անչափահասի անվտանգության, բարեկեցության, առողջության պահպանության, կրթության, զարգացման, սոցիալ-տնտեսական և այլ շահեր, որոնք որոշվում են՝ երեխաների իրավունքների պաշտպանության ոլորտում սահմանված միջազգային չափորոշիչների, անչափահասի անհատական ​​բնութագրերի և նրա կարծիքի նախատեսմամբ և համապատասխանում են Միավորված ազգերի կազմակերպության 1989 թվականի «Երեխայի իրավունքների մասին կոնվենցիային»։

ժե) Ծագման երկիր – օտարերկրացու քաղաքացիության երկիրը, ինչպես նաև քաղաքացիություն չունեցող անձի մշտական ​​բնակության երկիրը։

ժզ) Անվտանգ ծագման երկիր – ծագման երկիր, որտեղ ժողովրդավարական համակարգի և ընդհանուր քաղաքական իրավիճակի շրջանակներում գործող օրենսդրական կարգավորումը և դրա կիրառումը մատնանշում են, որ այս երկրում, ընդհանուր առմամբ և շարունակաբար, չկա հետապնդում սույն օրենքի 38-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ կետերին համապատասխան, ինչպես նաև չկա լուրջ վնասի իրական ռիսկ սույն օրենքի 38-րդ հոդվածի 3-րդ կետին համապատասխան։

ժէ) Անվտանգ երրորդ երկիր – երկիր, որը օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի ծագման երկիրը չէ, թեպետ այդ երկրի և օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի միջև կապի հիման վրա նա կարող է օրինականորեն ընդունվել նշված երկիր, ինչպես նաև՝

ժէ․ա) այդ երկրում նրա կյանքին կամ ազատությանը իր ռասայի, կրոնի, ազգության, որոշակի սոցիալական խմբի պատկանելության կամ քաղաքական հայացքների պատճառով վտանգ չի ստեղծվի,

ժէ․բ) այդ երկրում նա չի բախվի լուրջ վնասի իրական ռիսկի՝ համաձայն սույն օրենքի 38-րդ հոդվածի 3-րդ կետի,

ժէ․գ) այդ երկրում նրա նկատմամբ կպահպանվի չվտարելու սկզբունքը՝ համաձայն «Փախստականների կարգավիճակի մասին» ՄԱԿ-ի 1951 թվականի կոնվենցիայի,

ժէ․դ) նրան այդ երկրից վտարումով չի խախտվի նրա՝ խոշտանգումներից կամ անմարդկային կամ նվաստացնող վերաբերմունքից պաշտպանվելու իրավունքը,

ժէ.ե) նա հնարավորություն կունենա դիմելու փախստականի կարգավիճակի համար և, անհրաժեշտության դեպքում, ստանալու համապատասխան պաշտպանություն՝ համաձայն «Փախստականների կարգավիճակի մասին» ՄԱԿ-ի 1951 թվականի կոնվենցիայի։

ժը) Իրավազոր պաշտոնատար անձ – Նախարարության Միգրացիայի վարչության աշխատակից, որը կատարում է սույն օրենքով նախատեսված գործառույթները՝ նախարարի անհատական ​​վարչաիրավական ակտով պատվիրակված լիազորության հիման վրա։

ժթ) Վրաստանի տարածք անօրինական մուտք – Վրաստանի պետական ​​սահմանի հատում կեղծ փաստաթղթի օգտագործմամբ կամ այլ անօրինական եղանակով։

ի) Ներքին տեղափոխման այլընտրանք – ապաստան հայցողի համար ծագման երկրի որոշակի տարածք տեղափոխվելու հնարավորություն, որտեղ նա չունի հիմնավորված հետապնդման վախ կամ չի գտնվում լուրջ վնասի իրական ռիսկի տակ, կամ ունի հնարավորություն սույն օրենքի 40-րդ հոդվածի առաջին մասով սահմանված պաշտպանության իրականացնող սուբյեկտների կողմից արդյունավետ և երկարաժամկետ պաշտպանված լինելու հետապնդումից կամ լուրջ վնասից, ինչպես նաև որտեղ նա կարող է անվտանգ ժամանել, օրինական մուտք գործել և բնակվել, ինչպես նաև օգտվել իր իրավունքների հարգումից և ունենալ տնտեսական գոյատևման հնարավորություն։

իա) Ընտանիքի անդամ – ծագման երկրում արդեն իսկ գոյություն ունեցող ընտանիքի անդամ, մասնավորապես՝

իա.ա) ապաստան հայցողի կամ միջազգային պաշտպանությունից օգտվող անձի ամուսինը կամ ապաստան հայցողի կամ միջազգային պաշտպանությունից օգտվող անձի հետ չգրանցված ամուսնության մեջ գտնվող անձը,

իա.բ) ապաստան հայցողի կամ միջազգային պաշտպանությունից օգտվող անձի չամուսնացած անչափահաս երեխան գրանցված կամ չգրանցված ամուսնությունից կամ ապաստան հայցողի կամ միջազգային պաշտպանությունից օգտվող անձի կողմից ծագման երկրի օրենսդրությանը համապատասխան որդեգրված չամուսնացած անչափահասը,

իա.գ) չամուսնացած անչափահաս ապաստան հայցողի կամ միջազգային պաշտպանությունից օգտվող անձի մայրը, հայրը, օրինական ներկայացուցիչը։

իբ) Միայնակ ծնող – ապաստան հայցող կամ միջազգային պաշտպանությունից օգտվող անձ (մայր, հայր) անչափահաս երեխայի/երեխաների հետ միասին։

իգ) Ընտանիքի վերամիավորում – ընտանիքի միասնության սկզբունքի հիման վրա, փախստականի կամ լրացուցիչ պաշտպանությունից օգտվող անձի ընտանիքի անդամների մուտքը և բնակությունը Վրաստանի տարածքում։

իդ) Ածանցյալ կարգավիճակ – ընտանիքի միասնության սկզբունքից ելնելով, փախստականի կամ լրացուցիչ պաշտպանությունից օգտվող անձի ընտանիքի անդամին տրամադրված կարգավիճակ։

իե) Զանգվածային մուտք – նույն ծագման երկիր ունեցող օտարերկրացիների կամ քաղաքացիություն չունեցող անձանց բազմամարդ խմբի կողմից միջազգային պաշտպանության հայտ ներկայացնելը, որոնց նկատմամբ հնարավոր չէ ապահովել արդյունավետ անհատական ապաստանի ընթացակարգ։

իզ) Կամավոր հայրենադարձություն – միջազգային պաշտպանությունից օգտվող անձի կողմից առանց ֆիզիկական, հոգեբանական կամ նյութական հարկադրանքի իր ծագման երկիր անվտանգ և արժանապատիվ վերադարձի մասին որոշման կայացում։

իէ) Հարգելի պատճառ – օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի առողջական այնպիսի վիճակ, որն անհնար է դարձնում նրա կողմից միջազգային պաշտպանության համար դիմումի ներկայացում կամ սույն օրենքով նախատեսված համապատասխան պարտավորության կատարում, ինչը հաստատվում է բժշկի կողմից տրված համապատասխան տեղեկանքով։ Հարգելի պատճառ է համարվում նաև անհաղթահարելի ուժը (ֆորսմաժոր), մասնավորապես՝ տարերային աղետը, վթարը, հրդեհը, զանգվածային անկարգությունները, ռազմական գործողությունը, կարանտինի կամ արտակարգ դրության հայտարարումը և(կամ) այլ այնպիսի հանգամանք, որի պատճառով օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի կողմից միջազգային պաշտպանության համար դիմում ներկայացնելը կամ սույն օրենքով նախատեսված այլ պարտավորության կատարումը օբյեկտիվորեն անհնար է դառնում։ Բացի այդ, հարգելի պատճառ է համարվում նաև օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի՝ Վրաստանում գտնվող ընտանիքի անդամի մահը, ինչը հաստատվում է իրավասու պետական մարմնի կողմից տրված պաշտոնական փաստաթղթով։

իը) Հատուկ կարիք ունեցող անձ – անչափահաս, առանց ուղեկցորդի գտնվող անչափահաս, տարեց անձ, սահմանափակ հնարավորություն ունեցող անձ, հղի կին, միայնակ ծնող, մարդկանց առևտրի զոհ, հոգեկան խանգարում ունեցող անձ, խոշտանգման զոհ, բռնաբարության զոհ, այլ հոգեբանական, ֆիզիկական կամ սեռական բռնության զոհ։

իթ) Ընդունման կենտրոն – ապաստան հայցողների ժամանակավոր տեղավորման վայր։

լ) Ժամանակավոր տեղավորման կենտրոն – սույն օրենքի 9-րդ հոդվածի 2-րդ կետով նախատեսված համապատասխան հիմքի առկայության դեպքում օտարերկրացիների և քաղաքացիություն չունեցող անձանց/ապաստան հայցողների ժամանակավոր տեղավորման վայր։

լա) Փախստականի ճանապարհորդական փաստաթուղթ – «Փախստականների կարգավիճակի մասին» 1951 թվականի ՄԱԿ-ի կոնվենցիայի 28-րդ հոդվածով սահմանված փաստաթուղթ։

լբ) Ճանապարհորդական անձնագիր – լրացուցիչ պաշտպանությունից օգտվող անձի ճանապարհորդական փաստաթուղթ։

լգ) Ժամանակավոր նույնականացման վկայական – «Օտարերկրացիների և քաղաքացիություն չունեցող անձանց իրավական կարգավիճակի մասին» Վրաստանի օրենքի 2-րդ հոդվածի «ժը» ենթակետով սահմանված փաստաթուղթ։

լգ1) Առանց ուղեկցորդի գտնվող անչափահաս – անչափահաս, որը հատել է Վրաստանի պետական ​​սահմանը՝ առանց ծնողի/ծնողների կամ իր համար պատասխանատվություն կրող այլ չափահաս անձի/հոգաբարձուի/խնամակալի/աջակցողի ուղեկցության, և որի կողմից միջազգային պաշտպանության պահանջ ներկայացնլու պահին նրա ծնողը/ծնողները կամ նրա համար պատասխանատվություն կրող այլ չափահաս անձ/հոգաբարձու/խնամակալ/ աջակցող նրա ներկայացուցչություն չեն իրականացնում, ինչպես նաև անչափահաս, որը Վրաստանի պետական ​​սահմանը հատելուց հետո հայտնվել է առանց ծնողների կամ իր համար պատասխանատվություն կրող այլ չափահաս անձի/հոգաբարձուի/խնամակալի/ աջակցողի։

լգ2) Նախարար – Վրաստանի ներքին գործերի նախարար։

լգ3) Տվյալների բազա – օտարերկրացիների և քաղաքացիություն չունեցող անձանց, ապաստան հայցողների և միջազգային պաշտպանությունից օգտվող անձանց մասին տվյալների բազա, որի վարչարարությունն իրականացնում է Նախարարությունը։

լգ4) Սույն օրենքի կիրառման համար պատասխանատու պետական ​​գերատեսչություններ – սույն օրենքի X գլխով սահմանված վարչական մարմիններ։

Գլուխ II

Ապաստանի ընթացակարգի ընդհանուր սկզբունքներն ու ընթացակարգային երաշխիքները

Հոդված 4. Իրավական երաշխիքներ

Ապաստան հայցողների և միջազգային պաշտպանության շահառուների իրավունքները պաշտպանում է պետությունը։

Հոդված 5. Գաղտնիության սկզբունքը

1. Օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի, ապաստան հայցողի կամ միջազգային պաշտպանության շահառուի անձնական տվյալները, ինչպես նաև նրա միջազգային պաշտպանությունից օգտվելու դիմումի հետ կապված ցանկացած տեղեկություն գաղտնի են, և թույլ չի տրվում նման տվյալների/տեղեկությունների բացահայտումը երրորդ կողմերին (այդ թվում, ծագման երկրի պետական ​​գերատեսչությանը և քաղաքացիներին) առանց օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի, ապաստան հայցողի կամ միջազգային պաշտպանությունից օգտվող անձի գրավոր համաձայնության՝ դրանք փոխանցելու (բացառությամբ սույն օրենքի կատարման համար պատասխանատու պետական մարմիններին փոխանցելու դեպքերի), տարածելու կամ այլ կերպ հասանելի դարձնելու միջոցով։

2. Սույն օրենքի կիրառման համար պատասխանատու պետական գերատեսչությունները, որոնք միջազգային պաշտպանության ոլորտում գործողություններ են իրականացնում, ինչպես նաև ապաստանի ընթացակարգին մասնակցող երրորդ կողմերը պարտավոր են պահպանել գաղտնիության սկզբունքը: Սույն օրենքի կիրառման համար պատասխանատու պետական ​​մարմինները ղեկավարվում են «Անձնական տվյալների պաշտպանության մասին» Վրաստանի օրենքի պահանջներով։

3. Տեղեկությունը կարող է փոխանակվել ահաբեկչության կամ արտահանձնման հետ կապված Վրաստանի միջազգային պայմանագրերով ստանձնած պարտավորությունները կատարելու համար, եթե միջազգային պաշտպանության պահանջի մասին տեղեկության գաղտնիությունը պահպանված կլինի։

Հոդված 6. Օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին Վրաստանի տարածք մուտք գործելու իրավունքի տրամադրումը և ապաստանի ընթացակարգի հասանելիության ապահովումը

1. Սույն օրենքի կիրառման համար պատասխանատու պետական գերատեսչություններն ապահովում են այն օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի Վրաստանի տարածք մուտք գործելու իրավունքի իրականացում և ապաստանի ընթացակարգի հասանելիության հնարավորություն, որը միջազգային պաշտպանություն է խնդրում։

2. Սույն օրենքի 33-րդ հոդվածով նախատեսված դեպքում օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին չի կարող տրամադրվել սույն հոդվածի 1-ին կետով սահմանված Վրաստանի տարածք մուտք գործելու իրավունքը։

Հոդված 7. Ապաստան հայցողին քրեական պատասխանատվությունից ազատելը

1. Օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից կեղծ պաշտոնական համակարգչային տվյալներ ստեղծելու (բացառությամբ իրացման հետ կապված գործողությունների) կամ Վրաստանի բռնազավթված տարածք «Բռնազավթված տարածքների մասին» Վրաստանի օրենքով սահմանված կանոնների խախտմամբ մուտք գործելու, կամ Վրաստանի պետական ​​սահմանը անօրինական հատելու, կամ անձը հաստատող կեղծ փաստաթուղթ կամ այլ պաշտոնական փաստաթուղթ, կնիք, դրոշմակնիք կամ ձևաթուղթ պատրաստելու, ձեռք բերելու կամ օգտագործման նպատակով պահելու կամ օգտագործելու (բացառությամբ կեղծ պաշտոնական փաստաթղթի, կնիքի, դրոշմակնիքի կամ ձևաթուղթ իրացնելու հետ կապված արարքի) դեպքում, եթե նա Վրաստան է մուտք գործել անմիջապես այն տարածքից, որտեղ նրան սույն օրենքի 15-րդ հոդվածի 1-ին կետով, 19-րդ հոդվածի 1-ին կետով, 38-րդ հոդվածի 3-րդ կետով կամ 22-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված վտանգ էր սպառնում, և նա սույն օրենքի համաձայն միջազգային պաշտպանություն է հայցել, եթե նրա գործողություններում չկան հանցագործության այլ նշաններ։

2. Սույն հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված դեպքում օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձն ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից, եթե նա անհապաղ, առաջին իսկ հնարավորության դեպքում ներկայացել է պետական ​​մարմին և տվել է համապատասխան բացատրություն՝ կապված համապատասխան արարքը կատարելու պատճառի հետ։

3. Սույն հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված քրեական պատասխանատվությունից ազատվում է նաև օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը, որը սույն հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված արարքը կատարել է մարդկանց առևտրի (թրաֆիքինգի) զոհ լինելու պատճառով՝ մինչև մարդկանց առևտրի (թրաֆիքինգի) զոհի կարգավիճակ ստանալը։

4. Եթե միջազգային պաշտպանության մասին օրինական ուժի մեջ մտած որոշումով սահմանվի, որ օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը միջազգային պաշտպանության կարիք չունի, սույն հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված քրեական պատասխանատվությունից ազատումը նրա վրա չի տարածվում։

5. Քննչական մարմնի այն իրավազոր անձանց համար, որոնք հետաքննում են օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի կողմից սույն հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված արարքի (հանցագործության) հնարավոր կատարումը, ապաստանի ընթացակարգի ավարտի վերաբերյալ տեղեկություն ստանալու համար հասանելի է Նախարարության համապատասխան տվյալների բազան։

Հոդված 8. Չվտարելու սկզբունքը

1. Ապաստան հայցողը կամ միջազգային պաշտպանությունից օգտվող անձը, ինչպես նաև այս օրենքով ուղղակիորեն նախատեսված դեպքում օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը չպետք է վերադարձվի կամ վտարվի այն երկրի սահման, որտեղ նրա կյանքը կամ ազատությունը կարող է վտանգի ենթարկվել իր ռասայի, կրոնի, ազգության, որոշակի սոցիալական խմբի պատկանելության կամ քաղաքական հայացքների պատճառով։

2. Սույն հոդվածի առաջին կետի գործողությունը չի տարածվում ապաստան հայցողի կամ միջազգային պաշտպանությունից օգտվող անձի, ինչպես նաև սույն օրենքով ուղղակիորեն նախատեսված դեպքում՝ այն ​​օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի վրա, որի նկատմամբ բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ նա վտանգ է ստեղծում Վրաստանի պետական ​​անվտանգությանը, կամ որը Վրաստանում օրինական ուժի մեջ մտած մեղադրական դատավճռով դատապարտվել է առանձնապես ծանր հանցագործության համար և վտանգ է ստեղծում հասարակությանը։

Հոդված 9. Օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի/ապաստան հայցողի ձերբակալումը և(կամ) նրա ժամանակավոր տեղակայման կենտրոնում տեղավորումը

1. Օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի/ապաստան հայցողի ձերբակալումը և(կամ) նրա ժամանակավոր տեղակայման կենտրոնում տեղավորումը ծայրահեղ միջոց է, որը չպետք է խտրական լինի և պետք է ծառայի միայն օրինական նպատակի։

2. Օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը/ապաստան հայցողը կարող է ձերբակալվել և(կամ) տեղավորվել ժամանակավոր տեղակայման կենտրոնում, եթե՝

ա) նրա ինքնությունը հնարավոր չէ պարզել,

բ) կա նրա փախչելու և(կամ) լիազորված պաշտոնատար անձի հետ համագործակցությունից խուսափելու վտանգ,

գ) կա բավարար հիմք ենթադրելու, որ նա վտանգ կստեղծի Վրաստանի պետական ​​անվտանգությանը,

դ) կա բավարար հիմք ենթադրելու, որ նա վտանգ կստեղծի հանրային առողջությանը,

ե) նա կոպտորեն խախտում է հանրային անվտանգությունը և հասարակական կարգը,

զ) առկա է սույն օրենքի 33-րդ հոդվածի 10-րդ կետով սահմանված հանգամանք, ինչպես նաև, օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը/ապաստան հայցողը վտանգ է ստեղծում Վրաստանի պետական ​​անվտանգությանը,

է) նա չի կատարել դատավորի կողմից սահմանված ​​ժամանակավոր տեղակայման կենտրոնում տեղակայելու այլընտրանքային միջոցով նախատեսված պարտավորությունները։

3. Ձերբակալումից անմիջապես հետո օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին/ապաստան հայցողին իրեն հասկանալի լեզվով կամ այն լեզվով, որը նա հասկանում է, ինչպես դա կարող է ողջամիտ համարվել, նրան հասկանալի ձևով կբացատրվի՝

ա) ձերբակալման հիմքը,

բ) փաստաբանի ծառայությունից օգտվելու իրավունքը,

գ) իր ընտրած անձին/հարազատին ձերբակալման մասին տեղեկացնելու իրավունքը,

դ) բժշկական զննում խնդրելու իրավունքը։

4. Ձերբակալված օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին/ապաստան հայցողին պետք է հնարավորություն տրվի ձերբակալության մասին անհապաղ տեղեկացնել իր համար ցանկալի անձին/հարազատին՝ անհրաժեշտության դեպքում օգտագործելով Նախարարության ռեսուրսները։

5. Ձերբակալված օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը/ապաստան հայցողը կարող է տեղակայվել Նախարարության ժամանակավոր տեղակայման մեկուսարանում կամ ժամանակավոր տեղակայման կենտրոնում։

6. Ձերբակալված օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը/ապաստան հայցողը պետք է տեղակայվի մյուս իրավախախտներից առանձին։ Տղամարդիկ և կանայք տեղակայվում են առանձին, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ նրանք միմյանց ընտանիքի անդամներ են։ Անչափահասը տեղակայվում է չափահասից առանձին, եթե նրանք միմյանց ընտանիքի անդամներ չեն։ Ընտանեկան միասնությունը պետք է պահպանվի, եթե չկա անվտանգության հետ կապված ռիսկ, որը պահանջում է ընտանիքի անդամների առանձնացում։

7. Օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը/ապաստան հայցողը ձերբակալումից հետո ոչ ուշ, քան 48 ժամվա ընթացքում ներկայացվում է դատարան՝ ժամանակավոր տեղակայման կենտրոնում տեղավորելու վերաբերյալ որոշում կայացնելու համար։ Եթե հաջորդ 24 ժամվա ընթացքում դատարանը որոշում չի կայացնում օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի/ապաստան հայցողի ժամանակավոր տեղակայման կենտրոնում տեղավորելու վերաբերյալ, օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը/ապաստան հայցողը անհապաղ պետք է ազատ արձակվի։

8. Եթե օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը/ապաստան հայցողը ձերբակալումից հետո 48 ժամվա ընթացքում չի ներկայացվի դատարանին, նա անհապաղ պետք է ազատվի։

9. Եթե առկա է սույն հոդվածի 2-րդ կետով նախատեսված հիմքերից որևէ մեկը, ձերբակալված օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը/ապաստան հայցողը կարող է տեղակայվել տեղակայման կենտրոնում մինչև ապաստանի ընթացակարգի ավարտը։

10. Օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը/ապաստան հայցողը ժամանակավոր տեղակայման կենտրոնում կարող է տեղակայվել 3 ամսով։ Սույն հոդվածի 2-րդ կետով նախատեսված հիմքերից որևէ մեկի առկայության դեպքում, օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի/ապաստան հայցողի ժամանակավոր տեղակայման կենտրոնում տեղակայման ժամկետը կարող է երկարաձգվել ևս 6 ամսով՝ Նախարարության կողմից դատարան ներկայացված հիմնավորված միջնորդության հիման վրա։ Օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի/ապաստան հայցողի ժամանակավոր տեղակայման կենտրոնում գտնվելու ընդհանուր ժամկետը չի կարող գերազանցել 9 ամիսը։ Այս ժամկետի ավարտից հետո օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը/ապաստան հայցողը պետք է լքի ժամանակավոր տեղակայման կենտրոնը։

11. Սույն հոդվածի 10-րդ կետով սահմանված ժամկետում ժամանակավոր տեղակայման կենտրոնում տեղակայված օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին/ապաստան հայցողին միջազգային պաշտպանություն տրամադրելու դեպքում նա պետք է լքի ժամանակավոր տեղակայման կենտրոնը։

12. Օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը/ապաստան հայցողը կարող է նաև ձերբակալվել և(կամ) տեղակայվել ժամանակավոր տեղակայման կենտրոնում՝ «Օտարերկրացիների և քաղաքացիություն չունեցող անձանց իրավական կարգավիճակի մասին» Վրաստանի օրենքով նախատեսված դեպքերում՝ նույն օրենքով սահմանված հիմքով։

13. Օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին/ապաստան հայցողին ձերբակալելիս և(կամ) ժամանակավոր տեղակայման կենտրոնում տեղավորելիս կիրառվում է օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին/ապաստան հայցողին ձերբակալելու և ժամանակավոր տեղակայման կենտրոնում պահելու կարգը, որը սահմանվում է նախարարի նորմատիվ ակտով։

Հոդված 10. Օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի/ապաստան հայցողի ժամանակավոր տեղակայման կենտրոնում տեղավորելու այլընտրանքային միջոցը

1. Դատարանն իրավազոր է իր նախաձեռնությամբ կամ, անհրաժեշտության դեպքում, Նախարարության միջնորդության հիման վրա որոշում կայացնել օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի/ապաստան հայցողի ժամանակավոր տեղակայման այլընտրանքային միջոցի կիրառման վերաբերյալ։

2. Օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի/ապաստան հայցողի որպես ժամանակավոր տեղակայման կենտրոնում տեղավորելու այլընտրանքային միջոց կարող է սահմանվել ՝

ա) ոստիկանության համապատասխան տարածքային մարմին և(կամ) Նախարարության այլ լիազորված ստորաբաժանում պարբերաբար ներկայանալը՝ շաբաթը ոչ ավելի, քան երկու անգամ,

բ) օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի/ապաստան հայցողի հետ կապված Վրաստանի քաղաքացու երաշխավորությունը։

3. Օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին/ապաստան հայցողին ժամանակավոր տեղակայման կենտրոնում տեղավորելու այլընտրանքային միջոցը սահմանում է դատարանը։ Օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին/ապաստան հայցողին ժամանակավոր տեղակայման կենտրոնում տեղավորելու այլընտրանքային միջոցի գործողության ժամկետը 3 ամիս է։ Անհրաժեշտության դեպքում, այս ժամկետը կարող է երկարաձգվել ևս 6 ամսով՝ Նախարարության կողմից դատարան ներկայացված հիմնավորված դիմումի հիման վրա։

Հոդված 11. Խտրականության անթույլատրելիությունը

Սույն օրենքը առանց խտրականության պետք է տարածվի օտարերկրացու, քաղաքացիություն չունեցող անձի, ապաստան հայցողի և միջազգային պաշտպանությունից օգտվող անձի նկատմամբ՝ անկախ ռասայից, մաշկի գույնից, լեզվից, սեռից, տարիքից, քաղաքացիությունից, ծագումից, ծննդավայրից, բնակության վայրից, գույքից կամ կոչումից, կրոնից կամ համոզմունքից, ազգային, էթնիկական կամ սոցիալական ծագումից, մասնագիտությունից, ամուսնական կարգավիճակից, առողջական վիճակից, հաշմանդամությունից, սեռական կողմնորոշումից, քաղաքական կամ այլ հայացքներից և այլ հիմքերից։

Հոդված 12. Ընտանիքի միասնության սկզբունքի պահպանումը

1. Նախարարությունը պահպանում է միջազգային պաշտպանությունից օգտվող անձի ընտանիքի միասնության սկզբունքը։

2. Ընտանիքի բոլոր անդամներն իրավունք ունեն, որ իրենց միջազգային պաշտպանության մասին դիմումը քննարկվի անհատապես։

Հոդված 13. Անչափահասի լավագույն շահերի նախատեսումը

Անչափահասի հետ կապված որոշումը պետք է համապատասխանի Միավորված ազգերի կազմակերպության 1989 թվականի «Երեխայի իրավունքների մասին կոնվենցիային» և պետք է նախատեսի անչափահասի լավագույն շահերը։ Անչափահասի լավագույն շահերը գնահատելիս սույն օրենքի իրականացման համար պատասխանատու պետական ​​գերատեսչությունները հատուկ ուշադրություն պետք է դարձնեն ընտանիքի միասնության սկզբունքին, անչափահասի անվտանգությանը, բարեկեցությանը, սոցիալական զարգացմանը և հայացքներին, ինչպես նաև պետք է նախատեսեն նրա տարիքը և կարողությունները (ներառյալ նրա զարգացման մակարդակը, ընկալման և հաղորդակցման հմտությունները)։

Գլուխ III

Փախստականի կարգավիճակ, լրացուցիչ պաշտպանություն կամ ժամանակավոր պաշտպանություն տրամադրելու և փախստականի կարգավիճակի, լրացուցիչ պաշտպանության կամ ժամանակավոր պաշտպանության տրամադրումը մերժելու հիմքերը

Հոդված 14. Միջազգային պաշտպանության ձևերը

Սույն օրենքի համաձայն՝ Վրաստանում գոյություն ունեն միջազգային պաշտպանության հետևյալ ձևերը՝

ա) փախստականի կարգավիճակ,

բ) լրացուցիչ պաշտպանություն,

գ) ժամանակավոր պաշտպանություն։

Հոդված 15. Փախստականի կարգավիճակ տրամադրելու հիմքերը

1. Սույն օրենքով սահմանված կարգի համաձայն, փախստականի կարգավիճակ տրամադրվում է այն օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին, որը գտնվում է իր ծագման երկրից դուրս, ունի հիմնավոր վախ, որ կարող է դառնալ հետապնդման զոհ՝ իր ռասայի, կրոնի, ազգության, որոշակի սոցիալական խմբի պատկանելության կամ քաղաքական հայացքների պատճառով, և որը չի կարող կամ նման վախի պատճառով չի ցանկանում վերադառնալ իր ծագման երկիր կամ օգտվել այդ երկրի պաշտպանությունից։

2. Այն օտարերկրացիների կամ քաղաքացիություն չունեցող անձանց զանգվածային ներհոսքի դեպքում, որոնք բավարարում են սույն հոդվածի 1-ին կետով սահմանված պահանջները (հիմքերը), Նախարարությունը, սույն օրենքով սահմանված կարգով, որոշում է կայացնում նրանց prima facie մոտեցումով տրամադրել փախստականի կարգավիճակ՝ «խմբային սահմանման» մեթոդով։

3. «Խմբային սահմանման» մեթոդով փախստականի կարգավիճակի տրամադրումը կատարվում է սույն օրենքի 22-րդ հոդվածով սահմանված կարգով։

Հոդված 16. Տեղում ծագած («Sur place») միջազգային պաշտպանություն հայցելու իրավունքը

1. Միջազգային պաշտպանության անհրաժեշտությունը կարող է հիմնված լինել Վրաստանում գտնվող օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի հանգամանքների էական փոփոխության կամ ծագման երկիրը լքելուց հետո նրա կողմից կատարված գործողության վրա։

2. Սույն հոդվածով նախատեսված դեպքում օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի հետապնդման հիմնավոր վախը կամ լուրջ վնասի իրական վտանգը կարող է հիմնված լինել այն գործունեության վրա, որում նա ներգրավված է եղել ծագման երկիրը լքելուց հետո, և որը օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի ծագման երկրում ունեցած համոզմունքի կամ կողմնորոշման արտահայտությունն ու շարունակությունն է։

3. Եթե օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը Նախարարությանը կրկնական է դիմել միջազգային պաշտպանության պահանջով, նրան կարող է մերժվել սույն օրենքով նախատեսված կարգավիճակի տրամադրումը՝ առանց խախտելու ՄԱԿ-ի 1951 թվականի «Փախստականների կարգավիճակի մասին» կոնվենցիան, եթե օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի հետապնդման հիմնավոր վախը կամ լուրջ վնաս կրելու իրական ռիսկը բխում է այն հանգամանքներից, որոնք նա իր ծագման երկիրը լքելուց հետո դիտավորությամբ, արհեստականորեն է ստեղծել։

Հոդված 17. Փախստականի կարգավիճակի տրամադրումը մերժելու հիմքերը

1. Օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին փախստականի կարգավիճակ չի տրամադրվի, եթե նա չի բավարարում սույն օրենքի 15-րդ հոդվածի 1-ին կետով սահմանված պահանջները (հիմքերը)։

2. Օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին փախստականի կարգավիճակ չի տրամադրվի նաև այն դեպքում, եթե՝

ա) կան բավարար հիմքեր ենթադրելու, որ նա վտանգ կստեղծի՝

ա.ա) Վրաստանի պետական ​​անվտանգությանը․

ա.բ) Վրաստանի տարածքային ամբողջականությանը․

ա.գ) հասարակական անվտանգությանը և հասարակական կարգին,

բ) նա դատարանի օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով դատապարտվել է Վրաստանում դիտավորությամբ ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցագործություն կամ ընտանեկան հանցագործություն կատարելու համար։

3. Օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին փախստականի կարգավիճակ տրամադրելու անհրաժեշտություն չկա, և, համապատասխանաբար, նրան փախստականի կարգավիճակ չի տրամադրվի, եթե՝

ա) նրան միջազգային պաշտպանություն է տրամադրել այլ պետություն, որը նրա համար անվտանգ երկիր է,

բ) նա երկու կամ ավելի երկրների քաղաքացի է և հնարավորություն ունի օգտվել դրանցից որևէ մեկի պաշտպանությունից,

գ) նա ունի ներքին տեղաշարժման այլընտրանք,

դ) նրա վրա տարածվում է 1951 թվականի ՄԱԿ-ի «Փախստականների կարգավիճակի մասին» կոնվենցիայի 1-ին հոդվածի «D» մասը,

ե) նա բնակության երկրի իրավազոր մարմնի կողմից ճանաչվել է որպես այն իրավունքներն ու պարտականություններն ունեցող, որոնք կապված են այդ երկրի քաղաքացիություն ունենալու հետ։

Հոդված 18. Փախստականի կարգավիճակից բացառումը

1. Օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը բացառվում է փախստականի կարգավիճակից, եթե նա բավարարում է սույն օրենքի 15-րդ հոդվածով սահմանված պահանջները, թեպետ կան բավարար հիմքեր ենթադրելու, որ՝

ա) նա կատարել է խաղաղության դեմ ուղղված հանցագործություն, պատերազմական հանցագործություն կամ մարդկության դեմ ուղղված հանցագործություն՝ համաձայն այդ նպատակով ստեղծված միջազգային ակտերով նման գործողություններին տրված սահմանումների,

բ) մինչ Վրաստանում փախստականի կարգավիճակի տրամադրումը նա կատարել է դիտավորությամբ ոչ քաղաքական բնույթի ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցագործություն Վրաստանի սահմաններից դուրս,

գ) նա մեղադրվում է Միավորված ազգերի կազմակերպության նպատակներին և սկզբունքներին հակասող արարք կատարելու համար։

2․ Սույն հոդվածի առաջին կետի գործողությունը տարածվում է նաև այն անձի վրա, որը սադրում է առաջին կետով նախատեսված հանցագործությունը կատարելու կամ գործողությունը իրականացնելու կամ որևէ այլ կերպ մասնակցում է նշված հանցագործության կատարմանը կամ գործողության իրականացմանը։

Հոդված 19. Լրացուցիչ պաշտպանության տրամադրման հիմքերը

1․ Լրացուցիչ պաշտպանություն է տրամադրվում օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի, որը չի կարող բավարարել սույն օրենքի 15-րդ հոդվածով սահմանված փախստականի կարգավիճակի տրամադրման պահանջները (հիմքերը), սակայն իրական ռիսկ կա, որ ծագման երկիր վերադառնալու դեպքում նա բախվելու է 38-րդ հոդվածի 3-րդ կետով նախատեսված լուրջ վնասին։

2․ Օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին լրացուցիչ պաշտպանություն տրամադրվում է 1 տարի ժամկետով։ Լրացուցիչ պաշտպանությունը կարող է երկարաձգվել Նախարարության որոշմամբ՝ նույն ժամկետով և բազմիցս, եթե դեռևս գոյություն ունեն այս հոդվածի առաջին կետով սահմանված հանգամանքները։

Հոդված 20. Լրացուցիչ պաշտպանության տրամադրումը մերժելու հիմքերը

1․ Օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին լրացուցիչ պաշտպանություն չի տրամադրվի, եթե նա չի կարող բավարարել սույն օրենքի 19-րդ հոդվածի առաջին կետով սահմանված պահանջները։

2․ Օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին լրացուցիչ պաշտպանություն չի տրամադրվի նաև այն դեպքում, եթե նա դատարանի օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով դատապարտված է Վրաստանում դիտավորությամբ ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցագործություն կամ ընտանեկան հանցագործություն կատարելու համար։

3․ Օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին լրացուցիչ պաշտպանության տրամադրելու անհրաժեշտություն չկա և, հետևաբար, նրան չի տրամադրվում լրացուցիչ պաշտպանություն, եթե՝

ա) նրան միջազգային պաշտպանություն է տրամադրել այլ պետություն, որը նրա համար անվտանգ երկիր է,

բ) նա ունի երկու կամ ավելի երկրների քաղաքացիություն և կարող է օգտվել դրանցից մեկի պաշտպանությունից,

գ) նա ունի ներքին տեղաշարժման այլընտրանք,

դ) նրան բնակության երկրի իրավազոր մարմինը ճանաչել է որպես այն իրավունքներն ու պարտականություններն ունեցող, որոնք կապված են այս երկրի քաղաքացիություն ունենալու հետ։

Հոդված 21. Լրացուցիչ պաշտպանությունից բացառումը

1․ Օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը լրացուցիչ պաշտպանությունից բացառվում է, եթե նա բավարարում է 19-րդ հոդվածով սահմանված պահանջները, սակայն բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ՝

ա) նա կատարել է հանցագործություն մարդկության, խաղաղության, անվտանգության և միջազգային մարդասիրական իրավունքի դեմ,

բ) նա մինչև Վրաստանում լրացուցիչ պաշտպանության տրամադրումը Վրաստանի սահմաններից դուրս կատարել է դիտավորությամբ ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցագործություն,

գ) նրան մեղադրում են Միավորված ազգերի կազմակերպության նպատակներին և սկզբունքներին հակասող արարք կատարելու մեջ,

դ) նա վտանգ կստեղծի՝

դ.ա) Վրաստանի ազգային անվտանգությանը․

դ.բ) Վրաստանի տարածքային ամբողջականությանը․

դ.գ) հանրային անվտանգությանն ու իրավակարգին։

2․ Սույն հոդվածի առաջին կետի գործողությունը տարածվում է նաև այն անձի վրա, որը կսադրի սույն հոդվածի առաջին կետով նախատեսված հանցագործությունը կատարելու կամ գործողությունը իրականացնելու, կամ այլ կերպ կմասնակցի այդ հանցագործության կատարմանը կամ գործողության իրականացմանը։

3․ Օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը կարող է բացառվել լրացուցիչ պաշտպանությունից նաև այն դեպքում, եթե նա մինչև Վրաստանի տարածք մուտք գործելը կատարել է այլ այնպիսի հանցագործություն, որը սույն հոդվածի առաջին կետով նախատեսված չէ, և որը Վրաստանի օրենսդրությամբ պատժվում է ազատազրկմամբ, ինչպես նաև, եթե նա լքել է ծագման երկիրը միայն այն պատճառով, որպեսզի խուսափի այդ հանցագործության համար նախատեսված քրեական պատասխանատվությունից։

Հոդված 22. Ժամանակավոր պաշտպանության տրամադրման հիմքերը և կարգը

1․ Ժամանակավոր պաշտպանություն տրամադրվում է զանգվածորեն մուտք գործած օտարերկրացիներին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձանց, որոնք բավարարում են սույն օրենքի 38-րդ հոդվածի 3-րդ կետի «գ» ենթակետով սահմանված պահանջները (հիմքերը)։

2․ Օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին սույն հոդվածի առաջին կետով նախատեսված ժամանակավոր պաշտպանություն տրամադրելու նպատակով Վրաստանի կառավարությունը ընդունում է իրավական ակտ։

3․ Օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին ժամանակավոր պաշտպանություն տրամադրվում է 1 տարվա ժամկետով։ Ժամանակավոր պաշտպանությունը կարող է երկարաձգվել Վրաստանի կառավարության որոշումով՝ նույն ժամկետով, բազմիցս, եթե դեռևս գոյություն ունեն սույն հոդվածի առաջին կետով սահմանված հանգամանքները։

4․ Զանգվածային մուտք գործած օտարերկրացիների կամ քաղաքացիություն չունեցող անձանց գրանցելուց հետո իրավասու պաշտոնատար անձը նրանց տրամադրում է փաստաթուղթ, որը հաստատում է նրանց ժամանակավոր պաշտպանության տրամադրումը և Վրաստանի տարածքում նրանց օրինական գտնվելը։

5․ Սույն օրենքի 15-րդ և 19-րդ հոդվածներով նախատեսված հիմքերի առկայության դեպքում օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձն իրավունք ունի սույն հոդվածի 3-րդ կետով սահմանված ժամկետը լրանալուց հետո, 15-օրյա ժամկետում ներկայացնել անհատական միջազգային պաշտպանության մասին դիմում։

6․ Օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի կողմից սույն հոդվածի 5-րդ կետով սահմանված ժամկետն անհարգելի պատճառով խախտելու դեպքում Նախարարությունը ընդունում է անհատական վարչարարական իրավական ակտ՝ միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի վարույթ ընդունումը մերժելու մասին։

7․ Օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին ժամանակավոր պաշտպանության տրամադրումը մերժելու մասին Նախարարության որոշումն օրինական ուժի մտնելուց հետո, այդ թվում՝ դատարանի որոշումը դատարան բողոքարկելուց հետո, օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը պարտավոր է «Օտարերկրացիների կամ քաղաքացիություն չունեցող անձանց իրավական կարգավիճակի մասին» Վրաստանի օրենքով սահմանված կարգով լքել Վրաստանը, եթե Վրաստանում նրա գտնվելու այլ իրավական հիմք չկա։

8․ Ժամանակավոր պաշտպանության տրամադրման ընթացակարգը կարգավորվում է նախարարի նորմատիվ ակտով։

Հոդված 23. Ժամանակավոր պաշտպանության տրամադրումը մերժելու հիմքերը

1․ Օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին ժամանակավոր պաշտպանություն չի տրամադրվում, եթե նա չի բավարարում սույն օրենքի 22-րդ հոդվածի առաջին կետով սահմանված պահանջները(հիմքերը)։

2․ Օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին ժամանակավոր պաշտպանություն չի տրամադրվում նաև այն դեպքում, եթե նա դատարանի օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով դատապարտված է Վրաստանում դիտավորությամբ ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցագործություն կամ ընտանեկան հանցագործություն կատարելու համար։

3․ Օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին ժամանակավոր պաշտպանության տրամադրում չի պահանջվում և, հետևաբար, նրան չի տրամադրվում ժամանակավոր պաշտպանություն, եթե՝

ա) նրան միջազգային պաշտպանություն է տրամադրել այլ պետություն, որը անվտանգ է նրա համար,

բ) նա երկու կամ ավելի երկրների քաղաքացի է և ունի հնարավորություն օգտվել դրանցից մեկի պաշտպանությունից,

գ) նա ունի ներքին տեղաշարժի այլընտրանք,

դ) նա բնակության երկրի իրավասու գերատեսչության կողմից ճանաչվել է որպես այն իրավունքներն ու պարտականություններն ունեցող, որոնք կապված են այս երկրի քաղաքացիություն ունենալու հետ։

Հոդված 24. Ժամանակավոր պաշտպանությանց բացառումը

1․ Օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը ժամանակավոր պաշտպանությունից բացառվում է, եթե նա բավարարում է սույն օրենքի 22-րդ հոդվածով սահմանված պահանջները, սակայն բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ՝

ա) նա կատարել է հանցագործություն մարդկության, խաղաղության, անվտանգության և միջազգային մարդասիրական իրավունքի դեմ,

բ) նա մինչև Վրաստանում ժամանակավոր պաշտպանության տրամադրումը Վրաստանի սահմաններից դուրս կատարել է դիտավորությամբ ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցագործություն,

գ) նա մեղադրվում է Միավորված ազգերի կազմակերպության նպատակներին և սկզբունքներին հակասող գործողություններ կատարելու մեջ,

դ) նա վտանգ կստեղծի՝

դ.ա) Վրաստանի ազգային անվտանգությանը․

դ.բ) Վրաստանի տարածքային ամբողջականությանը․

դ.գ) հանրային անվտանգությանը և իրավակարգին։

2․ Սույն հոդվածի առաջին կետի գործողությունը տարածվում է նաև այն անձի վրա, որը կսադրի սույն հոդվածով նախատեսված հանցագործություն կատարելու կամ գործողությունը իրականացնելու, կամ այլ կերպ մասնակցում է այդ հանցագործության կատարմանը կամ արարքի իրականացմանը։

3. Օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը կարող է ժամանակավոր պաշտպանությունից բացառվել նաև այն դեպքում, եթե նա մինչև Վրաստանի տարածք մուտք գործելը կատարել է այլ այնպիսի հանցագործություն, որը նախատեսված չէ սույն հոդվածի առաջին մասով և որը Վրաստանի օրենսդրությամբ պատժվում է ազատազրկմամբ, ինչպես նաև, եթե նա ծագման երկիրը լքել է միայն այն պատճառով, որպեսզի խուսափի տվյալ հանցագործության համար նախատեսված քրեական պատասխանատվությունից։

Գլուխ IV

Միջազգային պաշտպանություն հայցելը

Հոդված 25. Միջազգային պաշտպանություն հայցելը

1. Օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձն իրավունք ունի միջազգային պաշտպանություն հայցել իր մայրենի լեզվով կամ իր համար հասկանալի այլ լեզվով՝ Վրաստանի տարածքում գտնվելու ընթացքում, միայն Նախարարության Միգրացիայի դեպարտամենտում, բացառությամբ սույն հոդվածի 2-րդ կետով նախատեսված դեպքերի։

2. Միջազգային պաշտպանություն կարող է նաև հայցվել՝

ա) սույն օրենքի 7-րդ հոդվածի առաջին կետով նախատեսված՝ Վրաստանի պետական սահմանն ապօրինի հատելու դեպքում՝ Նախարարության սահմանային հսկողություն իրականացնող լիազոր մարմնում,

բ) սույն օրենքի 33-րդ հոդվածով նախատեսված սահմանային ընթացակարգի շրջանակներում՝ Նախարարության սահմանային հսկողություն իրականացնող իրավազոր մարմնում,

գ) Վրաստանի արդարադատության նախարարության համակարգում ընդգրկված պետական ենթագերատեսչային հաստատության՝ Հատուկ քրեակատարողական ծառայության հիմնարկում (այսուհետ՝ քրեակատարողական հիմնարկ) գտնվելիս՝ քրեակատարողական հիմնարկում։

3. Եթե օտարերկրյա քաղաքացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը միջազգային պաշտպանություն է հայցել սույն հոդվածի 2-րդ կետով նախատեսված պետական գերատեսչությունում, միջազգային պաշտպանության հայցն ընդունող պետական գերատեսչությունը նրան ապահովում է ապաստանի ընթացակարգի վերաբերյալ տեղեկության տրամադրմամբ՝ նրա համար հասկանալի լեզվով կամ այն լեզվով, որը նա հասկանում է, ինչպես դա հնարավոր է ողջամիտ համարվել։

4. Ապաստանի ընթացակարգը կարգավորվում է նախարարի նորմատիվ ակտով։

Հոդված 26. Միջազգային պաշտպանության հայցը այն օտարերկրյա քաղաքացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի կողմից, որի նկատմամբ ընթանում է Վրաստանից վտարման կամ արտահանձնման ընթացակարգ

1. Վրաստանից վտարման կամ արտահանձնման ընթացակարգ սկսվելու պահից Նախարարությունը, ինչպես նաև Վրաստանի դատախազության կամ դատախազի հանձնարարությամբ օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին ձերբակալող մարմնի իրավազոր պաշտոնատար անձը օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին, Վրաստանի օրենսդրությամբ սահմանված կարգով, նրա համար հասկանալի լեզվով կամ այն լեզվով, որը նա հասկանում է, ինչպես դա կարող է ողջամիտ համարվել, պարտավոր է անհապաղ տեղեկություն տրամադրել միջազգային պաշտպանության հայց ներկայացնելու իրավունքի և այդ իրավունքի իրականացման ժամկետի վերաբերյալ։ Օտարեկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին սույն կետով նախատեսված տեղեկության տրամադրումը հաստատվում է իրավազոր պաշտոնատար անձի կողմից կազմված գրավոր փաստաթղթով։

2. Օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը, որի նկատմամբ ընթանում է Վրաստանից վտարման կամ արտահանձնման ընթացակարգ, իրավունք ունի միջազգային պաշտպանություն հայցել իր մայրենի լեզվով կամ նրա համար հասկանալի այլ լեզվով՝ անձամբ կամ համապատասխան լիազորագիր ունեցող փաստաբանի միջոցով, Նախարարության միգրացիայի դեպարտամենտում կամ քրեակատարողական հիմնարկում։

3. Օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը, որի նկատմամբ ընթանում է Վրաստանից վտարման կամ արտահանձնման ընթացակարգ, իրավունք ունի միջազգային պաշտպանության վերաբերյալ դիմում ներկայացնել սույն հոդվածի 2-րդ կետով նախատեսված պետական գերատեսչություններին նույն հոդվածի առաջին կետով սահմանված կարգով տեղեկություն ստանալուց հետո, 10 օրացուցային օրվա ընթացքում։ Օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի կողմից նշված ժամկետը խախտելու դեպքում Նախարարությունն ընդունում է անհատական վարչաիրավական ակտ՝ միջազգային պաշտպանության վերաբերյալ դիմումի վարույթ ընդունումը մերժելու մասին։

4. Օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին սույն հոդվածի 3-րդ կետի համաձայն՝ միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի վարույթ ընդունումը մերժելու մասին որոշումը հանձնելուց հետո, ինչպես նաև այդ որոշումը օրենքով սահմանված կարգով դատարան բողոքարկելու դեպքում, չի խոչընդոտվում օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի Վրաստանից վտարումը կամ Վրաստանի արդարադատության նախարարի կողմից նրա արտահանձնման վերաբերյալ վերջնական որոշման ընդունումն ու այդ որոշման կատարումը։

5. Հարգելի պատճառի առկայության դեպքում սույն հոդվածի 3-րդ կետով սահմանված ժամկետը կարող է վերականգնվել՝ ոչ ավելի, քան հարգելի պատճառի գոյության տևողությամբ։ Օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը պարտավոր է հարգելի պատճառի հետ կապված հանգամանքի վերացումից անմիջապես հետո (առաջին իսկ հնարավորության դեպքում) հայցել միջազգային պաշտպանություն։ Հարգելի պատճառի առկայության ապացուցման բեռը կրում է օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը։

6. Եթե միջազգային պաշտպանություն է հայցել այն օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը, որի նկատմամբ ընթանում է Վրաստանից վտարման ընթացակարգ և որը տեղավորված չէ քրեակատարողական հիմնարկում կամ նախարարության ժամանակավոր տեղակայման կենտրոնում, Նախարարության իրավազոր պաշտոնատար անձը օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին ուղղորդում է Նախարարության Միգրացիայի դեպարտամենտի համապատասխան ստորաբաժանում և գրավոր, նրա համար հասկանալի լեզվով, տեղեկություն է տրամադրում 5 աշխատանքային օրվա ժամկետում նշված ստորաբաժանում ներկայանալու, ինչպես նաև բջջային հեռախոսի համարի, էլեկտրոնային փոստի հասցեի և բնակության հասցեի (առկայության դեպքում) մասին տեղեկություն ներկայացնելու պարտավորության և այդ պարտավորությունը չկատարելու հետևանքների վերաբերյալ։ Օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը ստորագրում է այդ տեղեկությունը։

7. Եթե օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը միջազգային պաշտպանություն է հայցում սույն հոդվածի 3-րդ մասով սահմանված ժամկետում, քրեակատարողական հիմնարկի իրավազոր պաշտոնատար անձը Նախարարության Միգրացիայի վարչությանը պետք է անհապաղ տեղեկություն տրամադրի օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի վերաբերյալ, որը միջազգային պաշտպանություն է հայցել, և ոչ ուշ, քան 3 աշխատանքային օրվա ընթացքում պետք է նրան ուղարկի միջազգային պաշտպանության վերաբերյալ դիմումը։

8. Եթե օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի արտահանձնումը պահանջում է անվտանգ երրորդ երկիր, Նախարարությունը սույն օրենքի 31-րդ հոդվածի համաձայն ընդունում է որոշում՝ միջազգային պաշտպանության մասին դիմումն անթույլատրելի ճանաչելու վերաբերյալ։ Միջազգային պաշտպանության մասին դիմումն անթույլատրելի ճանաչելու դեպքում, այդ թվում, օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի կողմից տվյալ որոշումը սույն օրենքով սահմանված կարգով դատարան բողոքարկելու դեպքում, նա ապաստան հայցող չի համարվում, չի խոչընդոտվում Վրաստանի արդարադատության նախարարի կողմից արտահանձնման վերաբերյալ վերջնական որոշման ընդունումն ու այդ որոշման ի կատար ածումը։

9. Սույն հոդվածի 3-րդ և 8-րդ կետերով նախատեսված անհատական վարչաիրավական ակտը դատարան բողոքարկելու դեպքում օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը չի օգտվում սույն օրենքի 66-րդ հոդվածով սահմանված իրավունքներից, այդ թվում՝ նույն հոդվածի առաջին մասի «ե» և «ժբ» ենթակետերով սահմանված դատական վեճի ընթացքում անվճար իրավաբանական օգնություն ստանալու և պետական տուրքի վճարումից ազատման իրավունքներից։

10. Օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի՝ սույն հոդվածի 6-րդ մասով սահմանված ժամկետում Նախարարություն չներկայանալու և(կամ) նրա կողմից պարտադիր կոնտակտային տվյալներ չներկայացնելու դեպքում ապաստանի ընթացակարգը դադարեցվում է։

11. Օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի կողմից Նախարարության համակարգի համապատասխան հաստատությունում միջազգային պաշտպանություն հայցելու դեպքում Նախարարության համապատասխան ստորաբաժանումների միջև տեղեկությունների փոխանակման կարգը սահմանվում է նախարարի հրամանով։

12. Օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի Վրաստանից վտարման հարցի քննարկումը սկսվելուց հետո, սույն հոդվածի 3-րդ մասով սահմանված ժամկետում նրա կողմից միջազգային պաշտպանություն հայցելու դեպքում վտարման հարցի քննությունը և ապաստանի ընթացակարգը իրականացվում են միաժամանակ՝ մեկ վարչական վարույթի շրջանակներում։ Սույն կետով նախատեսված միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի և վտարման հարցի քննության ընթացակարգը սահմանվում է նախարարի հրամանով։

13. Սույն հոդվածի 12-րդ կետով նախատեսված դեպքում օտարերկրացու Վրաստանից վտարելու կամ վտարումը մերժելու մասին որոշումը և միջազգային պաշտպանություն հայցելու/տրամադրելու հետ կապված որոշումը ընդունվում են մեկ անհատական վարչաիրավական ակտով։

14. Սույն հոդվածի 13-րդ մասով նախատեսված դեպքում միջազգային պաշտպանություն հայցելու/տրամադրելու հետ կապված ընդունված որոշումը առանձին չի բողոքարկվում։ Այս որոշումը կարող է բողոքարկվել օտարերկրացու Վրաստանից վտարելու կամ վտարումը մերժելու մասին որոշման հետ միասին՝ դրա հանձնումից հետո, 10 օրացուցային օրվա ընթացքում, Վրաստանի վարչական դատավարության օրենսգրքի 21122 և 21126 հոդվածներով սահմանված կանոններով։

Հոդված 27. Միջազգային պաշտպանություն հայցելը քրեակատարողական հիմնարկում գտնվող օտարերացու կամ քաղաքացիություն չունեցող մեղադրյալի կամ դատապարտյալի կողմից

1. Օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող մեղադրյալին կամ դատապարտյալին (բացառությամբ դիտավորությամբ կատարված ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցագործության, ինչպես նաև ընտանեկան հանցագործության համար դատապարտված անձի) քրեակատարողական հիմնարկում տեղավորվելուց անմիջապես հետո, ոչ ուշ, քան երկրորդ աշխատանքային օրը, քրեակատարողական հիմնարկի իրավազոր պաշտոնատար անձը, Վրաստանի օրենսդրությամբ սահմանված կարգով, գրավոր և տվյալ անձի համար հասկանալի լեզվով կամ այն լեզվով, որը նա հասկանում է, ինչպես դա կարող է ողջամիտ համարվել, տրամադրում է տեղեկություն՝

ա) պատիժը կրելուց հետո կամ պատիժը կրելուց այլ հիմքով ազատվելուց հետո Վրաստանից նրա հնարավոր վտարման վերաբերյալ,

բ) միջազգային պաշտպանություն հայցելու իրավունքի և դրա իրականացման ժամկետի վերաբերյալ,

գ) մինչև Նախարարության կողմից միջազգային պաշտպանության հետ կապված որոշում կայացնելը քրեակատարողական հիմնարկից ազատվելու դեպքում, 5 աշխատանքային օրվա ընթացքում Նախարարություն ներկայանալու, բջջային հեռախոսի համարի, էլեկտրոնային փոստի հասցեի և բնակության հասցեի (առկայության դեպքում) վերաբերյալ տեղեկություն ներկայացնելու պարտավորության և այդ պարտավորությունը չկատարելու հետևանքների մասին։

2. Սույն հոդվածի առաջին կետով նախատեսված տեղեկության տրամադրման վերաբերյալ կազմվում է արձանագրություն, որը օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող մեղադրյալը կամ դատապարտյալը հաստատում է իր ստորագրությամբ։ Արձանագրության բնօրինակը 3 աշխատանքային օրվա ընթացքում ուղարկվում է Նախարարության Միգրացիայի դեպարտամենտ, իսկ դրա պատճենը հանձնվում է օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող մեղադրյալին կամ դատապարտյալին։

3. Սույն հոդվածի առաջին կետով նախատեսված օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող մեղադրյալը կամ դատապարտյալը, որը գտնվում է քրեակատարողական հիմնարկում, իրավունք ունի միջազգային պաշտպանություն հայցել քրեակատարողական հիմնարկում՝ իր մայրենի լեզվով կամ իր համար հասկանալի այլ լեզվով, իսկ համապատասխան լիազորություն ունեցող փաստաբանի միջոցով՝ նաև Նախարարության Միգրացիայի դեպարտամենտում, սույն հոդվածի առաջին կետով սահմանված կարգով տեղեկություն ստանալուց հետո, 10 օրացուցային օրվա ընթացքում։ Օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող մեղադրյալի կամ դատապարտյալի կողմից անհարգելի պատճառով ժամկետի խախտման դեպքում Նախարարությունը ընդունում է անհատական վարչաիրավական ակտ՝ դիմումի վարույթ ընդունումը մերժելու մասին։

4. Սույն հոդվածի 3-րդ կետի համաձայն միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի վարույթ ընդունումը մերժելու մասին որոշումը օտարերկրացի կամ քաղաքացիություն չունեցող մեղադրյալին կամ դատապարտյալին հանձնելուց հետո, ինչպես նաև նրա կողմից տվյալ որոշումը սույն օրենքով սահմանված կարգով դատարան բողոքարկելու դեպքում չի խոչընդոտվում տվյալ անձի վտարումը Վրաստանից կամ Վրաստանի արդարադատության նախարարի կողմից արտահանձնման վերաբերյալ վերջնական որոշման ընդունումն ու այդ որոշման կատարումը։

5. Հարգելի պատճառի առկայության դեպքում սույն հոդվածի 3-րդ կետով սահմանված ժամկետը կարող է վերականգնվել՝ ոչ ավելի, քան հարգելի պատճառի տևողությամբ։ Սույն հոդվածի 3-րդ կետով նախատեսված օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող մեղադրյալը կամ դատապարտյալը հարգելի պատճառի վերացումից անմիջապես հետո (առաջին իսկ հնարավորության դեպքում) պետք է պահանջի միջազգային պաշտպանություն։ Հարգելի պատճառի առկայության ապացուցման բեռը կրում է օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող մեղադրյալը կամ դատապարտյալը։

6. Սույն հոդվածի առաջին կետով նախատեսված օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող մեղադրյալի կամ դատապարտյալի կողմից միջազգային պաշտպանությունը անձամբ հայցելու դեպքում քրեակատարողական հիմնարկը նրա դիմումը ոչ ուշ, քան 3 աշխատանքային օրվա ընթացքում ուղարկում է Նախարարության Միգրացիայի վարչություն։

7. Քրեակատարողական հիմնարկում գտնվող սույն հոդվածի առաջին կետով նախատեսված օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող մեղադրյալին կամ դատապարտյալին, որը միջազգային պաշտպանություն է հայցել, Նախարարության իրավազոր պաշտոնատար անձը անկետավորման ընթացքում պարզաբանում է նրա համար օրենքով նախատեսված իրավունքներն ու պարտականությունները և ապաստանի ընթացակարգը, ինչպես նաև, քրեակատարողական հիմնարկից ազատման դեպքում 5 աշխատանքային օրվա ընթացքում Նախարարության Միգրացիայի վարչություն ներկայանալու, բջջային հեռախոսի համարի, էլեկտրոնային փոստի հասցեի և բնակման վայրի հասցեի (դրա առկայության դեպքում) մասին տեղեկություններ ներկայացնելու պարտավորությունը և այդ պարտավորությունը չկատարելու հետևանքները։

8. Եթե սույն հոդվածի առաջին կետով նախատեսված օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող մեղադրյալը կամ դատապարտյալը, որը միջազգային պատշտպանություն է հայցել, քրեակատարողական հիմնարկից ազատվելու դեպքում սույն հոդվածի 7-րդ մասով սահմանված ժամկետում չի ներկայանում Նախարարության Միգրացիայի վարչություն և չի ներկայացնում պարտադիր կոնտակտային տվյալները, ապաստանի ընթացակարգը դադարեցվում է։ Սույն կետով սահմանված ապաստանի ընթացակարգի դադարեցման մասին անհատական վարչաիրավական ակտը օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող մեղադրյալին կամ դատապարտյալին սույն օրենքի 58-րդ հոդվածով սահմանված կարգով հանձնելուց հետո, ինչպես նաև նրա կողմից տվյալ ակտը սույն օրենքով սահմանված կարգով դատական բողոքարկման դեպքում օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող մեղադրյալը կամ դատապարտյալը չի համարվում ապաստան հայցող, նրա նկատմամբ չի տարածվում սույն օրենքի 8-րդ հոդվածով սահմանված չվտարման սկզբունքը, և ակտը օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին հանձնելու պահից սկսած թույլատրելի է նրա վտարումը կամ արտահանձնումը։

9. Սույն հոդվածի 3-րդ և 8-րդ կետերով նախատեսված անհատական վարչաիրավական ակտը դատարան բողոքարկելու դեպքում օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը չի օգտվում սույն օրենքի 66-րդ հոդվածով սահմանված իրավունքներից, այդ թվում՝ նույն օրենքի «ե» և «ժբ» ենթակետերով սահմանված դատական վեճ վարելիս անվճար իրավաբանական օգնությունից և պետական տուրքի վճարումից ազատվելու իրավունքներից։

10. Քրեակատարողական հիմնարկում գտնվող համապատասխան օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող մեղադրյալին կամ դատապարտյալին սույն հոդվածի առաջին մասով նախատեսված տեղեկության պարզաբանման կարգն ու ձևը, Նախարարության և քրեակատարողական հիմնարկի միջև տեղեկությունների փոխանակման կարգը սահմանվում են նախարարի և Վրաստանի արդարադատության նախարարի համատեղ հրամանով։

Հոդված 28. Միջազգային պաշտպանություն հայցելը հատուկ կարիքներ ունեցող անձի կողմից

1. Հատուկ կարիքներ ունեցող անձը միջազգային պաշտպանություն պետք է հայցի սույն օրենքի 25-րդ հոդվածի համաձայն։

2. Նախարարության Միգրացիայի դեպարտամենտը ուղեկցող չունեցող անչափահասի, ինչպես նաև անհրաժեշտության դեպքում՝ սահմանափակ հնարավորություն ունեցող անձի վերաբերյալ տեղեկությունը անհապաղ պետք է տրամադրի Վրաստանի օրենսդրությամբ սահմանված խնամակալության և հոգաբարձության մարմնին։ Նշված մարմինը անհրաժեշտության դեպքում, Վրաստանի օրենսդրությամբ սահմանված կարգով ապահովում է ուղեկցորդ չունեցող անչափահասին կամ սահմանափակ հնարավորություն ունեցող անձին խնամակալի/հոգաբարձուի/աջակցողի նշանակումը։

3. Իրավազոր պաշտոնատար անձի կողմից համապատասխան արձանագրություն կազմելու հիման վրա անհապաղ գրանցվում է ուղեկցող չունեցող անչափահասի կամ այն սահմանափակ հնարավորություն ունեցող անձի միջազգային պաշտպանության խնդրանքը, որը օրինական ներկայացուցիչ ունենալու կարիք ունի։ Միջազգային պաշտպանության համար դիմումը պետք է ներկայացվի առանց ուղեկցորդ անչափահասին կամ սահմանափակ հնարավորություն ունեցող անձին խնամակալ/հոգաբարձու/աջակցող նշանակվելուց հետո։ Միջազգային պաշտպանության համար դիմումի քննարկման ժամկետի հաշվարկը սկսվում է դրա գրանցման օրվանից։

Հոդված 29. Ապաստան հայցողի՝ ընդունման կենտրոնում տեղավորում խնդրելու իրավունքը

1. Նախարարության կողմից միջազգային պաշտպանության համար դիմումի էական քննարկման ընթացքում ապաստան հայցողը իրավունք ունի խնդրել տեղավորում ընդունման կենտրոնում։ Նախարարությունը քննարկում է այդ պահանջը ապաստան հայցողի դիմումի հիման վրա։

2. Նախարարի հրամանով սահմանվում են՝

ա) ապաստան հայցողի ընդունման կենտրոնում տեղավորման հետ կապված հարցերը,

բ) ապաստան հայցողի/ընդունման կենտրոնում տեղավորված անձի՝ ընդունման կենտրոնում տեղավորման իրավունքի դադարեցման հիմքերն ու կարգը,

գ) ընդունման կենտրոնում տեղավորված անձի կողմից կենտրոնը լքելու (այդ թվում, հարկադրանքով) և նրա տնօրինության տակ գտնվող իրերի տնօրինման հիմքերն ու կարգը։

3. Եթե կան ընդունման կենտրոնում բնակվելու իրավունքը դադարեցնելու հիմքեր, ապա ապաստան հայցողը/ընդունման կենտրոնում տեղավորված անձը պարտավոր է լքել ընդունման կենտրոնը սույն օրենքով սահմանված ժամկետում։

4. Սույն հոդվածի 3-րդ կետով սահմանված պահանջը չկատարելու դեպքում ընդունման կենտրոնում տեղավորված անձը լքում է ընդունման կենտրոնը՝ հարկադրանքի միջոցառումների կիրառմամբ, նախարարի հրամանով սահմանված կարգով, առանց դատարան դիմելու և առանց «Կատարողական վարույթների մասին» Վրաստանի օրենքով նախատեսված կատարողական վարույթների։

5. Ապաստան հայցողի/ընդունման կենտրոնում տեղավորված անձի ընդունման կենտրոնում բնակվելու իրավունքը դադարեցնելու մասին որոշման բողոքարկումը չի կասեցնում դրա կատարումը։

6. Հատուկ կարիք ունեցող անձը տեղավորվում է նախարարի հրամանով սահմանված կարգով։

Գլուխ V

Միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի քննարկման ընթացակարգը

Հոդված 30. Հիմնական ընթացակարգային չափորոշիչները

1. Իրավազոր պաշտոնատար անձը միջազգային պաշտպանության մասին դիմումը քննում է անհատապես, օբյեկտիվորեն և անաչառ։

2. Միջազգային պաշտպանության մասին դիմումը ըստ էության քննարկվում է՝

ա) սովորական կարգով,

բ) արագացված կարգով,

գ) Վրաստանի պետական ​​սահմանին քննարկման կարգով։

3. Միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի սույն հոդվածի 2-րդ կետի «ա» կամ «բ» ենթակետերով նախատեսված կարգով ըստ էության քննարկումը սկսվում է, եթե միջազգային պաշտպանության մասին դիմումը անցնում է սույն օրենքի 31-րդ հոդվածով սահմանված ընդունելիության փուլը։

4. Օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին փախստականի կարգավիճակ կամ լրացուցիչ պաշտպանություն տրամադրելու հիմքերն ուսումնասիրվում են միասնական ընթացակարգով, հաջորդաբար, սույն օրենքի 15-րդ հոդվածով նախատեսված փախստականի կարգավիճակ տրամադրելու հիմքերի ուսումնասիրմամբ-գնահատմամբ։ Եթե ապաստան հայցողը չի բավարարում փախստականի կարգավիճակ տրամադրելու հիմքերը, նշված ընթացակարգը շարունակվում է նույն օրենքի 19-րդ հոդվածով նախատեսված լրացուցիչ պաշտպանություն տրամադրելու հիմքերի քննարկմամբ և գնահատմամբ։

5. Սույն օրենքի 15-րդ և 19-րդ հոդվածներով սահմանված հանգամանքների առկայությունը հստակ հիմնավորելու դեպքում, օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին փախստականի կարգավիճակ կամ լրացուցիչ պաշտպանություն տրամադրելու մասին որոշումը կարող է կայացվել նրա հետ անկետավորում անցկացնելուց հետո՝ միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի քննարկման համար սույն օրենքի 42-րդ հոդվածով սահմանված կարգով։

Հոդված 31. Միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի ընդունելիության փուլը

1. Նախարարությունը, սույն հոդվածով սահմանված կարգով, ստուգում է օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի ընդունելիությունը։

2. Օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի միջազգային պաշտպանության մասին դիմումը համարվում է անընդունելի և չի քննարկվում ըստ էության, եթե՝

ա) օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին միջազգային պաշտպանություն է տրամադրվել այլ պետության կողմից, որը նրա համար անվտանգ երկիր է,

բ) կա երրորդ երկիր, որը անվտանգ է օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի համար,

գ) օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը դատարանի օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով Վրաստանում դատապարտված է դիտավորությամբ ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցագործության կամ ընտանեկան հանցագործության համար,

դ) օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի ընտանիքի անդամը ներկայացնում է առանձին միջազգային պաշտպանության մասին դիմում այն ​​բանից հետո, երբ նա համաձայնություն հայտնի իր գործը քննարկելու սույն կետով նախատեսված օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի շրջանակներում, և նրա վիճակի հետ կապված նոր հանգամանքներ չկան, որոնք կարդարացնեին նրա կողմից առանձին միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի ներկայացումը,

ե) բավարարված չեն սույն օրենքի 52-րդ հոդվածի 1-ին կետով սահմանված պահանջները։

3. Սույն հոդվածի 2-րդ կետով սահմանված հանգամանքների և միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի ընդունելիությունը որոշելու համար օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի հետ սույն օրենքի 35-րդ հոդվածով սահմանված կարգով անցկացվում է անկետավորում, բացառությամբ սույն հոդվածի 2-րդ կետի «ե» ենթակետով նախատեսված դեպքի։ Օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձն իրավունք ունի անկետավորման ժամանակ ներկայացնելու իր կարծիքը սույն հոդվածի 2-րդ կետով սահմանված համապատասխան հանգամանքների վերաբերյալ։

4. Նախարարությունը միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի ընդունելի կամ անընդունելի ճանաչելու մասին որոշում է կայացնում օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի հետ անկետավորում անցկացնելու օրվանից հետո, 5 աշխատանքային օրվա ընթացքում, բացառությամբ սույն հոդվածի 2-րդ կետի «ե» ենթակետով նախատեսված դեպքի: Իրավազոր պաշտոնատար անձի որոշումով այս ժամկետը կարող է երկարաձգվել մեկ անգամ՝ ոչ ավելի, քան 5 աշխատանքային օրով։

5. Սույն հոդվածի 4-րդ կետով նախատեսված որոշումը (վրացերեն, ինչպես նաև թարգմանված նրա համար հասկանալի լեզվով կամ այն լեզվով, որը նա հասկանում է, ինչպես դա կարող է ողջամիտ համարվել) օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին հանձնվում է սույն օրենքի 58-րդ հոդվածով սահմանված կարգով՝ նշելով սույն օրենքով սահմանված դատարան դիմելու կարգը։

6. Օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի Վրաստանից վտարումը կամ արտահանձնումը թույլատրելի չէ առանց սույն հոդվածի 4-րդ կետով նախատեսված որոշումը՝ անհատական ​​վարչաիրավական ակտը, նույն հոդվածի 5-րդ կետով սահմանված կարգով նրան հանձնելը։

7. Սույն հոդվածի 4-րդ կետով նախատեսված որոշումը կարող է բողոքարկվել դատարանում՝ այն օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին հանձնելու օրվանից հետո, 7 օրացուցային օրվա ընթացքում։

8. Սույն հոդվածի 2-րդ կետի համաձայն օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի անընդունելիության մասին անհատական ​​վարչաիրավական ակտի հանձնումից հետո, ինչպես նաև նրա կողմից, սույն օրենքով սահմանված կարգով, նշված ակտը դատարան բողոքարկելու դեպքում օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը չի համարվում ապաստան հայցող, նրա վրա չի տարածվում սույն օրենքի 8-րդ հոդվածով սահմանված չվտարելու սկզբունքը, և նշված ակտը օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին հանձնելու պահից թույլ է տրվում Վրաստանից նրա վտարում կամ արտահանձնում։

9. Սույն հոդվածի 2-րդ կետի համաձայն միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի անընդունելիության մասին անհատական ​​վարչաիրավական ակտը դատարան բողոքարկման դեպքում օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը չի օգտվում սույն օրենքի 66-րդ հոդվածով սահմանված իրավունքներից, այդ թվում, նույն հոդվածի 1-ին կետի «ե» և «ժբ» ենթակետերով սահմանված դատական ​​վեճի ընթացքում անվճար իրավաբանական օգնություն ստանալու իրավունքից և պետական ​​տուրքի վճարումից ազատման իրավունքից։

10. Սույն հոդվածի 2-րդ կետի «ե» ենթակետով նախատեսված դեպքում միջազգային պաշտպանության մասին դիմումը քննարկվում է սույն օրենքի 52-րդ հոդվածով սահմանված կարգով։

11. Միջազգային պաշտպանության մասին դիմումը ընդունելի ճանաչելու մասին անհատական ​​վարչաիրավական ակտի հիման վրա օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին տրվում է ապաստան հայցողի տեղեկանք, իսկ այդ տեղեկանքի հիման վրա՝ ժամանակավոր նույնականացման վկայական։

12. Օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին ապաստան հայցողի տեղեկանք տրամադրելուց հետո, Նախարարությունն ընդունում է ապաստան հայցողի ճանապարհորդական փաստաթուղթը (այդպիսինի առկայության դեպքում): Ապաստան հայցողին ճանապարհորդական փաստաթուղթը վերադարձվում է միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի քննարկումը դադարեցնելու կամ փախստականի կարգավիճակ կամ լրացուցիչ պաշտպանություն տրամադրելը մերժելու մասին Նախարարության որոշման ուժի մեջ մտնելուց հետո, իսկ նրա կողմից Նախարարության որոշումը սույն օրենքով սահմանված կարգով դատարան բողոքարկման դեպքում՝ փախստականի կարգավիճակ կամ լրացուցիչ պաշտպանություն տրամադրելը մերժելու մասին դատարանի որոշումը օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։

13. Միջազգային պաշտպանության մասին դիմումն ընդունելի ճանաչելու մասին որոշումը ապաստան հայցողի համար առաջացնում է սույն օրենքի 66-րդ և 67-րդ հոդվածներով նախատեսված իրավունքներ ու պարտականություններ։

14. Միջազգային պաշտպանության մասին դիմումն ընդունելի ճանաչելու մասին որոշում կայացնելուց հետո միջազգային պաշտպանության մասին դիմումը քննարկվում է սույն օրենքի 30-րդ հոդվածի 2-րդ կետի «ա» կամ «բ» ենթակետերով սահմանված կարգով։

Հոդված 32. Միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի արագացված կարգով քննարկումը

1. Միջազգային պաշտպանության մասին դիմումը համարվում է ակնհայտորեն չհիմնավորված և քննարկվում է արագացված կարգով, եթե առկա է հետևյալ հիմքերից մեկը՝

ա) միջազգային պաշտպանության մասին դիմումում նշված տեղեկությունը չի կապվում սույն օրենքի 15-րդ կամ 19-րդ հոդվածներով նախատեսված փախստականի կարգավիճակ կամ լրացուցիչ պաշտպանություն տրամադրելու հիմքերի հետ,

բ) ապաստան հայցողը ծագումով անվտանգ երկրից է,

գ) օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը մոլորեցրել է Նախարարությանը՝ թաքցնելով իր ինքնության և(կամ) քաղաքացիության վերաբերյալ համապատասխան տեղեկություններ կամ փաստաթղթեր, ինչպես նաև ներկայացնելով կեղծ տեղեկություններ կամ կեղծ փաստաթղթեր, որոնք կարող էին բացասաբար ազդել որոշման վրա,

դ) օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը Նախարարությանը տրամադրել է իր ծագման երկրի վերաբերյալ ակնհայտորեն անհամապատասխան և հակասական, ակնհայտորեն կեղծ կամ կասկածելի տեղեկություններ, որոնք նրա միջազգային պաշտպանության մասին դիմումը դարձնում են ոչ համոզիչ,

ե) ենթադրելի է, որ օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը իր անձը հաստատող կամ ճանապարհորդական փաստաթուղթը, որը կարող էր հաստատել նրա ինքնությունը և(կամ) քաղաքացիությունը, անբարեխղճորեն ոչնչացրել կամ ազատվել է դրանից,

զ) օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը հրաժարվում է մատնահետքեր և ափի հետքեր վերցնելուց կամ լուսանկարվելուց,

է) օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը անօրինական կերպով մուտք է գործել Վրաստանի տարածք կամ անօրինական կերպով երկարաձգել է իր մնալը Վրաստանում և, Վրաստանի տարածք մուտք գործելու հանգամանքների նախատեսմամբ, անհարգելի պատճառով անմիջապես չի ներկայացել սույն օրենքի կիրառման համար պատասխանատու պետական գերատեսչություն և չի հայցել միջազգային պաշտպանություն,

ը) օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը միջազգային պաշտպանությունը հայցել է անհարգելի պատճառով Վրաստանի տարածք մուտք գործելուց 30 օր հետո, բացառությամբ այն դեպքի, երբ միջազգային պաշտպանության խնդրանքը հիմնվում է օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի ծագման երկրում հանգամանքների էական փոփոխության վրա։

2. Արագացված կարգով քննարկվում է կրկնակի միջազգային պաշտպանության մասին դիմումը, որը սույն օրենքի 52-րդ հոդվածի համաձայն ընդունելի է ճանաչվել։

3. Անվտանգ ծագման երկիր հասկացությունը կիրառվում է միայն այն դեպքում, եթե այս երկիրը օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի ծագման երկիրն է, և օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը չի ներկայացրել որևէ ապացույց, որը կհաստատեր այն հիմնավոր ենթադրությունը, որ այս երկիրը, անհատական ​​հանգամանքների նախատեսմամբ, իր համար անվտանգ երկիր չէ։

4. Սույն օրենքի 37-րդ հոդվածի 8-րդ կետով սահմանված ժամկետում միջազգային պաշտպանության մասին դիմումն արագացված կարգով քննարկելու ընթացքում օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին փախստականի կարգավիճակ կամ լրացուցիչ պաշտպանություն տրամադրելու կամ փախստականի կարգավիճակ կամ լրացուցիչ պաշտպանություն տրամադրելը մերժելու մասին որոշում կարող է կայացվել նրա հետ անկետավորում անցկացնելուց հետո՝ նույն օրենքի 42-րդ հոդվածով միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի քննության համար սահմանված ընթացակարգով։

5. Եթե միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի քննարկման ընթացքում պարզվում են լրացուցիչ հանգամանքներ, որոնք պահանջում են գործի լրացուցիչ ուսումնասիրություն, և միջազգային պաշտպանության մասին դիմումը հնարավոր չէ քննարկել և որոշում կայացնել միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի արագացված քննարկման համար սույն օրենքի 37-րդ հոդվածի 8-րդ կետով սահմանված ժամկետում, ապա միջազգային պաշտպանության մասին դիմումը քննարկվում է միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի սովորական քննարկման համար նույն հոդվածի 1-ին–5-րդ կետերով սահմանված ժամկետներում։

6. Միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի արագացված կարգով քննարկման շրջանակներում օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին միջազգային պաշտպանություն տրամադրելը մերժելու մասին որոշումը հանձնելուց հետո, ինչպես նաև սույն օրենքով սահմանված կարգով դատարան բողոքարկման դեպքում, օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը չի համարվում ապաստան հայցող, նրա վրա չի տարածվում սույն օրենքի 8-րդ հոդվածով սահմանված չվտարելու սկզբունքը, և նշված որոշումը օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին հանձնելու պահից թույլ է տրվում Վրաստանից նրա վտարում կամ արտահանձնում։

7. Սույն հոդվածի 6-րդ կետով նախատեսված որոշումը՝ անհատական ​​վարչաիրավական ակտը, դատարան բողոքարկելու դեպքում օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը չի օգտվում սույն օրենքի 66-րդ հոդվածով սահմանված իրավունքներից, այդ թվում, նույն հոդվածի 1-ին կետի «ե» և «ժբ» ենթակետերով սահմանված դատական ​​վեճի վարույթի ընթացքում անվճար իրավաբանական օգնություն ստանալու իրավունքից և պետական ​​տուրքի վճարումից ազատման իրավունքից։

Հոդված 33. Միջազգային պաշտպանության մասին դիմումը Վրաստանի պետական ​​սահմանին քննարկելու կարգը

1. Օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի կողմից միջազգային պաշտպանությունը Վրաստանի պետական ​​սահմանին կամ Վրաստանի վերահսկողության տակ գտնվող տարանցիկ գոտում հայցելու դեպքում միջազգային պաշտպանության մասին դիմումը քննարկվում է սույն հոդվածով սահմանված կարգով, եթե՝

ա) գոյություն ունի սույն օրենքի 31-րդ հոդվածի 2-րդ կետով սահմանված հանգամանքներից որևէ մեկը,

բ) գոյություն ունի սույն օրենքի 32-րդ հոդվածի 1-ին կետով սահմանված հանգամանքներից որևէ մեկը,

գ) օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը վտանգ է ստեղծում Վրաստանի պետական ​​անվտանգությանը, նրա տարածքային ամբողջականությանը կամ հասարակական անվտանգությանը, կամ նա արտաքսվել է Վրաստանից՝ Վրաստանի պետական ​​անվտանգությանը, նրա տարածքային ամբողջականությանը կամ հասարակական անվտանգությանը վտանգ ներկայացնելու պատճառով։

2. Սույն հոդվածի 1-ին կետով սահմանված համապատասխան հանգամանքները պարզաբանելու համար իրավազոր պաշտոնատար անձը նախնական հարցազրույց է անցկացնում օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի հետ և կազմում է համապատասխան արձանագրություն, որից հետո կարող է որոշում կայացվել սույն հոդվածով սահմանված կարգով միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի քննարկման վերաբերյալ։

3. Միջազգային պաշտպանության մասին դիմումը Վրաստանի պետական ​​սահմանին քննարկելու շրջանակներում միջազգային պաշտպանության մասին դիմումը քննարկվում է Նախարարության Միգրացիայի դեպարտամենտի կողմից սույն հոդվածի 2-րդ կետով սահմանված արձանագրությունը ստանալուց հետո, 7 օրացուցային օրվա ընթացքում։ Եթե բացահայտվեն բարդ փաստական ​​և(կամ) իրավաբանական հարցեր, որոնք պահանջում են լրացուցիչ ուսումնասիրություն, այս ժամկետը կարող է երկարաձգվել մեկ անգամ՝ իրավազոր պաշտոնատար անձի որոշումով, ոչ ավելի, քան 3 օրացուցային օրով։ Միջազգային պաշտպանության մասին դիմումը սույն հոդվածով սահմանված կարգով քննարկելիս, օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի հետ անցկացված անկետավորման հիման վրա, սույն օրենքի 42-րդ հոդվածով սահմանված կարգով կայացվում է հետևյալ որոշումներից մեկը՝

ա) միջազգային պաշտպանության մասին դիմումն անընդունելի ճանաչելու մասին,

բ) միջազգային պաշտպանություն տրամադրելու կամ միջազգային պաշտպանություն տրամադրելը մերժելու մասին,

գ) միջազգային պաշտպանության մասին դիմումը սույն օրենքի 30-րդ հոդվածի 2-րդ կետի «ա» ենթակետով սահմանված կարգով քննարկելու և օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին Վրաստանի տարածք մուտք գործելու իրավունք տրամադրելու մասին,

դ) միջազգային պաշտպանության մասին դիմումը սույն օրենքի 30-րդ հոդվածի 2-րդ կետի «ա» ենթակետով սահմանված կարգով քննարկելու և օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին սույն օրենքի 9-րդ հոդվածի 2-րդ կետի «զ» ենթակետով սահմանված հիմքով ձերբակալելու մասին։

4. Սույն հոդվածի 3-րդ կետով նախատեսված դեպքում օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի հետ կարող է անցկացվել անկետավորում, այդ թվում՝ հեռավար՝ տեխնիկական միջոցների կիրառմամբ։

5. Սույն հոդվածի 3-րդ կետի «գ» կամ «դ» ենթակետերով նախատեսված դեպքում օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը համարվում է ապաստան հայցող, օգտվում է սույն օրենքի 66-րդ հոդվածով սահմանված իրավունքներից և նրան վերապահվում են նույն օրենքի 67-րդ հոդվածով սահմանված պարտականությունները։

6. Օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին սույն հոդվածի 3-րդ կետով նախատեսված որոշումը (վրաց լեզվով, ինչպես նաև թարգմանված նրա համար հասկանալի լեզվով կամ այն լեզվով, որը նա հասկանում է, ինչպես դա կարող է ողջամիտ համարվել) անձամբ է հանձնվում, այդ որոշումը կայացնելու օրը՝ նշելով այն սույն օրենքով սահմանված դատարան բողոքարկելու կարգը։

7. Սույն հոդվածի 3-րդ կետով նախատեսված որոշումը կարող է բողոքարկվել քաղաքային դատարան օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին դրա հանձնումից հետո, 7 օրացուցային օրվա ընթացքում։

8. Սույն հոդվածի 3-րդ կետով նախատեսված որոշումը քաղաքային դատարան բողոքարկման դեպքում հայցը քննարկվում է հեռավար՝ տեխնիկական միջոցների կիրառմամբ, իսկ որոշումը կայացվում է հայցի ներկայացման օրվանից հետո, 7 օրացուցային օրվա ընթացքում: Քաղաքային դատարանի որոշումը վերջնական է և բողոքարկման ենթակա չէ։

9. Միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի քննարկման ժամկետը (ներառյալ դատարանի կողմից որոշում կայացնելու ժամկետը) չպետք է գերազանցի միջազգային պաշտպանության մասին դիմումը Վրաստանի պետական ​​սահմանին քննարկել սկսելու օրվանից հետո 28 օրացուցային օրը։

10. Սույն հոդվածի 9-րդ կետով սահմանված ժամկետում Նախարարության կողմից որոշում չկայացնելու դեպքում, օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին տրվում է Վրաստանի տարածք մուտք գործելու իրավունք, և նրա միջազգային պաշտպանության մասին դիմումը քննարկվում է սույն օրենքի 30-րդ հոդվածի 2-րդ կետի «ա» ենթակետով սահմանված կարգով: Նախարարությունն իրավազոր է կիրառել սույն օրենքի 9-րդ հոդվածի 2-րդ կետի «զ» ենթակետով նախատեսված միջոցառումը: Բացի այդ, եթե դատարանը որոշում չի կայացնում սույն հոդվածի 9-րդ կետով սահմանված ժամկետում, դատարանը, համապատասխան վտանգների գնահատման հիման վրա, որոշում է կայացնում օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին Վրաստանի տարածք մուտք գործելու իրավունք տրամադրելու կամ սույն օրենքի 9-րդ հոդվածի 2-րդ կետի «զ» ենթակետով նախատեսված միջոցառումը կիրառելու մասին։

11. Սույն հոդվածի 3-րդ կետի «դ» ենթակետով նախատեսված դեպքում օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի համար չի առաջանում «Օտարերկրացիների և քաղաքացիություն չունեցող անձանց իրավական կարգավիճակի մասին» Վրաստանի օրենքի նպատակների համար Վրաստանում օրինականորեն գտնվելու իրավունք։

12. Վրաստանի պետական ​​սահմանին միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի քննարկման շրջանակներում Նախարարությունն ապահովում է.

ա) օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի կողմից միջազգային պաշտպանության մասին պահանջի նույնականացում,

բ) օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին Վրաստանի օրենսդրությամբ սահմանված միջազգային պաշտպանության մասին դիմումը Վրաստանի պետական ​​սահմանին քննարկելու կարգի մասին տեղեկության տրամադրում,

գ) միջազգային պաշտպանության մասին դիմումը Վրաստանի պետական ​​սահմանին քննարկելու շրջանակներում համապատասխան լեզվի թարգմանչի մասնակցություն,

դ) օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի համար անվճար իրավաբանական օգնության արդյունավետ հասանելիություն, այդ թվում՝ հեռավար կարգով, տեխնիկական միջոցների օգտագործմամբ, իսկ եթե օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձն արդեն ունի համապատասխան լիազորագիր ունեցող օրինական ներկայացուցիչ/ փաստաբան՝ նրա անարգել մուտք,

ե) օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի տեղավորման համար պատշաճ պայմանների ստեղծում։

13. Օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի կողմից միջազգային պաշտպանությունը Վրաստանի պետական ​​սահմանին հայցելը նույնականացնելու և նախարարության համապատասխան ստորաբաժանումների միջև տեղեկատվության փոխանակման կարգը սահմանվում է նախարարի հրամանով։

Հոդված 34. Ներկայացուցչությունը ապաստանի ընթացակարգում

1. Ապաստանի ընթացակարգի ընթացքում օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը, ապաստան հայցողը կամ միջազգային պաշտպանությունից օգտվող անձը վարչական վարույթի փուլում կարող է իր հաշվին օգտվել փաստաբանի ծառայության իրավունքից, իսկ սույն օրենքի 33-րդ հոդվածով նախատեսված դեպքում՝ նաև ապաստան հայցողի կողմից միջազգային պաշտպանություն հայցելու, տրամադրելու կամ դադարեցնելու, միջազգային պաշտպանությունից օգտվող անձին տրված կարգավիճակը չեղյալ համարելու կամ դրանից զրկելու, լրացուցիչ պաշտպանությունը կամ ժամանակավոր պաշտպանությունը երկարաձգելու կամ լրացուցիչ պաշտպանության կամ ժամանակավոր պաշտպանության երկարաձգումը մերժելու հետ կապված դատական ​​վեճի ընթացքում անվճար իրավաբանական օգնությամբ։

2. Ապաստանի ընթացակարգի ընթացքում, ինչպես նաև դատական ​​վեճ վարելիս պարտադիր չէ փաստաբանի մասնակցությունը։ Բացի այդ, փաստաբանը կարող է հեռավար մասնակցել դատական ​​վեճին՝ օգտագործելով տեխնիկական միջոցներ։ Անկետավորմանը, հարցազրույցին կամ դատական ​​նիստին փաստաբանի անհարգելի պատճառով չներկայանալը չի ​​խոչընդոտում անկետավորման կամ հարցազրույցի անցկացմանը կամ գործի դատարանում քննությանը։

3. Անկետավորմանը և հարցազրույցին իրավունք ունի ներկա գտնվել օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի/ապաստան հայցողի/միջազգային պաշտպանությունից օգտվող անձի օրինական ներկայացուցիչը, ինչպես նաև համապատասխան լիազորագիր ունեցող փաստաբանը (առկայության դեպքում)։

4. Օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի/ապաստան հայցողի/միջազգային պաշտպանությունից օգտվող անձի հետ անկետավորման կամ հարցազրույցի ժամանակ օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը/ապաստան հայցողը/միջազգային պաշտպանությունից օգտվող անձը պետք է պատասխանի իրավազոր պաշտոնատար անձի հարցերին: Փաստաբանը/օրինական ներկայացուցիչն իրավունք ունի անկետավորման կամ հարցազրույցի ավարտին տալ պարզաբանող հարցեր: Անկետավորման կամ հարցազրույցի ընթացքում փաստաբանի/օրինական ներկայացուցչի կողմից որևէ այլ միջամտություն թույլատրված չէ: Անկետավորմանը կամ հարցազրույցին միջամտելու դեպքում փաստաբանը/օրինական ներկայացուցիչը պետք է լքի այն, ինչի վերաբերյալ կազմվում է համապատասխան արձանագրություն: Արձանագրության մեջ նշվում է փաստաբանի/օրինական ներկայացուցչի կողմից անկետավորումից կամ հարցազրույցից հեռանալու պատճառը: Այս արձանագրությունը կցվում է օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի/ապաստան հայցողի/միջազգային պաշտպանությունից օգտվող անձի անձնական գործին:

5. Եթե փաստաբանի/օրինական ներկայացուցչի մասնակցությունը խոչընդոտում է ապաստանի ընթացակարգի ընթացքը, այդ թվում՝ դատական ​​վեճի վարման ընթացքում, ապաստանի ընթացակարգն իրականացվում է առանց փաստաբանի/օրինական ներկայացուցչի:

6. Եթե օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի/ապաստան հայցողի/միջազգային պաշտպանությունից օգտվող անձի կողմից վարձված փաստաբանը անհարգելի պատճառով չի ներկայանում դատական ​​նիստին, դատարանը հայցը քննարկում է առանց փաստաբանի մասնակցության: Այս դեպքում պետության հաշվին փաստաբան չի նշանակվում։

7. Սույն հոդվածի 2-րդ, 4-րդ և 5-րդ կետերի դրույթները չեն տարածվում առանց ուղեկցորդի գտնվող անչափահասի նկատմամբ: Առանց ուղեկցորդի գտնվող անչափահասի օրինական ներկայացուցիչը պետք է ներկա լինի անկետավորման կամ հարցազրույցի ժամանակ: Օրինական ներկայացուցիչը կարող է հարցեր տալ կամ մեկնաբանություններ անել անկետավորման կամ հարցազրույցի ընթացքում՝ իրավազոր պաշտոնատար անձի կողմից սահմանված շրջանակներում։

Հոդված 35. Միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի գրանցումը և անկետավորումը

1. Միջազգային պաշտպանության մասին դիմումը պետք է պատրաստվի գրավոր, անհրաժեշտության դեպքում՝ համապատասխան լեզվի թարգմանչի օգնությամբ: Ներկայացված միջազգային պաշտպանության մասին դիմումը անհապաղ գրանցվում է, և տրվում է միջազգային պաշտպանության պահանջի մասին տեղեկանք: Այս տեղեկանքը չի կարող հիմք հանդիսանալ ժամանակավոր նույնականացման վկայական տրամադրելու համար և ուժի մեջ է մինչև սույն օրենքի 31-րդ հոդվածի 4-րդ կետով նախատեսված որոշման կայացումը: Եթե ​​օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի ընտանիքի անդամների միջազգային պաշտպանության մասին դիմումը նույն հիմքն ունի, միջազգային պաշտպանության մասին դիմումը պետք է ներառի նաև տվյալներ նրա ընտանիքի անդամի/անդամների մասին։

2. Առանց ուղեկցորդի մնացած անչափահասի կամ այն սահմանափակ հնարավորություն ունեցող անձի միջազգային պաշտպանության մասին դիմում ներկայացնելու համար, որն իրավական ներկայացուցչության կարիք ունի, պատասխանատու է նրա օրինական ներկայացուցիչը, որը գործում է առանց ուղեկցորդի մնացած անչափահասի կամ սահմանափակ հնարավորություն ունեցող անձի շահերի նախատեսմամբ։

3. Առանց ուղեկցորդ մնացած անչափահասի կամ իրավական ներկայացուցչության կարիք ունեցող սահմանափակ հնարավորություն ունեցող անձի կողմից միջազգային պաշտպանության մասին դիմում ներկայացնելու դեպքում միջազգային պաշտպանության պահանջի մասին տեղեկանքը տրվում է նրա օրինական ներկայացուցչին։

4. Միջազգային պաշտպանության մասին դիմումը գրանցելիս օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին գրավոր բացատրվում են սույն օրենքով նախատեսված իրավունքներն ու պարտականությունները և ապաստանի ընթացակարգը։ Բացի այդ, օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին պետք է պարզաբանվի, որ ծանուցումն անտեսելով անկետավորմանը կամ հարցազրույցին երկու անգամ անհարգելի պատճառով չներկայանալու դեպքում ապաստանի ընթացակարգը դադարեցվում է։

5. Օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը կամ նրա օրինական ներկայացուցիչը պարտավոր է Նախարարության Միգրացիայի դեպարտամենտին տեղեկացնել իր բջջային հեռախոսահամարը, էլեկտրոնային փոստի հասցեն և բնակության հասցեն (դրա առկայության դեպքում), ինչպես նաև ցանկացած փոփոխության դեպքում 3 աշխատանքային օրվա ընթացքում տեղեկացնել համապատասխան կոնտակտային տվյալների մասին: Եթե միջազգային պաշտպանության մասին դիմումը գրանցելիս օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը չի նշում այս կետով նախատեսված պարտադիր կոնտակտային տեղեկությունները, նա պարտավոր է այդ տեղեկությունները տրամադրել անկետավորման ժամանակ: Հակառակ դեպքում ապաստանի տրամադրման ընթացակարգը դադարեցվում է:

6. Միջազգային պաշտպանության մասին դիմումը գրանցելիս օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին լուսանկարում են: Օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի լուսանկարը պահվում է տվյալների բազայում: Իրավազոր պաշտոնատար անձը միջազգային պաշտպանության մասին դիմումը քննարկելու նպատակների համար վերցնում է 14 տարեկան և 14 տարեկանից բարձր տարիքի օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի մատնահետքեր և ափի հետքեր:

7. Սույն հոդվածի 5-րդ կետով նախատեսված օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի կենսաչափական տվյալները պահվում են տվյալների բազայում: Օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի մատնահետքեր և ափի հետքեր վերցնելու և այդ անձնական տվյալները մշակելու կարգը սահմանվում է նախարարի իրավական ակտով։

8. Միջազգային պաշտպանության մասին դիմում ներկայացնելիս օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը իրեն հասկանալի լեզվով կամ այն լեզվով, որը նա հասկանում է, ինչպես դա կարող է ողջամիտ համարվել, գրավոր տեղեկացվում է հարցազրույցի ամսաթվի մասին: Եթե օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը չի ներկայանում անկետավորման առաջին կանչից հետո, նա կրկին կանչվում է սույն օրենքի 58-րդ հոդվածով սահմանված կարգով, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի կոնտակտային տվյալները անհայտ են։

9. Օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի հետ հարցազրույց անցկացնելու նպատակն է որոշել միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի ընդունելիությունը և պարզել միջազգային պաշտպանության պահանջի հետ կապված էական հանգամանքները, որոնք ներառում են տեղեկություններ օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի ծագման երկրից դուրս գալու և այդ երկիր վերադառնալ չկարողանալու պատճառների մասին, ինչպես նաև այլ տեղեկություններ, որոնք կարող են որոշել օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին միջազգային պաշտպանություն տրամադրելու անհրաժեշտությունը։

10. Սույն օրենքի 31-րդ հոդվածի համաձայն ՝ միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի ընդունելիությունը որոշելու համար, միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի ներկայացումից ոչ ուշ, քան 5 աշխատանքային օրվա ընթացքում, անկետավորում է անցկացվում ընտանիքի բոլոր չափահաս անդամների հետ անհատապես։ Բացառիկ դեպքերում, անկետավորում կարող է անցկացվել ընտանիքի անչափահաս անդամի հետ, եթե բացահայտվում է անչափահասի նկատմամբ արարք, որը նախատեսված է սույն օրենքի 38-րդ հոդվածի 2-րդ կետի «զ» ենթակետով։

11. Համապատասխան նյութերի ճշգրտությունն ապահովելու համար անկետավորումը անցկացվում է գրավոր և ձայնագրվում է ձայնագրիչ սարքով։ Անկետավորման արձանագրությունը և ձայնագրությունը պահվում են օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի անձնական գործում։ Օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը տեղեկացվում է անկետավորումը ձայնագրելու մասին այն սկսելուն պես։

Հոդված 36. Ապացուցման բեռը

Միջազգային պաշտպանության պահանջի հետ կապված փաստերը պարզելու պարտականությունը հավասարապես բաշխվում է իրավազոր պաշտոնատար անձի և օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի/ապաստան հայցողի միջև, մասնավորապես՝

ա) օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը/ապաստան հայցողը պարտավոր է հնարավորինս շուտ ներկայացնել միջազգային պաշտպանության պահանջը հիմնավորելու համար անհրաժեշտ բոլոր տեղեկություններն ու ապացույցները և համագործակցել իրավազոր պաշտոնատար անձի հետ դրանց գնահատման գործընթացում: Օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը/ապաստան հայցողը պարտավոր է նաև հավաստիորեն պարզաբանել համապատասխան տեղեկության և ապացույցների չներկայացման կամ բացակայության պատճառը,

բ) իրավազոր պաշտոնատար անձը պարտավոր է օգնել օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին/ապաստան հայցողին՝ միջազգային պաշտպանության մասին դիմումին վերաբերող էական տեղեկությունն ու ապացույցները լիարժեք ներկայացնելու համար՝ տալով համապատասխան հարցեր, ինչպես նաև անհատապես, օբյեկտիվորեն և անաչառ գնահատել միջազգային պաշտպանության մասին դիմումում նշված բոլոր էական փաստերը՝ համագործակցելով օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի/ապաստան հայցողի հետ:

Հոդված 37. Միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի քննարկման ժամկետները

1. Միջազգային պաշտպանության մասին դիմումը սովորական կարգով քննարկելիս Նախարարությունը որոշում է կայացնում դրա գրանցումից հետո 6-ամսյա ժամկետում։

2. Սույն հոդվածի 1-ին կետով սահմանված ժամկետը կարող է երկարաձգվել ոչ ավելի, քան 9 ամսով, եթե՝

ա) բացահայտվել են բարդ փաստական ​​և(կամ) իրավական հարցեր, որոնք պահանջում են լրացուցիչ ուսումնասիրություն,

բ) Նախարարություն է ներկայացվել միջազգային պաշտպանության մասին դիմումների մեծ քանակ, ինչը դժվարացնում է համապատասխան միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի քննարկումը 6 ամսվա ընթացքում։

3. Սույն հոդվածի 1-ին կետով սահմանված միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի քննարկման ժամկետի երկարաձգումից հետո, անհրաժեշտության դեպքում, որպես բացառություն և համապատասխան հիմնավորմամբ, այս ժամկետը կարող է երկարաձգվել ոչ ավելի, քան 3 ամսով՝ միջազգային պաշտպանության մասին դիմումը պատշաճ և լիարժեք քննարկելու համար։

4. Միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի քննարկումը կարող է հետաձգվել, եթե դրա քննարկումը սույն հոդվածի 1-ին կետով սահմանված ժամկետում անհնար է ծագման երկրում ժամանակավորապես անորոշ իրավիճակի առկայության պատճառով։ Այս դեպքում իրավազոր պաշտոնատար անձը պարտավոր է յուրաքանչյուր 6 ամիսը մեկ ուսումնասիրել ծագման երկրում առկա իրավիճակը։

5. Սույն հոդվածի 4-րդ կետով նախատեսված դեպքում միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի քննարկման ժամկետը չի կարող գերազանցել 21 ամիսը, որը հաշվվում է միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի գրանցման օրվանից։

6. Սույն հոդվածի 2-րդ–4-րդ կետերի հիման վրա միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի քննարկման ժամկետի երկարաձգման/հետաձգման դեպքում իրավազոր պաշտոնատար անձը պարտավոր է ապաստան հայցողին տեղեկացնել միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի քննարկման ժամկետի երկարաձգման/հետաձգման մասին՝ սույն օրենքի 58-րդ հոդվածով սահմանված կարգով միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի քննարկման ժամկետի երկարաձգման/հետաձգման մասին որոշման ընդունման օրվանից հետո, 3 աշխատանքային օրվա ընթացքում։

6. Սույն հոդվածի 2-րդ–4-րդ կետերի հիման վրա միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի քննարկման ժամկետի երկարաձգման/հետաձգման դեպքում իրավազոր պաշտոնատար անձը պարտավոր է միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի քննարկման ժամկետի երկարաձգման/հետաձգման մասին որոշման ընդունման օրվանից հետո, 3 աշխատանքային օրվա ընթացքում տեղեկացնել ապաստան հայցողին միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի քննարկման ժամկետի երկարաձգման/հետաձգման մասին՝ համաձայն սույն օրենքի 58-րդ հոդվածով սահմանված կարգի։

7. Սույն հոդվածի 4-րդ կետի համաձայն միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի քննարկումը հետաձգելու դեպքում իրավազոր պաշտոնատար անձը ապաստան հայցողին պարտավոր է տեղեկացնել միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի քննարկումը հետաձգելու պատճառի մասին։ Սույն հոդվածի 2-րդ և 3-րդ կետերով նախատեսված միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի քննարկման ժամկետի երկարաձգման դեպքում ապաստան հայցողին տեղեկացվում է միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի քննարկման ժամկետը երկարաձգելու պատճառի մասին՝ նրա պահանջի հիման վրա։

8. Միջազգային պաշտպանության մասին դիմումը քննարկվում է արագացված կարգով, և որոշում է կայացվում դրա գրանցումից հետո 1-ամսյա ժամկետում։

9. Այն անձի կողմից ներկայացված միջազգային պաշտպանության մասին դիմումը, որի նկատմամբ իրականացվում է Վրաստանից վտարման ընթացակարգ, քննարկվում և որոշում է կայացվում դրա գրանցումից հետո 1-ամսյա ժամկետում։

10. Արտահանձնման ենթակա անձի կողմից ներկայացված միջազգային պաշտպանության մասին դիմումը քննարկվում է և որոշում է կայացվում արտահանձնման փաստաթղթերի ստացումից հետո 1-ամսյա ժամկետում։

11. Սույն օրենքով նախատեսված հատուկ կարիք ունեցող անձի կողմից ներկայացված միջազգային պաշտպանության մասին դիմումը, ինչպես նաև նույն օրենքի 15-րդ և 19-րդ հոդվածներով սահմանված հանգամանքների առկայության հստակ հիմնավորման դեպքերում միջազգային պաշտպանության մասին դիմումը քննարկվում է նախապատվությամբ։

Հոդված 38. Հետապնդումը և լուրջ վնասը

1. Սույն օրենքի 15-րդ հոդվածի նպատակների համար արարքը համարվում է հետապնդում, եթե՝

ա) այն իր բնույթով կամ կրկնվողականության բավականաչափ լուրջ է, որպեսզի համարվի մարդու հիմնարար իրավունքների ծանր խախտում, մասնավորապես այն իրավունքների, որոնց սահմանափակումը թույլատրելի չէ «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության» եվրոպական կոնվենցիայի 15-րդ հոդվածի 2-րդ կետի համաձայն,

բ) այն տարբեր գործողությունների (այդ թվում մարդու իրավունքների խախտումները) ամբողջություն է, որը բավականաչափ սուր է և անձի վրա սույն կետի «ա» ենթակետով նախատեսված գործողության նման ազդեցություն է գործում։

2. Սույն հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հետապնդումը կարող է դրսևորվել հետևյալ ձևով/ձևերով՝

ա) ֆիզիկական բռնության (այդ թվում, սեռական բռնության) կամ հոգեբանական բռնության ակտով,

բ) իրավական, վարչական և(կամ) դատական ​​ակտով կամ միջոցառմամբ, որը խտրական եղանակով է իրականացվում/կատարվում,

գ) քրեական հետապնդմամբ կամ պատժով, որն անհամաչափ է կամ խտրական,

դ) խախտված իրավունքի վերականգնումը դատարանի կողմից մերժելով, որը հանգեցնում է անհամաչափ կամ խտրական պատժի,

ե) զինված հակամարտության ժամանակ զինվորական ծառայությունից հրաժարվելու պատճառով իրականացված քրեական հետապնդմամբ կամ պատժով, երբ զինվորական ծառայությունը ներառել է այն հանցագործություններն և գործողությունները, որոնք, համաձայն սույն օրենքի 18-րդ հոդվածի, հիմք են հանդիսանում անձին փախստականի կարգավիճակից բացառելու համար,

զ) այն արարքով, որն իր բնույթով կապված է սեռական կողմնորոշման, սեռի կամ անչափահասի հետ։

3. Սույն օրենքի 19-րդ հոդվածի նպատակների համար լուրջ վնաս է.

ա) անձի նկատմամբ կայացված մահապատժի դատավճիռը կամ նրան մահով պատժելու վտանգը,

բ) ծագման երկրում անձի խոշտանգումը կամ նրա նկատմամբ անմարդկային կամ արժանապատվությունը նվաստացնող վերաբերմունքը կամ պատիժը,

գ) միջազգային կամ ներքին զինված հակամարտության ժամանակ անորոշ բռնության պատճառով քաղաքացիական անձի կյանքին կամ ֆիզիկական անձեռնմխելիությանը ստեղծված լուրջ, անհատական ​​վտանգը։

Հոդված 39. Հետապնդում իրականացնող և լուրջ վնաս պատճառող սուբյեկտը/սուբյեկտները

Հետապնդում իրականացնող և լուրջ վնաս պատճառող սուբյեկտը/սուբյեկտները կարող է/են լինել՝

ա) պետությունը,

բ) խմբավորումը կամ կազմակերպությունը, որը վերահսկում է պետության ամբողջ տարածքը կամ զգալի մասը,

գ) ոչ պետական ​​սուբյեկտը/սուբյեկտները, եթե սույն հոդվածի «ա» և «բ» ենթակետերով սահմանված սուբյեկտները (այդ թվում, միջազգային կազմակերպությունները) չեն կարողանում կամ չեն ցանկանում պաշտպանել անձին սույն օրենքի 38-րդ հոդվածով նախատեսված հետապնդումից կամ լուրջ վնասից։

Հոդված 40. Պաշտպանություն իրականացնող կազմակերպությունը

1. Անձին հետապնդումից կամ լուրջ վնասից կարող է պաշտպանել ՝

ա) պետությունը, բացի այդ, պետությունը պետք է ցանկանա և կարողանա արդյունավետորեն և կայուն կերպով պաշտպանել անձին հետապնդումից կամ լուրջ վնասից,

բ) խմբավորումը կամ կազմակերպությունը, որը վերահսկում է պետության ամբողջ տարածքը կամ դրա զգալի մասը, ինչպես նաև այս խումբը կամ կազմակերպությունը պետք է պատրաստ լինի և կարողանա արդյունավետորեն և երկարատև պաշտպանել անձին հետապնդումից կամ լուրջ վնասից։

2. Անձի պաշտպանությունը հետապնդումից կամ լուրջ վնասից պետք է լինի արդյունավետ և չպետք է լինի ժամանակավոր։ Նման պաշտպանությունն ապահովված է, երբ սույն հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված սուբյեկտները ողջամիտ միջոցներ են ձեռնարկում հետապնդումը կամ լուրջ վնասը կանխելու համար, այդ թվում՝ ստեղծելով արդյունավետ իրավական համակարգ՝ հետապնդումը կամ լուրջ վնասը հայտնաբերելու, քրեական հետապնդում իրականացնելու և պատժելու համար։ Հետապնդումից կամ լուրջ վնասից անձի պաշտպանության ապահովումը ներառում է նաև նրա համար այսպիսի պաշտպանության հասանելիություն։

Հոդված 41. Հարցազրույց ապաստան հայցողի հետ

1. Միջազգային պաշտպանության մասին դիմումը սովորական կարգով քննարկելիս ապաստան հայցողի հետ անցկացվում է հարցազրույց, բացառությամբ սույն օրենքի 47-րդ հոդվածի 4-րդ կետով նախատեսված դեպքի։

2. Ապաստան հայցողի հետ հարցազրույցը, նրա հիմնավորված պահանջով, նման հնարավորության առկայության դեպքում, անցկացնում է նրա համար ցանկալի սեռի իրավազոր պաշտոնատար անձը, և նա օգտվում է իր համար ցանկալի սեռի թարգմանչի ծառայությունից, բացառությամբ այն դեպքի, երբ իրավազոր պաշտոնատար անձը հիմք ունի ենթադրելու, որ նշված պահանջը հիմնված է այն հանգամանքի վրա, որը կապված չէ դժվարությունների հետ՝ անձը անարգել ներկայացնի իր միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի հիմքը։

3. Հարցազրույցն անցկացվում է անհատապես՝ ընտանիքի բոլոր չափահաս անդամների հետ։ Բացառիկ դեպքերում, անչափահաս ընտանիքի անդամի հետ հարցազրույց կարող է անցկացվել համապատասխան մասնագիտացում ունեցող իրավազոր պաշտոնատար անձի կողմից, եթե դիտարկվում է սույն օրենքի 38-րդ հոդվածի 2-րդ կետի «զ» ենթակետով նախատեսված անչափահասին միտված ​​գործողություն։ Ապաստան հայցողի հետ անհատական ​​հարցազրույցը, որպես կանոն, անցկացվում է ընտանիքի անդամների բացակայությամբ։

4. Հարցազրույցի ընթացքում ապաստան հայցողին պետք է հնարավորություն տրվի բացատրելու այն հանգամանքները, որոնք կարող են բացակայել իր միջազգային պաշտպանության դիմումում և(կամ) լինել չհամապատասխանող/հակասական, ինչպես նաև բացատրելու իր կողմից տրամադրված փաստերի և այլ աղբյուրներից ստացված համապատասխան տեղեկությունների (այդ թվում, ծագման երկրի մասին տեղեկությունը) միջև անհամապատասխանությունը/հակասությունը։

5. Համապատասխան նյութերի ճշգրտությունն ապահովելու համար հարցազրույցը ձևակերպվում է գրավոր և ձայնագրվում է ձայնագրիչ սարքի միջոցով։ Հարցազրույցի արձանագրությունը և աուդիոձայնագրությունը պահվում են ապաստան հայցողի անձնական գործում։ Օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը տեղեկացվում է հարցազրույցի ձայնագրման մասին դրա սկսվելուն պես։

Հոդված 42. Միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի քննարկումը և գնահատումը

1. Միջազգային պաշտպանության մասին դիմումը քննարկվում է անհատապես, և գնահատվում են ներկայացված միջազգային պաշտպանության մասին դիմումում նշված էական փաստերը, որոնք վերաբերում են օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի/ապաստան հայցողի ինքնությանը, ծագման երկրին, ճանապարհորդական փաստաթղթերին, ճանապարհորդության երթուղուն, միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի հիմքերին և այդ հիմքի վերաբերյալ ներկայացված բնօրինակ փաստաթղթերին։

2. Միջազգային պաշտպանության մասին դիմումը գնահատելիս պետք է նախատեսվեն հետևյալ հանգամանքները՝

ա) միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի հետ կապված որոշում կայացնելու պահին առկա տեղեկությունները ծագման երկրի մասին (այդ թվում, ծագման երկրի օրենսդրությունը, ծագման երկրում գործող կարգավորող նորմերը և դրանց կիրառման մեթոդները),

բ) օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի/ապաստան հայցողի կողմից ներկայացված դիմումներն ու փաստաթղթերն այն մասին, թե արդյոք նա անցյալում եղել է կամ ապագայում կլինի հետապնդման կամ լուրջ վնասի զոհ,

գ) օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի/ապաստան հայցողի անհատական ​​վիճակը և հանգամանքները (այդ թվում, ծագումը, սեռը և տարիքը)՝ գնահատելու համար, թե որքանով կարող է լինել հետապնդում կամ լուրջ վնաս այն արարքը, որին օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը/ապաստան հայցողը ենթարկվել է կամ կարող է ենթարկվել անձնական հանգամանքների հիման վրա,

դ) եղել է արդյոք ծագման երկիրը լքելուց հետո օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի/ապաստան հայցողի գործողությունների միակ կամ գլխավոր նպատակը միջազգային պաշտպանության մասին դիմում ներկայացնելու հիմքի ստեղծումը, գնահատելու համար, թե արդյոք այդ գործողությունները նրան կենթարկեն հետապնդման կամ լուրջ վնասի ռիսկի՝ ծագման երկիր վերադառնալու դեպքում։

3. Այն փաստը, որ օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը/ապաստան հայցողը անցյալում ենթարկվել է հետապնդման, կամ լուրջ վնաս է կրել կամ անմիջականորեն նրա նկատմամբ կիրառվել է հետապնդման կամ լուրջ վնաս հասցնելու ուղղակի սպառնալիք, էական հանգամանք է հետապնդման հիմնավորված վախի կամ լուրջ վնասի իրական վտանգի գոյության համար, բացառությամբ այն դեպքի, երբ կա ողջամիտ ենթադրություն, որ նման հետապնդումը կամ լուրջ վնասը չի կրկնվի։

4. Օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի/ապաստան հայցողի հետապնդման հիմնավոր վախի կամ լուրջ վնաս հասցնելու իրական վտանգը գնահատելիս իրավազոր պաշտոնատար անձը պետք է հիմնվի այն հանգամանքների վրա, որոնք ծագման երկրում առաջացել են մինչև այդ երկրից օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի/ապաստան հայցողի հեռանալը կամ դրանից հետո։

5. Եթե միջազգային պաշտպանության մասին դիմումում նշված առանձին հանգամանքներ չեն ամրապնդված համապատասխան փաստաթղթերով կամ այլ ապացույցներով, ապա նման հանգամանքները ապացուցման կարիք չունեն, եթե բավարարված են հետևյալ հանգամանքները՝

ա) օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը/ապաստան հայցողը միջազգային պաշտպանության իր պահանջը հիմնավորելու համար օգտագործել է իր տրամադրության տակ եղած բոլոր միջոցները,

բ) օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը/ապաստան հայցողը ներկայացրել է գործի քննարկման համար անհրաժեշտ բոլոր տեղեկությունները, ինչպես նաև, բավարար կերպով բացատրել է այլ կարևոր տեղեկությունների առկայությունը,

գ) օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի/ապաստան հայցողի կողմից ներկայացված տեղեկությունը հետևողական է, համոզիչ և չի հակասում ծագման երկրի վերաբերյալ առկա տեղեկությանը,

դ) օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը/ապաստան հայցողը միջազգային պաշտպանություն է հայցել այդպիսի հնարավորություն առաջանալուն պես, եթե նա չի նշել միջազգային պաշտպանության պահանջին խոչընդոտող պատճառ,

ե) հաստատվել է օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի/ապաստան հայցողի կողմից ներկայացված տեղեկության ընդհանուր վստահելիությունը։

Հոդված 43. Միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի հետ կապված տեղեկության և էական ապացույցների ստացումը և ուսումնասիրումը

1. Իրավազոր պաշտոնատար անձը պետք է հայթայթի միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի գնահատման համար անհրաժեշտ տեղեկություններ ու առկա էական ապացույցներ։

2. Միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի քննարկման և դրա վերաբերյալ որոշում կայացնելու գործընթացում գնահատվում են ինչպես իրավազոր պաշտոնատար անձի կողմից հայթայթված տեղեկություններն ու փաստաթղթային ապացույցները, այնպես էլ օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի/ապաստան հայցողի կողմից բնօրինակի տեսքով ներկայացված տեղեկություններն ու փաստաթղթային ապացույցները (եթե այդպիսիք կան)։

3. Իրավազոր պաշտոնատար անձը գնահատում է ծագման երկրի վերաբերյալ ստացված տեղեկությունները։

4. Օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին/ապաստան հայցողին միջազգային պաշտպանություն տրամադրելու կամ մերժելու մասին Նախարարության որոշումը հանձնելուց հետո, օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի/ապաստան հայցողի կամ նրա օրինական ներկայացուցչի կամ համապատասխան լիազորագիր ունեցող փաստաբանի պահանջով, իրավազոր պաշտոնատար անձը պարտավոր է Վրաստանի օրենսդրությանը համապատասխան տրամադրել միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի հետ կապված հայթայթված տեղեկություններն ու փաստաթղթերը։

Հոդված 44. Առանց ուղեկցորդի գտնվող անչափահասի միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի քննարկումը

1. Առանց ուղեկցորդ գտնվող անչափահասի միջազգային պաշտպանության մասին դիմումը պետք է քննարկվի սույն օրենքով նախատեսված ընթացակարգին համապատասխան՝ անչափահասի լավագույն շահերի նախատեսմամբ։

2. Առանց ուղեկցորդ գտնվող անչափահասի հարցազրույցն անցկացվում է նրա օրինական ներկայացուցչի ներկայությամբ, ինչպես նաև համապատասխան լիազորագիր ունեցող փաստաբանի ներկայությամբ (այդպիսինի առկայության դեպքում)։

3. Առանց ուղեկցորդ գտնվող անչափահասի հարցազրույցը անցկացվում է անչափահասի հետ հարցազրույց վարելու համար անհրաժեշտ մասնագիտացում ունեցող իրավազոր պաշտոնատար անձի կողմից։

4. Ապաստանի ընթացակարգն իրականացնելիս իրավազոր պաշտոնատար անձը պետք է նախատեսի առանց ուղեկցորդ գտնվող անչափահասի տարիքը և ունակությունները (այդ թվում, զարգացման մակարդակը, ընկալումը և հաղորդակցման հմտությունները):

Հոդված 45. Ածանցյալ կարգավիճակ տրամադրելու հարցի քննարկումը

1. Միջազգային պաշտպանությունից օգտվող անձն իր ընտանիքի անդամին ածանցյալ կարգավիճակ տրամադրելու ընթացակարգը սկսելու համար պետք է գրավոր դիմի Նախարարության Միգրացիայի դեպարտենտին։

2. Միջազգային պաշտպանություն ունեցող անձը սույն հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված դիմումին պետք է կցի ընտանեկան կապը հաստատող փաստաթղթեր (այդպիսինի առկայության դեպքում):

3. Ընտանիքի միասնության սկզբունքից ելնելով՝ միջազգային պաշտպանությունից օգտվող անձի ընտանիքի անդամի՝ ածանցյալ կարգավիճակ ստանալու իրավունքը կարող է որոշվել ապաստան հայցողին միջազգային պաշտպանություն տրամադրվելուց հետո:

4. Ածանցյալ կարգավիճակ տրամադրելու համար հարցազրույց է անցկացվում միջազգային պաշտպանությունից օգտվող անձի ընտանիքի բոլոր չափահաս անդամների հետ:

5. Իրավազոր պաշտոնատար անձը ածանցյալ կարգավիճակ տրամադրելու նպատակով ընտանեկան կապը որոշելու համար ապաստանի ընթացակարգի ընթացքում այդ նպատակով հետազոտում է ներկայացված փաստաթղթերը (այդպիսինի առկայության դեպքում) և համապատասխան հանգամանքները։

6. Ածանցյալ կարգավիճակ տրամադրելու համար անցկացված հարցազրույցի ժամանակ ընտանեկան կապը հաստատելու համար պետք է ներկայացվի ընտանիքի անդամության փաստը հաստատող փաստաթղթի բնօրինակը (դրա առկայության դեպքում):

7. Եթե միջազգային պաշտպանություն ունեցող անձը դիմում է Նախարարության Միգրացիայի վարչություն՝ իր ընտանիքի անդամին ածանցյալ կարգավիճակ տրամադրելու դիմումով, իրավազոր պաշտոնատար անձը ածանցյալ կարգավիճակ տրամադրելու հարցը քննարկում է մեկ ամսվա ընթացքում:

Հոդված 46. Խոշտանգման, անմարդկային կամ նվաստացնող վերաբերմունքի կամ բռնության ենթադրյալ զոհի միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի քննարկումը

Օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը/ապաստան հայցողը, որը պնդում է, որ խոշտանգման, անմարդկային կամ նվաստացնող վերաբերմունքի կամ բռնության զոհ է, կամ ունի նման զոհ լինելու նշաններ, մինչև նրա միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի քննարկումը նրան պետք է հասանելի լինի համապատասխան բժշկական և հոգեբանական օգնություն։

Հոդված 47. Հոգեկան կամ մտավոր/ինտելեկտուալ խանգարումներ ունեցող օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի/ապաստան հայցողի միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի քննարկումը

1. Եթե կա հիմնավոր կասկած, որ օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը/ապաստան հայցողն ունի հոգեկան կամ մտավոր/ինտելեկտուալ խանգարումներ, Նախարարությունը, անհրաժեշտության դեպքում, անհապաղ պետք է դիմի Վրաստանի օրենսդրությամբ սահմանված խնամակալության և հոգաբարձության մարմնին, օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի/ապաստան հայցողի հոգեսոցիալական կարիքներից ելնելով, Վրաստանի օրենսդրությամբ սահմանված կարգով նրա փորձաքննություն անցկացնելու և նրան աջակցող անձ նշանակելու նպատակով։

2. Կայուն հոգեկան կամ մտավոր/ինտելեկտուալ խանգարումներ ունեցող օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի/ապաստան հայցողի միջազգային պաշտպանության դիմումի քննարկումը պետք է կասեցվի մինչև նրան աջակցող նշանակելը։ Այս ժամանակահատվածում օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը/ապաստան հայցողը օգտվում է ապաստան հայցողի համար սույն օրենքով նախատեսված իրավունքներից։

3. Սույն հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի/ապաստան հայցողի անկետավորումը և նրա հետ հարցազրույցը պետք է վարի հատուկ վերապատրաստում անցած իրավազոր պաշտոնատար անձը, իսկ անհրաժեշտության դեպքում անկետավորմանը և հարցազրույցին մասնակցում է նաև համապատասխան ոլորտի մասնագետ։

4. Օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի/ապաստան հայցողի հետ հարցազրույց չի կարող անցկացվել, եթե իրենից անկախ պատճառներով նա չի կարողանում բավարար տեղեկություններ տրամադրել իրավազոր պաշտոնատար անձին: Այս դեպքում միջազգային պաշտպանության վերաբերյալ որոշումը կայացվում է սույն օրենքով նախատեսված ընթացակարգերով հայթայթված այլ տեղեկությունների և փաստաթղթերի հիման վրա։

Հոդված 48. Միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի հետկանչը

1. Միջազգային պաշտպանության դիմումը կարող է հետ կանչվել դրա քննարկման ցանկացած փուլում՝ օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի/ապաստան հայցողի, նրա օրինական ներկայացուցչի կամ համապատասխան լիազորագիր ունեցող փաստաբանի գրավոր դիմումի հիման վրա։

2. Իրավազոր պաշտոնատար անձը գրավոր, օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին/ապաստան հայցողին իրեն հասկանալի լեզվով կամ այն լեզվով, որը նա հասկանում է, ինչպես կարող է դա ողջամիտ համարվել, պետք է տեղեկացնի միջազգային պաշտպանության դիմումի հետկանչի իրավական հետևանքների մասին, որի վերաբերյալ կազմվում է համապատասխան արձանագրություն։ Այս արձանագրությունը ստորագրում են իրավազոր պաշտոնատար անձը, թարգմանիչը և օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը/ապաստան հայցողը, նրա օրինական ներկայացուցիչը կամ համապատասխան լիազորագիր ունեցող փաստաբանը։

3. Միջազգային պաշտպանության դիմումի հետկանչի հիման վրա իրավազոր պաշտոնատար անձը միջազգային պաշտպանության դիմումի քննարկումը դադարեցնելու մասին որոշում է կայացնում օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի/ապաստան հայցողի կողմից համապատասխան արձանագրությունը ստորագրելուց հետո, 7 աշխատանքային օրվա ընթացքում։ Օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին այս որոշումը (վրացերեն, ինչպես նաև թարգմանված նրա համար հասկանալի լեզվով կամ այն լեզվով, որը նա հասկանում է, ինչպես դա կարող է ողջամիտ համարվել) հանձնվում է գրավոր, սույն օրենքի 58-րդ հոդվածով սահմանված կարգով, 3 աշխատանքային օրվա ժամկետում, այն դատարան բողոքարկելու նույն օրենքով սահմանված կարգի մատնանշմամբ։

4. Օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը/ապաստան հայցողը պարտավոր է միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի հետկանչի մասին դիմում ներկայացնելուց հետո Նախարարություն ներկայացնել միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի վկայական/ժամանակավոր նույնականացման վկայական և Վրաստանի օրենսդրությամբ սահմանված ժամկետում լքել Վրաստանը, եթե նրա Վրաստանում մնալու այլ իրավական հիմք չկա։

5. Միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի քննարկումը դադարեցնելու մասին որոշումը օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին սույն օրենքի 58-րդ հոդվածով սահմանված կարգով հանձնելուց հետո նա իրավունք ունի Նախարարության Միգրացիայի դեպարտամենտ ներկայացնել կրկնակի միջազգային պաշտպանության դիմում միայն այն դեպքում, եթե նրա գործի հետ կապված կան նոր հանգամանքներ, որոնք նրան հայտնի են դարձել միջազգային պաշտպանության մասին դիմումը հետ կանչելուց հետո։ Կրկնակի միջազգային պաշտպանության մասին դիմում ներկայացնելու դեպքում օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը պետք է նշի միջազգային պաշտպանության մասին դիմումը հետ կանչելու և կրկնակի դիմելու համապատասխան պատճառները։ Միջազգային պաշտպանության մասին կրկնակի դիմումը քննարկվում է սույն օրենքի 52-րդ հոդվածով սահմանված կարգով։

6. Միջազգային պաշտպանության մասին դիմումը հետ կանչելու, այդ թվում, միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի քննարկումը դադարեցնելու մասին որոշումը սույն օրենքով սահմանված կարգով դատարան բողոքարկելու դեպքում օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը չի համարվում ապաստան հայցող՝ նրան միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի քննարկումը դադարեցնելու մասին որոշումը սույն օրենքի 58-րդ հոդվածով սահմանված կարգով հանձնելու օրվանից։ Հետևաբար, սույն օրենքի 8-րդ հոդվածով սահմանված չվտարման սկզբունքը նրա նկատմամբ չի տարածվում, և նշված որոշումը օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին հանձնելու պահից թույլատրվում է Վրաստանից նրա վտարումը կամ արտահանձնումը։

7. Սույն հոդվածի 6-րդ կետով նախատեսված որոշումը՝ անհատական ​​վարչաիրավական ակտը, դատարան բողոքարկելու դեպքում օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը չի օգտվում սույն օրենքի 66-րդ հոդվածով սահմանված իրավունքներից, այդ թվում, դատական ​​վեճի ընթացքում անվճար իրավաբանական օգնություն ստանալու իրավունքից և նույն հոդվածի 1-ին կետի «ե» և «մ» ենթակետերում նշված պետական ​​տուրքի վճարումից ազատման իրավունքից։

Հոդված 49. Ապաստանի ընթացակարգի դադարեցումը

1. Ապաստանի ընթացակարգը դադարեցվում է, եթե օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը/ապաստան հայցողը՝

ա) համաձայն սույն օրենքի 48-րդ հոդվածի հետ է կանչում միջազգային պաշտպանության իր դիմումը,

բ) չի համագործակցում Նախարարության հետ,

գ) Նախարարության Միգրացիայի վարչությանը/դատարանին չի տրամադրում պարտադիր կոնտակտային տվյալները,

դ) Նախարարության Միգրացիայի վարչությանը/դատարանին 3 աշխատանքային օրվա ընթացքում չի տրամադրում համապատասխան կոնտակտային տեղեկություններ՝ դրանց փոփոխության դեպքում,

ե) առանց հարգելի պատճառի երկու անգամ չի ներկայանում անկետավորման կամ հարցազրույցի,

զ) սույն օրենքի 52-րդ հոդվածի 2-րդ կետով նախատեսված դեպքում չի ներկայանում հարցազրույցի,

է) սույն օրենքի 26-րդ հոդվածի 6-րդ կետով սահմանված ժամկետում չի ներկայանում Նախարարության Միգրացիայի դեպարտամենտ և Նախարարության Միգրացիայի դեպարտամենտին չի տեղեկացնում պարտադիր կոնտակտային տվյալները,

ը) քրեակատարողական հիմնարկից ազատվելու դեպքում սույն օրենքի 27-րդ հոդվածի առաջին կետի «գ» ենթակետով կամ 7-րդ կետով սահմանած ժամկետում չի ներկայանում Նախարարություն և(կամ) Նախարարությանը չի ներկայացնում պարտադիր կոնտակտային տեղեկություններ,

թ) միջազգային պաշտպանության մասին դիմում ներկայացնելիս կամ անկետավորվելիս չի ներկայացնում սույն օրենքի 35-րդ հոդվածի 5-րդ կետով նախատեսված պարտադիր կոնտակտային տվյալները,

ժ) լքում է Վրաստանը,

ժա) մահանում է։

2. Սույն հոդվածի 1-ին կետի «ժ» ենթակետով սահմանված հանգամանքի առկայության դեպքում ապաստանի ընթացակարգը դադարեցվում է նաև միջազգային պաշտպանության տրամադրման, դադարեցման, չեղարկման կամ դրանից զրկման, լրացուցիչ պաշտպանության կամ ժամանակավոր պաշտպանության երկարաձգման կամ լրացուցիչ պաշտպանության կամ ժամանակավոր պաշտպանության երկարաձգումը մերժելու հետ կապված դատական ​​վեճի ընթացքում։

3. Ապաստանի ընթացակարգի դադարեցման մասին Նախարարության որոշումը օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին հանձնվում է սույն օրենքի 58-րդ հոդվածով սահմանված կարգով։

4. Սույն հոդվածի 1-ին կետով սահմանված որևէ հիմքով միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի քննարկումը դադարեցնելու դեպքում, օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը ապաստանի ընթացակարգը դադարեցնելու մասին որոշումը նրան հանձնելու օրվանից չի համարվում ապաստան հայցող՝ սույն օրենքի 58-րդ հոդվածով սահմանված ընթացակարգին համապատասխան։ Հետևաբար, սույն օրենքի 8-րդ հոդվածով սահմանված չվտարելու սկզբունքը նրա վրա չի տարածվում, և նշված որոշումը օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին հանձնելու պահից թույլատրվում է Վրաստանից նրա վտարումը կամ արտահանձնումը։

5. Սույն հոդվածի 4-րդ կետով նախատեսված որոշումը՝ անհատական ​​վարչաիրավական ակտը դատարան բողոքարկելու դեպքում օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը չի օգտվում սույն օրենքի 66-րդ հոդվածով սահմանված իրավունքներից, այդ թվում՝ նույն հոդվածի 1-ին կետի «ե» և «ժբ» ենթակետերով սահմանված դատական ​​վեճ վարելիս անվճար իրավաբանական օգնության իրավունքից և պետական տուրքի վճարումից ազատվելու իրավունքից։

Հոդված 50. Ապաստան հայցողին փախստականի կարգավիճակ կամ լրացուցիչ պաշտպանություն տրամադրելու կամ փախստականի կարգավիճակ կամ լրացուցիչ պաշտպանություն տրամադրելը մերժելու մասին որոշումը

1. Իրավազոր պաշտոնատար անձը գրավոր պետք է հիմնավորի ապաստան հայցողին փախստականի կարգավիճակ կամ լրացուցիչ պաշտպանություն տրամադրելու կամ փախստականի կարգավիճակ կամ լրացուցիչ պաշտպանություն տրամադրելը մերժելու հիմքը։

2. Ապաստան հայցողին փախստականի կարգավիճակ կամ լրացուցիչ պաշտպանություն տրամադրելու կամ փախստականի կարգավիճակ կամ լրացուցիչ պաշտպանություն տրամադրելը մերժելու մասին որոշումը (վրաց լեզվով, ինչպես նաև, թարգմանված նրա համար հասկանալի լեզվով կամ այն լեզվով, որը նա հասկանում է, ինչպես դա հնարավոր է ողջամիտ համարվել) նրան հանձնվում է սույն օրենքի 58-րդ հոդվածով սահմանված կարգով՝ նշելով սույն օրենքով սահմանված դատարան դիմելու կարգը։

3. Եթե օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի/ապաստան հայցողի ընտանիքի անդամների միջազգային պաշտպանության մասին դիմումը նույն հիմքն ունի, կամ ապաստանի ընթացակարգի (այդ թվում, դատական ​​վեճի) ընթացքում միջազգային պաշտպանության վերաբերյալ որոշումը, այդ թվում, օրինական ուժի մեջ մտած դատավճիռը, տարածվում է նաև օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի/ապաստան հայցողի ընտանիքի անդամի/ անդամների վրա, բացառությամբ այն դեպքի, երբ կա սույն օրենքի 17-րդ, 18-րդ, 20 կամ 21-րդ հոդվածներով նախատեսված համապատասխան հիմք: Ընտանեկան հարաբերությունները պարզելու համար անհրաժեշտության դեպքում այս կետում նշված անձանց հետ հարցազրույց է անցկացվում:

4. Ապաստան հայցողին փախստականի կարգավիճակ կամ լրացուցիչ պաշտպանություն տրամադրելու կամ փախստականի կարգավիճակ կամ լրացուցիչ պաշտպանություն տրամադրելը մերժելու որոշումը պետք է հիմնված լինի գործի էական փաստական ​​հանգամանքների և համապատասխան ապացույցների վրա:

5. Ապաստան հայցողին փախստականի կարգավիճակ կամ լրացուցիչ պաշտպանություն տրամադրելը մերժելու մասին Նախարարության որոշումն ուժի մեջ մտնելուց հետո կամ նշված որոշումը սույն օրենքով սահմանված կարգով դատարան բողոքարկելու դեպքում փախստականի կարգավիճակ կամ լրացուցիչ պաշտպանություն տրամադրելը մերժելու մասին դատարանի որոշումն ուժի մեջ մտնելուց հետո, օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը պարտավոր է լքել Վրաստանը՝ «Օտարերկրացիների և քաղաքացիություն չունեցող անձանց իրավական վիճակի մասին» Վրաստանի օրենքով սահմանված կարգով, եթե նրա Վրաստանում մնալու այլ իրավական հիմք չկա։

Հոդված 51. Լրացուցիչ պաշտպանության երկարաձգման կամ լրացուցիչ պաշտպանության երկարաձգումը մերժելու մասին որոշումը

1. Իրավազոր պաշտոնատար անձը որոշում է կայացնում լրացուցիչ պաշտպանության երկարաձգման կամ լրացուցիչ պաշտպանության երկարաձգումը մերժելու մասին՝ գործի համապատասխան նյութերի հիման վրա՝ որոշում կայացնելու պահին առկա հանգամանքների նախատեսմամբ։

2. Եթե այն հանգամանքները, որոնց պատճառով անձին լրացուցիչ պաշտպանություն է տրամադրվել, այլևս գոյություն չունեն, նրան մերժվում է լրացուցիչ պաշտպանության երկարաձգումը։

3. Լրացուցիչ պաշտպանության երկարաձգման կամ լրացուցիչ պաշտպանության երկարաձգումը մերժելու վերաբերյալ Նախարարության որոշումը պետք է հանձնվի լրացուցիչ պաշտպանություն ունեցող անձին՝ սույն օրենքի 58-րդ հոդվածով սահմանված կարգով։

4. Մինչև լրացուցիչ պաշտպանության երկարաձգման կամ լրացուցիչ պաշտպանության երկարաձգումը մերժելու մասին ընթացակարգի ավարտը, այդ թվում, դատարանի համապատասխան որոշումն ուժի մեջ մտնելը, լրացուցիչ պաշտպանություն ունեցող անձն ունի իր կարգավիճակի հետ կապված բոլոր իրավունքներն ու պարտականությունները։

Հոդված 52. Կրկնակի միջազգային պաշտպանության մասին դիմումը և ընթացակարգային երաշխիքները

1. Եթե օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի փախստականի կարգավիճակը կամ լրացուցիչ պաշտպանությունը դադարեցվել է, չեղարկվել է կամ հետ է կանչվել, կամ նրան մերժվել է լրացուցիչ պաշտպանության երկարաձգումը, կամ Վրաստանում ապաստանի ընթացակարգն ավարտվել է, օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձն իրավունք ունի կրկնակի դիմում ներկայացնել միջազգային պաշտպանության համար, եթե՝

ա) ծագման երկրում տեղի են ունեցել փոփոխություններ, որոնք կարող են իրենց հետքը թողնել նրա միջազգային պաշտպանության անհրաժեշտության վրա,

բ) առկա են նոր փաստական ​​հանգամանքներ, որոնք չեն քննարկվել միջազգային պաշտպանության մասին նախորդ դիմումի մեջ նշված հանգամանքները գնահատելու ժամանակ, որոնց մասին տեղեկության չտրամադրումը նրա մեղքով չի եղել, և որոնք կարող են հիմք տալ նրա միջազգային պաշտպանության անհրաժեշտության առաջացմանը։

2. Իրավազոր պաշտոնատար անձը պարտավոր է նախապես հետազոտել, ուսումնասիրել և գնահատել օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի կրկնակի միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի մեջ նշված բացատրությունները և նոր հանգամանքները, որպեսզի նրա ծագման երկիր վերադարձով չխախտվեն սույն օրենքի 8-րդ հոդվածով սահմանված չվտարման սկզբունքը և միջազգային իրավունքով ճանաչված մարդու հիմնարար իրավունքները։ Սույն հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքերից որևէ մեկի և(կամ) սույն օրենքի 16-րդ հոդվածի 2-րդ կետով սահմանված հանգամանքի առկայությունը որոշելու համար, անհրաժեշտության դեպքում, կրկնակի միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի նախնական քննության շրջանակներում անցկացվում է հարցազրույց օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի հետ։ Եթե օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը անհարգելի պատճառով չի ներկայանում այդ հարցազրույցին, նախարարությունը որոշում է կայացնում ապաստանի ընթացակարգը դադարեցնելու մասին։

3. Եթե կրկնակի միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի նախնական քննության արդյունքում պարզվի, որ այն չի բավարարում սույն հոդվածի 1-ին կետով սահմանված չափանիշները, Նախարարությունը կրկնակի միջազգային պաշտպանության դիմումի գրանցումից ոչ ուշ, քան 10 օրացուցային օրվա ընթացքում, առանց դրա էական քննարկման, ընդունում է անհատական ​​վարչաիրավական ակտ կրկնակի միջազգային պաշտպանության դիմումը անընդունելի ճանաչելու մասին: Այս որոշումը (վրաց լեզվով, ինչպես նաև թարգմանված իրեն հասկանալի լեզվով կամ այն լեզվով, որը նա հասկանում է, ինչպես դա կարող է ողջամիտ համարվել) հանձնվում է օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին սույն օրենքի 58-րդ հոդվածով սահմանված կարգով՝ նշելով դատարան նրա բողոքարկման սույն օրենքով սահմանված կարգը:

4. Եթե կրկնակի միջազգային պաշտպանության մասին դիմումը համապատասխանում է սույն հոդվածի 1-ին կետով սահմանված չափանիշներին, Նախարարությունը դրա գրանցումից ոչ ուշ, քան 10 օրացուցային օրվա ընթացքում որոշում է կայացնում կրկնակի միջազգային պաշտպանության դիմումն ընդունելի ճանաչելու մասին, որի մասին ընդունում է անհատական ​​վարչաիրավական ակտ: Այս դեպքում, օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը համարվում է ապաստան հայցող՝ նշված ակտը նրան հանձնելու պահից։

5. Անթույլատրելի է օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի Վրաստանից վտարումը իր ծագման երկիր կամ արտահանձնումը՝ նրա կողմից կրկնակի միջազգային պաշտպանության մասին դիմումի առաջին ներկայացման պահից մինչև սույն հոդվածի 3-րդ կամ 4-րդ կետերով նախատեսված Նախարարության առաջին անհատական ​​վարչաիրավական ակտը նրան հանձնելը։

6. Սույն հոդվածի 3-րդ կետով նախատեսված անհատական ​​վարչաիրավական ակտը օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին հանձնելուց հետո, ինչպես նաև այդ ակտը դատարան բողոքարկելու դեպքում օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը չի համարվում ապաստան հայցող, նրա նկատմամբ չի տարածվում սույն օրենքի 8-րդ հոդվածով սահմանված չվտարելու սկզբունքը, և նշված ակտը նրան հանձնելու պահից թույլատրվում է Վրաստանից նրա վտարում կամ արտահանձնում։ Եթե ​​սույն հոդվածի 3-րդ կետով նախատեսված Նախարարության առաջին անհատական ​​վարչաիրավական ակտի ընդունումից հետո օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը կրկին ներկայացրել է կրկնակի միջազգային պաշտպանության մասին դիմում, նա չի համարվում ապաստան հայցող, նրա նկատմամբ չի տարածվում սույն օրենքի 8-րդ հոդվածով սահմանված չվտարման սկզբունքը, և թույլատրվում է նրա Վրաստանից վտարում կամ արտահանձնում։

7. Սույն հոդվածի 3-րդ կետով նախատեսված անհատական ​​վարչաիրավական ակտի դատարան բողոքարկման դեպքում օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը չի օգտվում սույն օրենքի 66-րդ հոդվածով սահմանված իրավունքներից, այդ թվում՝ անվճար իրավաբանական օգնություն ստանալու իրավունքից և նույն հոդվածի 1-ին կետի «ե» և «ժբ» ենթակետերով սահմանված դատական ​​վեճի ընթացքում պետական ​​տուրքի վճարումից ազատվելու իրավունքից։

Հոդված 53. Ընտանիքի վերամիավորումը

1. Վրաստանի սահմաններից դուրս գտնվող ընտանիքի անդամի/անդամների հետ ընտանիքի վերամիավորման ընթացակարգ սկսելու համար փախստականը կամ լրացուցիչ պաշտպանություն ունեցող անձը ընտանիքի վերամիավորման համար գրավոր պետք է դիմի Նախարարության Միգրացիայի դեպարտամենտ։

2. Փախստականը կամ լրացուցիչ պաշտպանություն ունեցող անձը վերամիավորման մասին դիմումին պետք է կցի նրա հետ ընտանիքի անդամի/անդամների ընտանեկան կապը հաստատող բոլոր հնարավոր ապացույցները (դրանց առկայության դեպքում):

3. Ընտանեկան կապը հաստատելու համար իրավազոր պաշտոնատար անձը անհատապես, 1 ամսվա ընթացքում քննարկում է ընտանիքի վերամիավորման մասին դիմումը և կից ապացույցները (դրանց առկայության դեպքում): Ընտանեկան կապը հաստատելու համար անհրաժեշտության դեպքում անցկացվում է հարցազրույց:

4. Ընտանեկան կապի հաստատման դեպքում իրավազոր պաշտոնատար անձը, անհրաժեշտության դեպքում, դիմում է Վրաստանի արտաքին գործերի նախարարություն՝ փախստականի կամ լրացուցիչ պաշտպանությունից օգտվող անձի ընտանիքի անդամին/անդամներին Վրաստանի վիզա տրամադրելու համար:

5. Ընտանիքի միասնության սկզբունքի նախատեսմամբ, փախստականի կամ լրացուցիչ պաշտպանությունից օգտվող անձի ընտանիքի անդամին Վրաստանի տարածք մուտք գործելիս և Նախարարության Միգրացիայի դեպարտամենտ համապատասխան դիմում ներկայացնելիս տրամադրվում է միջազգային պաշտպանության նույն ձևը, ինչ փախստականին կամ լրացուցիչ պաշտպանությունից օգտվող անձին է տրամադրվել:

6. Սույն հոդվածի 5-րդ կետով նախատեսված դեպքում փախստականի կամ լրացուցիչ պաշտպանությունից օգտվող անձի ընտանիքի անդամը պետք է համապատասխան դիմում ներկայացնի Նախարարության Միգրացիայի դեպարտամենտ՝ Վրաստանի տարածք մուտք գործելու օրվանից հետո, 30 օրացուցային օրվա ընթացքում: Եթե փախստականի կամ լրացուցիչ պաշտպանությունից օգտվող անձի ընտանիքի անդամը առանց հարգելի պատճառի խախտել է այս ժամկետը, Նախարարությունն ընդունում է անհատական ​​վարչաիրավական ակտ՝ միջազգային պաշտպանության դիմումի վարույթ ընդունումը մերժելու մասին։

7. Փախստականին կամ լրացուցիչ պաշտպանությունից օգտվող անձին կարող է մերժվել ընտանիքի վերամիավորումը, եթե նրա ընտանիքի անդամի վերաբերյալ առկա են սույն օրենքի 17-րդ, 18-րդ, 20-րդ կամ 21-րդ հոդվածով նախատեսված համապատասխան հիմքը:

Հոդված 54. Առանց ուղեկցորդ գտնվող անչափահասի ընտանիքի վերամիավորումը

1. Առանց ուղեկցորդ գտնվող անչափահասին սույն օրենքով սահմանված կարգով փախստականի կարգավիճակ կամ լրացուցիչ պաշտպանություն տրամադրելուց հետո նրա խնամակալը/հոգաբարձուն է սահմանում այդ անչափահասի լավագույն շահերը։

2. Սույն հոդվածի առաջին կետի հիման վրա փախստականի կամ լրացուցիչ պաշտպանությունից օգտվող կամ առանց ուղեկցորդ գտնվող անչափահասի համաձայնության առկայության դեպքում իրավազոր պաշտոնատար անձը սկսում է ընտանիքի վերամիավորման ընթացակարգը։

3. Փախստականի կամ լրացուցիչ պաշտպանությունից օգտվող անչափահասի ընտանիքի վերամիավորման դիմումը Նախարարության Միգրացիայի դեպարտամենտ է ներկայացնում այդ անչափահասի խնամակալը/հոգաբարձուն/աջակցողը։ Նա դիմումին կցում է ընտանիքի անդամի/անդամների ընտանեկան կապը հաստատող բոլոր հնարավոր ապացույցները անչափահասի հետ (դրանց առկայության դեպքում) և անչափահասի լավագույն շահերը սահմանելու վերաբերյալ եզրակացությունը։

4. Ընտանեկան կապը պարզելու համար պաշտոնատար անձը 1 ամսվա ընթացքում անհատապես քննարկում է ընտանիքի վերամիավորման մասին դիմումը և կից ապացույցները (դրանց առկայության դեպքում)։

5. Ընտանեկան կապը հաստատելու դեպքում իրավազոր պաշտոնատար անձը, անհրաժեշտության դեպքում, դիմում է Վրաստանի արտաքին գործերի նախարարություն՝ լրացուցիչ պաշտպանություն ստացող փախստականի կամ անչափահասի ընտանիքի անդամին/անդամներին Վրաստանի վիզա տրամադրելու համար։

6. Ընտանիքի միասնության սկզբունքի նախատեսմամբ, փախստականի կամ լրացուցիչ պաշտպանությունից օգտվող, առանց ուղեկցորդ գտնվող անչափահասի ընտանիքի անդամին Վրաստանի տարածք մուտք գործելու և համապատասխան դիմումով Նախարարության Միգրացիայի դեպարտամենտ դիմելու դեպքում, տրամադրվում է միջազգային պաշտպանության նույն ձևը, որը տրամադրված է այս անձին։

7. Սույն հոդվածի 6-րդ կետով նախատեսված դեպքում փախստականի կամ լրացուցիչ պաշտպանությունից օգտվող, առանց ուղեկցորդ գտնվող անչափահասի ընտանիքի անդամը, համապատասխան դիմում պետք է ներկայացնի Նախարարության Միգրացիայի դեպարտամենտ Վրաստանի տարածք մուտք գործելու օրվանից հետո, 30 օրացուցային օրվա ընթացքում։ Եթե փախստականը կամ լրացուցիչ պաշտպանությունից օգտվող, առանց ուղեկցորդ գտնվող անչափահասի ընտանիքի անդամը անհարգելի պատճառով խախտել է այս ժամկետը, Նախարարությունն ընդունում է անհատական ​​վարչաիրավական ակտ՝ միջազգային պաշտպանության դիմումի վարույթ ընդունելը մերժելու մասին։

8. Փախստականին կամ լրացուցիչ պաշտպանությունից օգտվող, առանց ուղեկցորդ գտնվող անչափահասին կարող է մերժվել ընտանիքի վերամիավորումը, եթե նրա ընտանիքի անդամի նկատմամբ առկա է սույն օրենքի 17-րդ, 18-րդ, 20-րդ կամ 21-րդ հոդվածներով նախատեսված համապատասխան հիմքը։

Հոդված 55. Նախարարության որոշման բողոքարկումը

1. Սույն օրենքի հիման վրա Նախարարության կողմից կայացված ցանկացած որոշում կարող է բողոքարկվել դատարան՝ սույն օրենքի 58-րդ հոդվածով սահմանված կարգով՝ դրա կայացումից հետո, 10 օրացուցային օրվա ընթացքում, բացառությամբ նույն օրենքի 31-րդ և 33-րդ հոդվածներով նախատեսված դեպքերի։

2. Մինչև դատարանի որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը, ապաստան հայցողը/միջազգային պաշտպանությունից օգտվող անձը օգտվում է սույն օրենքով նախատեսված իրավունքներից և երաշխիքներից և ունի նույն օրենքով սահմանված պարտականությունները։

3. Օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի/ապաստան հայցողի կողմից հայցը/բողոքը հետ կանչելու, նշված հարցի վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված վճիռը բողոքարկելու և(կամ) միջազգային պաշտպանության հարցի հետ կապված դատարան կրկին դիմելու դեպքում օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը չի համարվում ապաստան հայցող, նրա նկատմամբ չի կիրառվում սույն օրենքի 8-րդ հոդվածով սահմանված չվտարման սկզբունքը, և թույլատրվում է նրա արտահանձնում օտարերկրյա պետություն կամ Վրաստանից վտարում։

4. Սույն հոդվածի առաջին կետով սահմանված ժամկետը լրանալուց հետո համապատասխան որոշումը մտնում է օրինական ուժի մեջ։ Այս ժամկետի խախտմամբ նշված որոշումը դատարան բողոքարկելու դեպքում օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը չի համարվում ապաստան հայցող, նրա նկատմամբ չի կիրառվում սույն օրենքի 8-րդ հոդվածով սահմանված չվտարման սկզբունքը, և թույլատրվում է նրա արտահանձնում օտարերկրյա պետություն կամ Վրաստանից վտարում։

Հոդված 56. Լրացուցիչ պաշտպանությունից օգտվող անձի կողմից փախստականի կարգավիճակ տրամադրելու մասին դիմումի ներկայացումը

1. Լրացուցիչ պաշտպանությունից օգտվող անձն իրավունք ունի անհատապես ներկայացնել փախստականի կարգավիճակ տրամադրելու դիմում միայն այն դեպքում, եթե փախստականի կարգավիճակ տրամադրելու իրավական հիմքը և սույն օրենքի 15-րդ հոդվածով նախատեսված փաստականի կարգավիճակի տրամադրման իրավական հիմքն ու փաստական ​​հանգամանքներն առաջացել են նրան լրացուցիչ պաշտպանություն տրամադրելուց հետո՝ նույն օրենքի 16-րդ հոդվածով սահմանված հանգամանքների նախատեսմամբ: Նշված դիմումի քննարկման ժամանակահատվածում լրացուցիչ պաշտպանությունից օգտվող անձն օգտվում է լրացուցիչ պաշտպանությունից օգտվող անձանց համար սույն օրենքով նախատեսված իրավունքներից և ունի նույն օրենքով սահմանված պարտականությունները։

2. Սույն հոդվածով նախատեսված փախստականի կարգավիճակ տրամադրելու մասին դիմումը քննարկվում է սույն օրենքի 30-րդ հոդվածով սահմանված կարգով:

Հոդված 57. Ժամանակավոր պաշտպանությունից օգտվող անչափահասի իրավական երաշխիքները

Ժամանակավոր պաշտպանությունից օգտվող անչափահասի իրավական երաշխիքներ ապահովելու համար՝

ա) նա պետք է անհապաղ նույնականացվի,

բ) նրա միջազգային պաշտպանության դիմումը պետք է անհապաղ գրանցվի,

գ) Վրաստանի օրենսդրությամբ սահմանված կարգով 10 աշխատանքային օրվա ընթացքում նրան պետք է նշանակվի խնամակալ/հոգաբարձու/աջակից,

դ) նա պետք է տեղավորվի՝ նրա լավագույն շահերի նախատեսմամբ, ինչպես նաև, նրան պետք է օգնություն ցուցաբերվի ծնողներին և հարազատներին գտնելու հարցում։

Հոդված 58. Օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի, ապաստան հայցողի կամ միջազգային պաշտպանությունից օգտվող անձի հետ հաղորդակցվելու և Նախարարության որոշումը նրան հանձնելու կարգը

1. Օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի, ապաստան հայցողի կամ միջազգային պաշտպանությունից օգտվող անձի հետ հաղորդակցությունն իրականացվում է Նախարարության համապատասխան կայքում համապատասխան ծանուցում տեղադրելու միջոցով։ Նախարարության կողմից սույն օրենքի հիման վրա ընդունված ցանկացած որոշում օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին, ապաստան հայցողին կամ միջազգային պաշտպանությունից օգտվող անձին հանձնված է համարվում այս որոշումը Նախարարության համապատասխան կայքում տեղադրելու հաջորդ օրվանից։ Նման ծանուցումը կամ որոշումը Նախարարության համապատասխան կայքում տեղադրելու մասին տեղեկությունը օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին, ապաստան հայցողին կամ միջազգային պաշտպանությունից օգտվող անձին կարճ հաղորդագրության տեսքով ուղարկվում է նրա համար հասկանալի լեզվով կամ այն լեզվով, որը նա հասկանում է, ինչպես դա կարող է ողջամիտ համարվել, նրա կողմից նշված վերջին բջջային հեռախոսահամարին։

2. Օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը, ապաստան հայցողը կամ միջազգային պաշտպանությունից օգտվող անձը պարտավոր է՝

ա) պահպանել իրեն տրամադրված օգտանունը և գաղտնաբառը,

բ) օգտանվան և(կամ) գաղտնաբառի կորստի կամ Նախարարության համապատասխան կայք մուտք գործելու անհնարինության դեպքում անհապաղ դիմել Նախարարություն՝ օգտանվան և(կամ) գաղտնաբառի վերականգնման համար,

գ) ծանուցումը և(կամ) որոշումը Նախարարության համապատասխան կայքում կարճ տեքստային հաղորդագրության տեսքով տեղադրելու մասին տեղեկություն ստանալուց հետո օգտատիրոջ անունը և գաղտնաբառը օգտագործելով ծանոթանալ այս ծանուցմանը և(կամ) որոշմանը։

3. Սույն հոդվածի 1-ին կետով սահմանված ծանուցումը և որոշումը Նախարարության համապատասխան կայքում տեղադրելու հետ կապված պահանջները չեն տարածվում այն ​​օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի, ապաստան հայցողի կամ միջազգային պաշտպանությունից օգտվող անձի վրա, որը միջազգային պաշտպանություն է հայցել քրեակատարողական հիմնարկում կամ ժամանակավոր պահման կենտրոնում, և որը վերոնշյալ որոշումը կայացնելու պահի դրությամբ նույն հաստատությունում կամ կենտրոնում է գտնվում։ Եթե օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը, ապաստան հայցողը կամ միջազգային պաշտպանությունից օգտվող անձը գտնվում է քրեակատարողական հիմնարկում, համապատասխան ծանուցումը և(կամ) որոշումը պետք է ուղարկվի Վրաստանի արդարադատության նախարարության համակարգում ընդգրկված պետական ​​ենթագերատեսչային հաստատությանը՝ Հատուկ քրեակատարողական ծառայությանը՝ նրան փոխանցելու համար։ Եթե ​​օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը, ապաստան հայցողը կամ միջազգային պաշտպանությունից օգտվող անձը գտնվում է ժամանակավոր պահման կենտրոնում, համապատասխան ծանուցումը և(կամ) որոշումը նրան հանձնվում է անձամբ, ինչը նա հաստատում է ստորագրությամբ։

4. Սույն օրենքի 49-րդ հոդվածի 1-ին կետի «գ» և «զ»-«թ» ենթակետերով նախատեսված դեպքերում ապաստանի ընթացակարգի դադարեցման մասին որոշումն ուժի մեջ է մտնում դրա ընդունման օրվանից 15 օրվա ընթացքում։

5. Միջազգային պաշտպանությունից օգտվող անձի կողմից Վրաստանը լքելու դեպքում նրան տրված կարգավիճակի դադարեցման, չեղարկման կամ դրանից զրկելու մասին որոշումը, ինչպես նաև լրացուցիչ պաշտպանության կամ ժամանակավոր պաշտպանության երկարաձգման կամ լրացուցիչ պաշտպանության կամ ժամանակավոր պաշտպանության երկարաձգումը մերժելու մասին որոշումը տեղադրվում է Նախարարության համապատասխան կայքում։ Սույն կետով նախատեսված որոշումը ուղարկվում է նաև միջազգային պաշտպանություն ստացած անձին նրա կողմից նշված էլեկտրոնային փոստի հասցեին։ Միջազգային պաշտպանությունից օգտվող անձի էլեկտրոնային փոստի հասցեի մասին Նախարարություն տեղեկություն չներկայացնելու դեպքում, սույն կետով նախատեսված որոշումը ուժի մեջ է մտնում դրա ստացումից հետո 15 օրվա ընթացքում։

6. Սույն հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված ծանուցումը և որոշումը Նախարարության համապատասխան կայքում տեղադրելու կարգը սահմանում է նախարարը։

Հոդված 59. Դատարանի որոշումը, վճիռը և դատական ​​ծանուցումը անձին հանձնելու կարգը

1. Միջազգային պաշտպանություն հայցելու, տրամադրելու, դադարեցման կամ դրանից զրկման, ինչպես նաև լրացուցիչ պաշտպանության կամ ժամանակավոր պաշտպանության երկարաձգման կամ լրացուցիչ պաշտպանության կամ ժամանակավոր պաշտպանության երկարաձգումը մերժելու հետ կապված դատական ​​վեճի շրջանակներում դատարանի որոշումը, վճիռը կամ դատական ​​փաստաթուղթը անձին հանձնվում է սույն օրենքի 58-րդ հոդվածի 1-ին կետով սահմանված կարգով։

2. Սույն հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված դատարանի որոշումը, վճիռը կամ դատական ​​ծանուցումը անձին հանձնվում է միայն վրաց լեզվով։

3. Սույն օրենքի և դատական ​​որոշման հիման վրա դատարանի կողմից կայացված ցանկացած որոշում կամ վճիռ համարվում է անձին հանձնված՝ նման որոշումը կամ վճիռը և դատական ​​որոշումը Նախարարության համապատասխան կայքում հրապարակման հաջորդ օրվանից։

4. Սույն հոդվածով նախատեսված նպատակների համար դատարանի իրավազոր անձանց համար Նախարարության համապատասխան տվյալների բազան հասանելի է։

Գլուխ VI

Փախստականի կարգավիճակի, լրացուցիչ պաշտպանության կամ ժամանակավոր պաշտպանության դադարեցումը, չեղարկումը կամ դրանից զրկումը

Հոդված 60. Փախստականի կարգավիճակի դադարեցման հիմքերը

1. Անձի փախստականի կարգավիճակը դադարեցվում է, եթե՝

ա) նա ձեռք է բերել Վրաստանի քաղաքացիություն,

բ) նա կամավոր օգտվել է իր ծագման երկրի պաշտպանությունից,

գ) նա իր ծագման երկրի քաղաքացիությունը կորցնելուց հետո կրկին կամավոր ձեռք է բերել նրա քաղաքացիություն,

դ) նա ձեռք է բերել այլ երկրի քաղաքացիություն և օգտվում է այդ երկրի պաշտպանությունից,

ե) նա կամավոր հաստատվել է այն երկրում, որը լքել է կամ որտեղից դուրս է գտնվել՝ հալածվելու վախի պատճառով,

զ) նա չի կարող հրաժարվել ծագման երկրի պաշտպանությունից, քանի որ այլևս գոյություն չունեն այն հանգամանքները, որոնց պատճառով նրան փախստականի կարգավիճակ է տրամադրվել,

է) նա դիմել է Նախարարության Միգրացիայի դեպարտամենտ՝ փախստականի կարգավիճակը դադարեցնելու դիմումով,

ը) նա հատել է Վրաստանի պետական ​​սահմանը և նրա կացության վկայականի ժամկետը լրանալուց հետո անցել է 1 ամիս,

թ) նա մահացել է։

2. Փախստականի վրա սույն հոդվածի 1-ին կետի «զ» ենթակետի գործողությունը չի տարածվում, եթե, ծագման երկրում նրա նախկին հալածանքների նախատեսմամբ, նա կարող է տեղեկություններ ներկայացնել այդ երկրի պաշտպանությունից հրաժարվելու հիմնավոր պատճառի մասին։

3. Անձին տրամադրված փախստականի կարգավիճակի դադարեցումը հիմք է հանդիսանում նրան տրված կացության վկայականի և փախստականի ճանապարհորդական փաստաթղթի չեղարկման համար։

Հոդված 61. Լրացուցիչ կամ ժամանակավոր պաշտպանության դադարեցման հիմքերը

1. Անձի լրացուցիչ կամ ժամանակավոր պաշտպանությունը դադարեցվում, եթե՝

ա) նա ձեռք է բերել Վրաստանի քաղաքացիություն,

բ) նա ձեռք է բերել այլ երկրի քաղաքացիություն և վայելում է այդ երկրի պաշտպանությունը,

գ) նա կամավոր հաստատվել է այն երկրում, որը լքել է կամ որտեղից դուրս գտնվել է լուրջ վնասի պատճառով,

դ) նա չի կարող հրաժարվել ծագման երկրի պաշտպանությունից, քանի որ այն հանգամանքները, որոնց պատճառով նրան տրամադրվել է լրացուցիչ պաշտպանություն կամ ժամանակավոր պաշտպանություն, այլևս գոյություն չունեն,

ե) նա կամավոր օգտվել է ծագման երկրի պաշտպանությունից.

զ) նա իր ծագման երկրի քաղաքացիությունը կորցնելուց հետո կամավոր կրկին ձեռք է բերել նրա քաղաքացիություն,

է) նրան տրամադրվել է փախստականի կարգավիճակ,

ը) նա դիմել է Նախարարության Միգրացիայի վարչություն՝ լրացուցիչ պաշտպանության կամ ժամանակավոր պաշտպանության դադարեցման դիմումով,

թ) նա հատել է Վրաստանի պետական ​​սահմանը և բնակության թույլտվության ժամկետը լրանալուց հետո անցել է 1 ամիս։

ժ) նա մահացել է։

2. Լրացուցիչ պաշտպանությունից օգտվող անձի վրա սույն հոդվածի 1-ին կետի «դ» ենթակետի գործողությունը չի տարածվում, եթե, ծագման երկրում նրա նախկին հալածանքների նախատեսմամբ, նա կարող է տեղեկություններ ներկայացնել այդ երկրի պաշտպանությունից հրաժարվելու հիմնավորված պատճառի մասին։

3. Անձին տրամադրված լրացուցիչ պաշտպանության կամ ժամանակավոր պաշտպանության դադարեցումը, համապատասխանաբար, հիմք է հանդիսանում լրացուցիչ պաշտպանությունից օգտվող անձին տրված կացության վկայականի և ճանապարհորդական անձնագրի և ժամանակավոր պաշտպանությունից օգտվող անձին տրված ժամանակավոր կացության վկայականի չեղարկման համար։

Հոդված 62. Միջազգային պաշտպանությունը չեղարկելու կամ դրանից զրկելու հիմքերը

1. Անձի միջազգային պաշտպանությունը չեղարկվում է, եթե հայտնի է դառնում, որ նա չէր բավարարում սույն օրենքի 15-րդ, 19-րդ կամ 22-րդ հոդվածի պահանջները և(կամ) ներկայացրել է սխալ տեղեկություններ և(կամ) կեղծ փաստաթղթեր, մասնավորապես՝

ա) անձի կողմից սխալ տեղեկության և(կամ) կեղծ փաստաթղթերի ներկայացումը վճռորոշ ազդեցություն է ունեցել նրան միջազգային պաշտպանություն տրամադրելու վրա,

բ) ի հայտ են եկել նոր հանգամանքներ, որոնք ցույց են տալիս, որ անձը չպետք է օգտվեր միջազգային պաշտպանությունից,

գ) անձը այլ բնակության երկրի իրավազոր մարմնի կողմից ճանաչվել է այդ երկրի այնպիսի իրավունքներ և պարտականություններ ունեցող, որոնք կապված են այս երկրի քաղաքացիություն ունենալու հետ, և, համապատասխանաբար, նա միջազգային պաշտպանության կարիք չի ունեցել,

դ) կան բավարար հիմքեր ենթադրելու, որ անձը կատարել է սույն օրենքի 18-րդ, 21-րդ կամ 24-րդ հոդվածով նախատեսված արարք:

2. Անձը զրկվում է միջազգային պաշտպանությունից, եթե միջազգային պաշտպանություն ստանալուց հետո նա Վրաստանում դատապարտվել է դիտավորությամբ ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցագործություն կամ ընտանեկան հանցագործություն կատարելու համար, վտանգ է ներկայացնում հասարակական անվտանգությանը և իրավակարգին, կամ կան բավարար հիմքեր ենթադրելու, որ նա վտանգ կստեղծի Վրաստանի պետական ​​անվտանգությանը, նրա տարածքային ամբողջականությանը կամ հասարակական անվտանգությանն ու իրավակարգին։

3. Անձի միջազգային պաշտպանության չեղարկումը կամ դադարեցումը հիմք է նրան տրված կացության վկայականի և փախստականի ճանապարհորդական փաստաթղթի/ ճանապարհորդական անձնագրի չեղարկման համար։

Հոդված 63. Անձի միջազգային պաշտպանությունը դադարեցնելու, չեղարկելու կամ դրանից զրկելու, ինչպես նաև լրացուցիչ պաշտպանությունը երկարաձգելու կամ երկարաձգումը մերժելու ընթացակարգը

1. Անձի միջազգային պաշտպանությունը դադարեցնելու, չեղարկելու կամ դրանից զրկելու, ինչպես նաև լրացուցիչ պաշտպանությունը երկարաձգելու կամ երկարաձգումը մերժելու ընթացակարգը սկսում է Նախարարության Միգրացիայի դեպարտամենտը։

2. Իրավազոր պաշտոնատար անձը միջազգային պաշտպանությունից օգտվող անձին իրեն հասկանալի լեզվով կամ այն լեզվով, որը նա հասկանում է, ինչպես դա կարող է ողջամիտ համարվել, պետք տեղեկացնի նրան տրամադրված միջազգային պաշտպանության դադարեցման, չեղարկման կամ դրանից զրկման, ինչպես նաև լրացուցիչ պաշտպանության երկարաձգման կամ երկարաձգումը մերժելու ընթացակարգի մեկնարկի մասին։

3. Սույն օրենքի 60-րդ հոդվածի 1-ին կետի «բ»-«զ» ենթակետերով և 61-րդ հոդվածի 1-ին կետի «բ»-«զ» ենթակետերով նախատեսված դեպքերում իրավազոր պաշտոնատար անձը պետք է ապահովի միջազգային պաշտպանություն ունեցող չափահաս անձի հետ անհատական ​​հարցազրույցի անցկացում՝ նրան տրամադրված միջազգային պաշտպանությունը դադարեցնելու, չեղարկելու կամ դրանից զրկելու, ինչպես նաև լրացուցիչ պաշտպանությունը երկարաձգելու կամ երկարաձգելը մերժելու ընթացակարգը սկսվելուց հետո, 15 օրացուցային օրվա ընթացքում, որպեսզի տվյալ անձին հնարավորություն տրվի ներկայացնել տեղեկություն և բացատրություններ այն հանգամանքների հետ կապված, որոնց հիման վրա սկսվել է իրեն տրամադրված միջազգային պաշտպանությունը դադարեցնելու, չեղարկելու կամ դրանից զրկելու, ինչպես նաև լրացուցիչ պաշտպանությունը երկարաձգելու կամ երկարաձգելը մերժելու ընթացակարգը, ինչպես նաև ներկայացնել այլ տեղեկություններ, որոնք հիմնավորում են տվյալ անձի համապատասխան կարգավիճակի երկարաձգման անհրաժեշտությունը։

4. Եթե միջազգային պաշտպանություն ստացած անձը չի գտնվում Վրաստանում կամ չի հաջողվում կապվել նրա հետ սույն օրենքի 58-րդ հոդվածով սահմանված կարգով, կամ եթե նա չի ներկայացել հարցազրույցի, նրան տրամադրված միջազգային պաշտպանությունը կդադարեցվի, կչեղարկվի կամ դրանից կզրկվի, ինչպես նաև լրացուցիչ պաշտպանության կերկարաձգվի կամ դրա երկարաձգումը կմերժվի այն տեղեկությունների հիման վրա, որ ունի Նախարարության միգրացիայի դեպարտամենտը։

5․ Եթե օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը Նախարարության միգրացիայի դեպարտամենտի կողմից իրեն տրամադրված միջազգային պաշտպանությունը դադարեցնելու, չեղարկելու կամ դրանից զրկելու մասին որոշումը, ինչպես նաև լրացուցիչ պաշտպանությունը երկարաձգելու կամ այն ​​երկարաձգելը մերժելու մասին որոշումը կայացնելու օրվանից հետո, 1 ամսվա ընթացքում ներկայանում է Նախարարության Միգրացիայի դեպարտամենտ և ներկայացնում է իր չներկայանալու հարգելի պատճառի մասին տեղեկություն, նշված պատճառը ուսումնասիրելուց հետո իրավազոր պաշտոնատար անձը որոշում է կայացնում սույն հոդվածի 4-րդ կետի հիման վրա կայացված համապատասխան որոշումն ուժը կորցրած ճանաչելու և հարցազրույց նշանակելու մասին։

6. Հարցազրույցն անցկացվում է սույն օրենքի 41-րդ հոդվածով սահմանված կարգով։

7. Անձի միջազգային պաշտպանության դադարեցման, չեղարկման կամ դրանից զրկման, ինչպես նաև լրացուցիչ պաշտպանության երկարաձգման կամ երկարաձգումը մերժելու հարցով հարցազրույցի ընթացքում իրավազոր պաշտոնատար անձը պետք է գնահատի ինչպես հայթայթված տեղեկությունը, որը հիմնավորում է տվյալ անձին տրված կարգավիճակի դադարեցման, չեղարկման կամ դրանից զրկման, ինչպես նաև լրացուցիչ պաշտպանության երկարաձգման կամ երկարաձգումը մերժելու օրինականությունը, այնպես էլ տվյալ անձի կողմից ներկայացված տեղեկությունը և ապացույցները (եթե այդպիսիք կան):

8. Մինչև անձի միջազգային պաշտպանության դադարեցման, չեղարկման կամ դրանից զրկման, ինչպես նաև լրացուցիչ պաշտպանության երկարաձգման կամ դրա երկարաձգումը մերժելու ընթացակարգի ավարտը, այդ թվում՝ մինչև դատարանի որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը, անձն ունի համապատասխան կարգավիճակի հետ կապված բոլոր իրավունքներն ու պարտականությունները:

9. Սույն հոդվածի 1-ին կամ 5-րդ կետերով նախատեսված ընթացակարգի ժամկետը չի կարող գերազանցել 1 ամիսը:

Հոդված 64. Անձի միջազգային պաշտպանության դադարեցման, չեղարկման կամ դրանից զրկման, ինչպես նաև լրացուցիչ պաշտպանության երկարաձգման կամ դրա երկարաձգումը մերժելու մասին որոշումը

1. Անձի միջազգային պաշտպանության դադարեցման, չեղարկման կամ դրանից զրկման, ինչպես նաև լրացուցիչ պաշտպանության երկարաձգման կամ դրա երկարաձգումը մերժելու մասին որոշումը (վրացերեն, նաև թարգմանված նրա համար հասկանալի լեզվով կամ այն լեզվով, որը նա հասկանում է, ինչպես դա կարող է ողջամիտ համարվել) հանձնվում է սույն օրենքի 58-րդ հոդվածով սահմանված կարգով՝ նշելով այն դատարան բողոքարկելու սույն օրենքով սահմանված կարգը։

2. Անձի միջազգային պաշտպանության դադարեցման, չեղարկման կամ դրանից զրկման, ինչպես նաև լրացուցիչ պաշտպանության երկարաձգման կամ դրա երկարաձգումը մերժելու վերաբերյալ Նախարարության որոշումն ուժի մեջ մտնելուց հետո, կամ սույն օրենքով սահմանված կարգով դատարան դիմելու դեպքում, անձի միջազգային պաշտպանության դադարեցման, չեղարկման կամ դրանից զրկման, ինչպես նաև լրացուցիչ պաշտպանության երկարաձգման կամ դրա երկարաձգումը մերժելու վերաբերյալ դատարանի որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը պարտավոր է լքել Վրաստանը՝ «Օտարերկրացիների և քաղաքացիություն չունեցող անձանց իրավական կարգավիճակի մասին» Վրաստանի օրենքով սահմանված կարգով, եթե նրա Վրաստանում գտնվելու համար այլ իրավական հիմք չկա։

3. Սույն հոդվածի 2-րդ կետով նախատեսված պարտավորության չկատարման դեպքում օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի Վրաստանից վտարման հարցը կարգավորվում է «Օտարերկրացիների և քաղաքացիություն չունեցող անձանց իրավական կարգավիճակի մասին» Վրաստանի օրենքի համաձայն։

Հոդված 65. Ածանցյալ կարգավիճակի դադարեցումը, չեղարկումը կամ դրանից զրկումը

1. Փախստականին կամ լրացուցիչ պաշտպանությունից օգտվող անձին տրված կարգավիճակի դադարեցումը, չեղարկումը կամ դրանից զրկումը հանգեցնում է նրա ընտանիքի անդամի ածանցյալ կարգավիճակի դադարեցման, չեղարկման կամ դրանից զրկման, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ նշված ընտանիքի անդամը բավարարում է սույն օրենքի 15-րդ կամ 19-րդ հոդվածներով սահմանված պահանջները: Ընտանիքի անդամի ածանցյալ կարգավիճակի դադարեցման, չեղարկման կամ դրանից զրկման հարցը իրավազոր պաշտոնատար անձը քննարկում է անհատապես, նախարարի նորմատիվ ակտով սահմանված կարգով:

2. Սույն հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված փախստականին կամ լրացուցիչ պաշտպանությունից օգտվող անձին, որի ընտանիքի անդամի ածանցյալ կարգավիճակը դադարեցվել, չեղարկվել կամ դրանից զրկվել է, համապատասխան որոշումը հանձնվում է սույն օրենքի 58-րդ հոդվածով սահմանված կարգով:

Գլուխ VII

Ապաստան հայցողի, փախստականի, լրացուցիչ պաշտպանությունից օգտվող անձի և ժամանակավոր պաշտպանությունից օգտվող անձի իրավունքներն ու պարտականությունները

Հոդված 66. Ապաստան հայցողի իրավունքները

1. Ապաստան հայցողն իրավունք ունի՝

ա) ապաստանի ընթացակարգի ընթացքում ուղղակիորեն կամ անուղղակիորեն չարտահանձնվել կամ չարտաքսվել Վրաստանից իր ծագման երկիր,

բ) ստանալ տեղեկություններ իր իրավունքների և պարտականությունների, ինչպես նաև ապաստանի ընթացակարգի մասին,

գ) հարցազրույցը, նրա հիմնավորված պահանջով, նման հնարավորություն առկայության դեպքում, անցկացնի իր համար ցանկալի սեռի իրավազոր պաշտոնատար անձը կամ օգտվել ցանկալի սեռի թարգմանչի ծառայությունից,

դ) ապաստանի ընթացակարգի ընթացքում օգտվել թարգմանչի անվճար ծառայություններից,

ե) միջազգային պաշտպանության պահանջի, տրամադրման, դադարեցման, չեղարկման կամ դրանից զրկման, ինչպես նաև լրացուցիչ կամ ժամանակավոր պաշտպանության երկարաձգման կամ երկարաձգումը մերժելու հետ կապված դատական ​​վեճի ընթացքում օգտվել անվճար իրավաբանական օգնություն ստանալու իրավունքից՝ համաձայն «Իրավաբանական օգնության մասին» Վրաստանի օրենքի,

զ) Նախարարության Միգրացիայի դեպարտամենտի կողմից միջազգային պաշտպանության դիմումն ըստ էության քննարկելու ընթացքում, համաձայն սույն օրենքի և նախարարի հրամանի, մնալ ընդունման կենտրոնում, բացառությամբ այն դեպքի, երբ նա գտնվում է քրեակատարողական հիմնարկում, Նախարարության ժամանակավոր տեղակայման մեկուսարանում կամ ժամանակավոր տեղակայման կենտրոնում կամ Վրաստանի պետական ​​անվտանգության ծառայության ժամանակավոր տեղակայման մեկուսարանում,

է) միջազգային պաշտպանության մասին դիմումը ընդունելի ճանաչելու դեպքում ստանալ ապաստան հայցողի տեղեկանք, իսկ այդ տեղեկանքի հիման վրա՝ ժամանակավոր նույնականացման վկայական։ Ժամանակավոր նույնականացման վկայական չի տրամադրվում այն դեպքում, երբ ապաստան հայցողը գտնվում է Նախարարության քրեակատարողական հիմնարկում կամ Նախարարության ժամանակավոր պահման կենտրոնում,

ը) Նախարարության Միգրացիայի դեպարտամենտի կողմից միջազգային պաշտպանության մասին դիմումը ընդունելի ճանաչելու դեպքում, Վրաստանի օրենսդրությամբ սահմանված շրջանակներում, ապահովված լինել սոցիալ-տնտեսական և կենցաղային պայմաններով,

թ) Վրաստանի քաղաքացու նման օգտվել նախադպրոցական և ընդհանուր կրթություն ստանալու իրավունքից, ինչպես նաև Վրաստանի օրենսդրությամբ սահմանված կարգով օգտվել մասնագիտական ​​և բարձրագույն կրթություն ստանալու իրավունքից,

ժ) Վրաստանի քաղաքացու նման օգտվել ​​առողջապահական պետական ծրագրերից, բացառությամբ Վրաստանի օրենսդրությամբ սահմանված բացառիկ դեպքերի,

ժա) կամավոր հետ կանչել միջազգային պաշտպանության մասին դիմումը,

ժբ) միջազգային պաշտպանության պահանջի, տրամադրման, դադարեցման, չեղարկման կամ դրանից զրկելու, ինչպես նաև լրացուցիչ պաշտպանության կամ ժամանակավոր պաշտպանության երկարաձգման կամ լրացուցիչ պաշտպանության կամ ժամանակավոր պաշտպանության երկարաձգումը մերժելու հետ կապված դատական ​​​​վարույթներում ազատվել պետական ​​տուրքի վճարումից,

ժգ) Վրաստանի օրենսդրության համաձայն օգտվել աշխատանքի իրավունքից, մասնավորապես՝ աշխատանքի ընդունվել ինքնուրույն կամ այլ գործատուի միջոցով,

ժդ) Վրաստանի օրենսդրությամբ սահմանված կարգով օգտվել վարչական մարմիններ և դատարաններ դիմելու իրավունքից,

ժե) տեղեկացված լինել Միավորված ազգերի կազմակերպության փախստականների հարցերով գերագույն հանձնակատարի գրասենյակ դիմելու հնարավորության մասին,

ժզ) օգտվել օտարերկրացու և քաղաքացիություն չունեցող անձին Վրաստանի օրենսդրությամբ տրված իրավունքներից, եթե սույն օրենքով այլ բան սահմանված չէ։

2. Եթե օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը չի համարվում ապաստան հայցող, նրա վրա չեն տարածվի այս հոդվածով նախատեսված իրավունքները։

Հոդված 67. Ապաստան հայցողի պարտականությունները

Ապաստան հայցողը պարտավոր է՝

ա) պահպանել Վրաստանի Սահմանադրությունը, սույն օրենքը և Վրաստանի այլ օրենսդրական և ենթաօրենսդրական ակտերը, հարգել տեղական մշակույթը, ավանդույթներն ու սովորույթները,

բ) չլքել Վրաստանը ապաստանի տրամադրման ընթացակարգի ընթացքում, այդ թվում՝ միջազգային պաշտպանության պահանջի կամ տրամադրման հետ կապված դատական ​​​​գործընթացների ընթացքում,

գ) հնարավորինս կարճ ժամկետում ներկայացնել միջազգային պաշտպանության պահանջը հիմնավորելու համար անհրաժեշտ բոլոր տեղեկությունները, ապացույցները և հասանելի փաստաթղթի բնօրինակը և դրանց գնահատման գործընթացում համագործակցել իրավազոր պաշտոնատար անձի հետ, ինչպես նաև հավաստիորեն բացատրել տեղեկություններ և ապացույցներ չներկայացնելու կամ բացակայելու պատճառները,

դ) ասել ճշմարտությունը և համագործակցել Նախարարության Միգրացիայի դեպարտամենտի հետ՝ միջազգային պաշտպանության իր դիմումում նշված բոլոր համապատասխան հանգամանքները լիարժեքորեն պարզելու համար,

ե) բացատրել ապաստանի գործընթացի ընթացքում հայտնաբերված անհամապատասխանությունը,

զ) իրավազոր պաշտոնատար անձին ներկայացնել և հանձնել նույնականացնող փաստաթղթերը, այդ թվում՝ ճանապարհորդական փաստաթղթերը (դրանց առկայության դեպքում)։

է) միջազգային պաշտպանության պահանջի հետ կապված Նախարարության Միգրացիայի դեպարտամենտին տեղեկացնել միջազգային պաշտպանության դիմումի մեջ նշված հանգամանքների փոփոխության մասին,

ը) Նախարարության Միգրացիայի դեպարտամենտի կամ դատարանի իրավազոր պաշտոնատար անձին տեղեկացնել բջջային հեռախոսահամարը, էլեկտրոնային փոստի հասցեն և փաստացի բնակության հասցեն (դրա առկայության մասին), ինչպես նաև 3 աշխատանքային օրվա ընթացքում գրավոր տեղեկացնել Նախարարության Միգրացիայի վարչությանը կամ դատարանին բջջային հեռախոսահամարի, էլեկտրոնային փոստի հասցեի և բնակության փաստացի հասցեի ցանկացած փոփոխության, իրավական կամ քաղաքացիական կարգավիճակի փոփոխության, ինչպես նաև սույն օրենքի կիրառման համար պատասխանատու համապատասխան պետական ​​գերատեսչության կողմից տրված անձը հաստատող փաստաթղթի կորստի կամ վնասման մասին,

թ) կացության վկայականի ժամկետը լրանալուց ոչ ուշ, քան 30 օրացուցային օր առաջ դիմել Նախարարություն համապատասխան վկայական տրամադրելու պահանջով և դրա հիման վրա Վրաստանի արդարադատության նախարարության կառավարման ոլորտում գործող հանրային իրավունքի իրավաբանական անձից՝ Պետական ծառայությունների զարգացման գործակալությունից (այսուհետ՝ Պետական ​​ծառայությունների զարգացման գործակալություն) խնդրել նոր կացության վկայականի տրամադրում, իսկ դրա կորստի կամ վնասման դեպքում անհապաղ դիմել Նախարարություն համապատասխան վկայական տրամադրելու պահանջով և Պետական ​​ծառայությունների զարգացման գործակալությունից խնդրել նոր կացության վկայական,

ժ) լուսանկարել, մատնահետքեր և ափի հետքեր վերցնել, և Վրաստանի օրենսդրությամբ սահմանված կարգով իրավազոր պաշտոնատար անձի պահանջով անցնել համապատասխան բժշկական զննում,

ժա) ընդունման կենտրոնում տեղավորվելու դեպքում ենթարկվել ընդունման կենտրոնի ներքին կանոնակարգին,

ժգ) փախստականի կարգավիճակի, լրացուցիչ պաշտպանության կամ ժամանակավոր պաշտպանության տրամադրումը մերժելու մասին Նախարարության որոշումն ուժի մեջ մտնելուց հետո «Օտարերկրացիների և քաղաքացիություն չունեցող անձանց իրավական կարգավիճակի մասին» Վրաստանի օրենքով սահմանված կարգով լքել Վրաստանը, եթե նրա Վրաստանում մնալու այլ իրավական հիմք չկա,

ժդ) Նախարարության կողմից փախստականի կարգավիճակ կամ լրացուցիչ պաշտպանություն տրամադրելու կամ փախստականի կարգավիճակի կամ լրացուցիչ պաշտպանության տրամադրումը մերժելու մասին Նախարարության որոշումից հետո 10 օրվա ընթացքում լքել ընդունման կենտրոնը։

Հոդված 68. Փախստականի և լրացուցիչ պաշտպանությունից օգտվող անձի իրավունքները

1. Փախստականը կամ լրացուցիչ պաշտպանությունից օգտվող անձն իրավունք ունի՝

ա) տեղեկացված լինել սույն օրենքով իրեն տրամադրված միջազգային պաշտպանության ձևի (կարգավիճակի), ինչպես նաև նշված կարգավիճակից բխող իրավունքների և պարտականությունների մասին,

բ) ստանալ ժամանակավոր կացության վկայական և փախստականի կարգավիճակ կամ լրացուցիչ պաշտպանություն տրամադրելու մասին տեղեկանք,

գ) ազատ ընտրել բնակության վայր և տեղաշարժվել Վրաստանի տարածքում, բացառությամբ Վրաստանի պետական ​​անվտանգության, հասարակական անվտանգության և հասարակական առողջության պաշտպանության անհրաժեշտությունից բխող բացառիկ դեպքերի,

դ) Վրաստանի օրենսդրությամբ սահմանված կարգով գրանցել քաղաքացիական ակտերը,

ե) մնալ ընդունման կենտրոնում փախստականի կարգավիճակ կամ լրացուցիչ պաշտպանությունն տրամադրելուց հետո 10 օրվա ընթացքում,

զ) գրավոր պահանջի կամ կացության վկայականի ներկայացման ամսվան հաջորդող ամսվանից ստանալ Վրաստանի օրենսդրությամբ սահմանված կարգով ամենամսյա նպաստ,

է) «Վրաստանի քաղաքացիության մասին» Վրաստանի օրգանական օրենքի համաձայն, Վրաստանի քաղաքացիություն ստանալու համար նատուրալիզացման միջոցով դիմել Պետական ​​ծառայությունների զարգացման գործակալություն,

ը) ճանապարհորդել այլ երկիր (բացառությամբ ծագման երկրի)՝ պահպանելով սույն օրենքի 60-րդ հոդվածի 1-ին կետի «ժ» ենթակետով, 61-րդ հոդվածի 1-ին կետի «թ» ենթակետով և 70-րդ հոդվածի 2-րդ կետի «ա» ենթակետով նշված ժամկետները,

թ) Վրաստանի քաղաքացու նման օգտվել նախադպրոցական և ընդհանուր կրթություն ստանալու, ինչպես նաև Վրաստանի օրենսդրությամբ սահմանված կարգով մասնագիտական ​​և բարձրագույն կրթություն ստանալու իրավունքից, ինչպես նաև այլ երկրում ստացած կրթությունը և որակավորումը հավաստող փաստաթղթերը ճանաչելու ընթացակարգերից,

ժ) Վրաստանի քաղաքացու նման օգտվել առողջապահության և սոցիալական պետական ​​ծրագրերից, ինչպես նաև Վրաստանի քաղաքացիների իրավունքներից, բացառությամբ Վրաստանի օրենսդրությամբ սահմանված բացառիկ դեպքերի,

ժա) Վրաստանի քաղաքացու նման օգտվել աշխատանքի իրավունքից, մասնավորապես՝ ինքնուրույն կամ այլ գործատուի միջոցով,

ժբ) օգտվել ընտանիքի վերամիավորման իրավունքից,

ժգ) Վրաստանի օրենսդրությամբ սահմանված կարգով օգտվել վարչական մարմիններ և դատարաններ դիմելու իրավունքից,

ժդ) օգտվել Վրաստանի օրենսդրությամբ օտարերկրացու և քաղաքացիություն չունեցող անձին տրված իրավունքներից, եթե սույն օրենքով այլ բան նախատեսված չէ,

ժե) Նախարարության կողմից փախստականի կարգավիճակը կամ լրացուցիչ պաշտպանությունը դադարեցնելու, չեղարկելու կամ դրանից զրկելու մասին որոշում կամ լրացուցիչ պաշտպանության երկարաձգումը մերժելու մասին որոշում կայացնելուց հետո, ինչպես նաև սույն օրենքով սահմանված կարգով դատարան բողոքարկելու դեպքում, դատարանի որոշումն ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեն վերադարձնել Նախարարությանը հանձնված ճանապարհորդական փաստաթուղթը/ճանապարհորդական անձնագիրը։

2. Նախարարության դիմումի համաձայն՝ փախստականին տրվում է ՝ «Փախստականների կարգավիճակի մասին» ՄԱԿ-ի 1951 թվականի կոնվենցիայի 27-րդ և 28-րդ հոդվածներով սահմանված ժամանակավոր կացության վկայական՝ 3 տարի ժամկետով, և փախստականի ճանապարհորդական փաստաթուղթ։

3. Նախարարության դիմումի հիման վրա լրացուցիչ պաշտպանությունից օգտվող անձին իր կարգավիճակի գործողության ժամկետով տրվում է ժամանակավոր կացության վկայական և ճանապարհորդական անձնագիր։

4. Փախստականի ճանապարհորդական փաստաթղթի և ճանապարհորդական անձնագրի ձևերը և տրամադրման կանոնները սահմանում է Վրաստանի արդարադատության նախարարը։

Հոդված 69. Փախստականի և լրացուցիչ պաշտպանություն ունեցող անձի պարտականությունները

Փախստականը, լրացուցիչ պաշտպանությունից օգտվող անձը պարտավոր է՝

ա) պահպանել Վրաստանի Սահմանադրությունը, սույն օրենքը և Վրաստանի այլ օրենսդրական և ենթաօրենսդրական ակտերը, հարգել տեղական մշակույթը, ավանդույթներն ու սովորույթները.

բ) համապատասխան հանգամանքների առաջանալուց հետո 3 աշխատանքային օրվա ընթացքում գրավոր տեղեկացնել Նախարարության Միգրացիայի դեպարտամենտին կամ դատարանին բջջային հեռախոսահամարի, էլեկտրոնային փոստի հասցեի և փաստացի բնակության վայրի ցանկացած փոփոխության, ինչպես նաև իրավական կամ քաղաքացիական կարգավիճակի ցանկացած փոփոխության մասին,

գ) կացության վկայականի ժամկետը լրանալուց ոչ ուշ, քան 30 օրացուցային օր առաջ դիմել Նախարարություն՝ համապատասխան տեղեկանք տրամադրելու պահանջով և դրա հիման վրա Պետական ​​ծառայությունների զարգացման գործակալությունից խնդրել նոր կացության վկայականի տրամադրում, իսկ այն կորցնելու կամ վնասվելու դեպքում անհապաղ դիմել Նախարարություն՝ համապատասխան տեղեկանք տրամադրելու պահանջով և Պետական ​​ծառայությունների զարգացման գործակալությունից խնդրել նոր կացության վկայական,

դ) փախստականի կարգավիճակ կամ լրացուցիչ պաշտպանություն տրամադրելուց հետո, 10 օրվա ընթացքում լքել ընդունման կենտրոնը։

Հոդված 70. Փախստականի կամ լրացուցիչ պաշտպանությունից օգտվող անձի սոցիալ-տնտեսական երաշխիքները

1. Փախստականի կամ լրացուցիչ պաշտպանությունից օգտվող անձի սոցիալ-տնտեսական երաշխիքների հետ կապված հարցերը կարգավորվում են սույն օրենքի կիրառման համար պատասխանատու գերատեսչությունների մասնակցությամբ՝ Վրաստանի օրենսդրությանը համապատասխան: Նախարարությունը համակարգում է սույն օրենքի կիրառման համար պատասխանատու պետական ​​գերատեսչությունների գործունեությունը փախստականներին և լրացուցիչ պաշտպանությունից օգտվող անձանց օգնության ոլորտում:

2. Սույն օրենքի 68-րդ հոդվածի 1-ին կետի «զ» ենթակետով նախատեսված ամենամսյա նպաստի տրամադրումը կասեցվում է այն փախստականի կամ լրացուցիչ պաշտպանությունից օգտվող անձի համար, որը՝

ա) լքում է Վրաստանը 1 ամսից ավելի ժամկետով,

բ) դատարանի օրինական ուժի մեջ մտած վճռի հիման վրա գտնվում է քրեակատարողական հիմնարկում,

գ) անձնական դիմումի համաձայն հրաժարվում է ամենամսյա նպաստը ստանալուց:

3. Սույն հոդվածի 2-րդ կետի հիման վրա կասեցված ամենամսյա նպաստը վերականգնվում է դրա կասեցման հիմքերը վերացնելու դեպքում՝ այն ամսվան հաջորդող ամսվանից, երբ փախստականը կամ լրացուցիչ պաշտպանությունից օգտվող անձը ներկայացնում է անձնական դիմում:

4. Սույն հոդվածի 2-րդ կետով նախատեսված դեպքում կասեցված ամենամսյա նպաստը չի վերադարձվում դրա կասեցման ամբողջ ժամանակահատվածի ընթացքում։

5. Փախստականին կամ լրացուցիչ պաշտպանություն ունեցող անձին ամենամսյա նպաստ է նշանակվում սույն օրենքով սահմանված կարգով։

Հոդված 71. Ժամանակավոր պաշտպանություն ունեցող անձի իրավունքները

Ժամանակավոր պաշտպանություն ունեցող անձն իրավունք ունի՝

ա) տեղեկացված լինել սույն օրենքով իրեն տրամադրված միջազգային պաշտպանության ձևի (կարգավիճակի), ինչպես նաև այդ կարգավիճակից բխող իրավունքների և պարտականությունների մասին,

բ) ստանալ ժամանակավոր պաշտպանություն տրամադրելու մասին տեղեկանք և ժամանակավոր կացության վկայական՝ իրեն տրամադրված ժամանակավոր պաշտպանության գործողության ժամկետով,

գ) Վրաստանի օրենսդրությամբ սահմանված կարգով և նախատեսված դեպքերում ստանալ բժշկական ծառայություններ,

դ) օգտվել նախադպրոցական և ընդհանուր կրթություն ստանալու իրավունքից, ինչպես նաև Վրաստանի օրենսդրությամբ սահմանված կարգով օգտվել մասնագիտական ​​և բարձրագույն կրթություն ստանալու իրավունքից և այլ երկրում ստացված կրթությունը և որակավորումը հավաստող փաստաթղթերը ճանաչելու ընթացակարգերից,

ե) Վրաստանի օրենսդրությամբ սահմանված կարգով օգտվել վարչական մարմիններ և դատարաններ դիմելու իրավունքից,

զ) օգտվել օտարերկրացիներին և քաղաքացիություն չունեցող անձանց Վրաստանի օրենսդրությամբ տրված իրավունքներից, եթե սույն օրենքով այլ բան սահմանված չէ։

է) ապահոված լինել սննդով և կացարանով կամ համապատասխան դրամական օգնությամբ՝ նախարարի հրամանով սահմանված կարգի համաձայն։

Հոդված 72. Ժամանակավոր պաշտպանությունից օգտվող անձի պարտականությունները

Ժամանակավոր պաշտպանությունից օգտվող անձը պարտավոր է՝

ա) պահպանել Վրաստանի Սահմանադրությունը, սույն օրենքը և Վրաստանի այլ օրենսդրական և ենթաօրենսդրական ակտերը, հարգել տեղական մշակույթը, ավանդույթներն ու սովորույթները,

բ) համապատասխան հանգամանքների առաջանալուց հետո 3 աշխատանքային օրվա ընթացքում Նախարարության Միգրացիայի դեպարտամենտին կամ դատարանին գրավոր տեղեկացնել բջջային հեռախոսի համարի, էլեկտրոնային փոստի հասցեի և փաստացի բնակման վայրի հասցեի փոփոխության, ինչպես նաև իրավական կամ քաղաքացիական վիճակը փոխվելու մասին,

գ) համագործակցել իրավազոր պաշտոնատար անձի հետ,

դ) լուսանկարել, վերցնել մատնահետքեր և ափի հետքեր, և իրավազոր պաշտոնատար անձի խնդրելու դեպքում անցնել համապատասխան բժշկական զննում,

ե) կացության վկայականի ժամկետը լրանալուց ոչ ուշ, քան 30 օրացուցային օր առաջ դիմել Նախարարություն՝ համապատասխան տեղեկանք տրամադրելու պահանջով և դրա հիման վրա դիմել Պետական ​​ծառայությունների զարգացման գործակալություն նոր կացության վկայական տրամադրելու պահանջով, իսկ դրա կորստի կամ վնասման դեպքում անհապաղ դիմել Նախարարություն՝ համապատասխան տեղեկանք տրամադրելու պահանջով և Պետական ​​ծառայությունների զարգացման գործակալությունից խնդրել նոր կացության վկայական։

Հոդված 73. Միջազգային պաշտպանության միջոցառումների հետ կապված ծախսերի հատուցումը

Սույն օրենքով նախատեսված միջազգային պաշտպանության միջոցառումների հետ կապված ծախսերը հատուցում են սույն օրենքի կիրառման համար պատասխանատու պետական ​​գերատեսչությունները՝ Վրաստանի պետական ​​բյուջեով նրանց հատկացված հատկացումների սահմաններում։

Գլուխ VIII

Միջազգային պաշտպանությունից օգտվող անձանց հետ կապված հարցերի երկարաժամկետ լուծումը

Հոդված 74. Միջազգային պաշտպանությունից օգտվող անձանց հայրենադարձությունը

Միջազգային պաշտպանությունից օգտվող անձանց հայրենադարձությունն իրականացնելու համար Նախարարությունը պետք է պահպանի հետևյալ պայմանները՝

ա) հայրենադարձությունը պետք է լինի կամավոր և այն պետք է իրականացնեն սույն օրենքի կիրառման համար պատասխանատու պետական ​​գերատեսչությունները,

բ) միջազգային պաշտպանությունից օգտվող անձի հայրենադարձության մասին կամքը պետք է գրավոր արտահայտվի,

գ) միջազգային պաշտպանությունից օգտվող անձին պետք է տրամադրվեն բոլոր հասանելի տեղեկությունները ծագման երկրում տիրող իրավիճակի և այդ երկիր վերադառնալու հնարավոր հետևանքների վերաբերյալ։

Հոդված 75. Միջազգային պաշտպանությունից օգտվող անձանց տեղական ինտեգրումը

Վրաստանի բռնազավթված տարածքներից ներքին տեղահանված անձանց, աշխատանքի, առողջապահության և սոցապահովման նախարարությունը, համագործակցելով սույն օրենքի կիրառման համար պատասխանատու այլ պետական ​​գերատեսչությունների և(կամ) իրավասու գերատեսչությունների հետ մշակում և(կամ) իրականացնում է միջազգային պաշտպանությունից օգտվող անձանց տեղական ինտեգրման ծրագրեր և նպաստում նրանց ներգրավմանն այդ ծրագրերում։

Գլուխ IX

Անձնական տվյալների մշակումը

Հոդված 76. Անձնական տվյալների մշակումը

1. Անձնական տվյալները, այդ թվում՝ հատուկ կատեգորիաների տվյալները, մշակվում են «Անձնական տվյալների պաշտպանության մասին» Վրաստանի օրենքի համաձայն։

2. Սույն օրենքի հիման վրա մշակված անձնական տվյալները ջնջվում և(կամ) ոչնչացվում են՝

ա) օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին փախստականի կարգավիճակ, լրացուցիչ պաշտպանություն կամ ժամանակավոր պաշտպանություն տրամադրելը մերժելու մասին Նախարարության որոշումն ուժի մեջ մտնելու օրվանից համապատասխան ենթաօրենսդրական ակտով սահմանված ժամկետը լրանալուց հետո,

բ) փախստականի կարգավիճակի, լրացուցիչ պաշտպանության կամ ժամանակավոր պաշտպանության դադարեցման, չեղարկման կամ դրանից զրկման կամ լրացուցիչ պաշտպանության կամ ժամանակավոր պաշտպանության երկարաձգումը մերժելու մասին Նախարարության որոշումն ուժի մեջ մտնելու օրվանից համապատասխան ենթաօրենսդրական ակտով սահմանված ժամկետը լրանալուց հետո։

Գլուխ X

Վարչական մարմինների լիազորություններն ու պարտականությունները։ Միջազգային համագործակցությունը

Հոդված 77. Նախարարությունը

1. Նախարարությունն ապահովում է սույն օրենքով սահմանված միջազգային պաշտպանության իրավունքի իրականացումը։

2. Սույն օրենքով տրված լիազորություններն իրականացնելու համար Նախարարությունը՝

ա) նույնականացնում է օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին/ապաստան հայցողին և որոշում նրան միջազգային պաշտպանություն տրամադրելու նպատակահարմարությունը,

բ) անհրաժեշտության դեպքում դիմում է Վրաստանի պետական ​​անվտանգության ծառայությանը՝ օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի, ապաստան հայցողի, փախստականի կամ լրացուցիչ պաշտպանությունից օգտվող անձի կողմից Վրաստանի պետական ​​անվտանգությանը սպառնացող հնարավոր վտանգի հարցով խորհրդատվություն ստանալու համար,

գ) միջազգային պաշտպանության պահանջի նույնականացման դեպքում օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին իրեն հասկանալի լեզվով կամ այն լեզվով, որը նա հասկանում է, ինչպես կարող է ողջամիտ համարվել, բացատրում է ապաստանի ընթացակարգը և ապաստան հայցողի իրավունքներն ու պարտականությունները,

դ) օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի կողմից միջազգային պաշտպանություն հայցելու դեպքում ապահովում է նրա ընդունումը Վրաստանի պետական ​​սահմանին և չվտարումը՝ սույն օրենքի 8-րդ հոդվածով սահմանված չվտարման սկզբունքի պահպանմամբ,

ե) Վրաստանի պետական ​​սահմանին միջազգային պաշտպանության պահանջը նույնականացնելու համար անցկացնում է օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի հետ նախնական հարցազրույց,

զ) օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի կողմից միջազգային պաշտպանություն հայցելու դեպքում ստանում է նրա միջազգային պաշտպանության մասին դիմումը, անկախ նրանից, թե արդյոք այդ անձն ունի ճանապարհորդական փաստաթուղթ կամ այլ անձը հաստատող փաստաթուղթ։ Եթե օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը չունի ճանապարհորդական փաստաթուղթ կամ այլ նույնականացման փաստաթուղթ, միջազգային պաշտպանության մասին դիմումը կազմվում է նրա կողմից տրամադրված տեղեկության հիման վրա,

է) անհրաժեշտության դեպքում դիմում է Վրաստանի պետական ​​անվտանգության ծառայությանը՝ օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի/ապաստան հայցողի ինքնությունը հաստատելու հարցում օգնություն ստանալու համար, եթե Նախարարությունը չի կարողանում ինքնությունը հաստատել,

ը) Պետական ​​ծառայությունների զարգացման գործակալության հետ փոխանակում է ապաստան հայցողների և միջազգային պաշտպանությունից օգտվող անձանց վերաբերյալ տվյալները՝ նրանց ժամանակավոր նույնականացման վկայական և կացության վկայական տրամադրելու նպատակով։ Պետական ​​ծառայությունների զարգացման գործակալությանը տրամադրում է տեղեկություն ապաստան հայցողին սույն օրենքով նախատեսված կարգավիճակի տրամադրումը մերժելու, ապաստանի ընթացակարգի դադարեցման, միջազգային պաշտպանությունից օգտվող անձին տրված կարգավիճակի դադարեցման, չեղարկման կամ դրանից զրկման մասին, ինչպես նաև լրացուցիչ պաշտպանության կամ ժամանակավոր պաշտպանության երկարաձգումը մերժելու մասին տեղեկությունը՝ նրանց տրամադրված ժամանակավոր նույնականացման վկայականը, ժամանակավոր կացության վկայականը և փախստականի ճանապարհորդական փաստաթուղթը կամ լրացուցիչ պաշտպանությունից օգտվող անձի ճանապարհորդական անձնագիրը չեղարկելու համար,

թ) ապաստան հայցողների և միջազգային պաշտպանությունից օգտվող անձանց իրավունքների պաշտպանությունն ապահովելու համար համագործակցում է սույն օրենքի իրականացման համար պատասխանատու պետական գերատեսչությունների և միջազգային կազմակերպությունների հետ, այդ թվում՝ Վրաստանում Միավորված ազգերի կազմակերպության փախստականների հարցերով գերագույն հանձնակատարի գրասենյակի ներկայացուցչության հետ,

ժ) պահանջի դեպքում Վրաստանում Միավորված ազգերի կազմակերպության փախստականների հարցերով գերագույն հանձնակատարի ներկայացուցչությանը տրամադրում է տեղեկություն օտարերկրացիների կամ քաղաքացիություն չունեցող անձանց/ապաստան հայցողների և միջազգային պաշտպանություն ստացած անձանց վերաբերյալ,

ժա) իրականացնում է տվյալների բազայի վարչարարություն,

ժբ) փոխհատուցում է իրավազոր պաշտոնատար անձի պահանջի հիման վրա ապաստան հայցողի և ժամանակավոր պաշտպանությունից օգտվող անձի համար անցկացված համապատասխան բժշկական զննության ծախսերը,

ժգ) իրականացնում է սույն օրենքով սահմանված այլ լիազորություններ։

3. Նախարարն իրավազոր է սույն օրենքով Նախարարության լիազորություններին վերապահված հարցերի հետ կապված Վրաստանի օրենսդրությամբ սահմանված կարգով հրապարակել համապատասխան իրավական ակտեր։

Հոդված 78. Վրաստանի պետական ​​անվտանգության ծառայությունը

1. Վրաստանի պետական ​​անվտանգության ծառայությունը, Նախարարության դիմումի հիման վրա, իր իրավասության շրջանակներում պարզում է օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի/ապաստան հայցողի ինքնությունը և Նախարարությանը ներկայացնում առաջարկություն օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի, ապաստան հայցողի կամ միջազգային պաշտպանությունից օգտվող անձի կողմից Վրաստանի պետական ​​անվտանգությանը սպառնացող հնարավոր վտանգի վերաբերյալ։

2. Սույն հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված Վրաստանի պետական ​​անվտանգությանը սպառնացող հնարավոր վտանգ է համարվում այն ​​դեպքը, երբ բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը/ապաստան հայցողը կամ միջազգային պաշտպանությունից օգտվող անձը կապ ունի՝

ա) Վրաստանի պաշտպանության և անվտանգության նկատմամբ թշնամաբար տրամադրված երկրի/ կազմակերպության զինված ուժերի հետ,

բ) այլ երկրի հետախուզական ծառայությունների հետ,

գ) ահաբեկչական և(կամ) ծայրահեղական կազմակերպությունների հետ,

դ) այլ հանցավոր կազմակերպությունների հետ (այդ թվում, անդրազգային հանցավոր կազմակերպությունների) և(կամ) զենքի, զանգվածային ոչնչացման զենքի կամ դրանց բաղադրամասերի անօրինական շրջանառության հետ։

3. Սույն հոդվածի 1-ին և 2-րդ կետերով սահմանված հանգամանքների վերաբերյալ տեղեկությունը Նախարարությանը պետք է այնպիսի ձևով տրամադրի, որ չվնասվեն պետական ​​գաղտնիքի պահպանության շահերը, Վրաստանի պետական ​​անվտանգությունը և(կամ) հասարակական անվտանգությունը։

Հոդված 79. Պետական ​​ծառայությունների զարգացման գործակալությունը

Պետական ​​ծառայությունների զարգացման գործակալությունը՝

ա) Նախարարության կողմից տրված ապաստան հայցողի տեղեկանքի հիման վրա, Վրաստանի օրենսդրությանը համապատասխան ապաստան հայցողին տրամադրում է ժամանակավոր նույնականացման վկայական, իսկ միջազգային պաշտպանությունից օգտվող անձին՝ ժամանակավոր կացության վկայական,

բ) Վրաստանի օրենսդրությանը համապատասխան փախստականին կամ լրացուցիչ պաշտպանությունից օգտվող անձին տրամադրում է համապատասխանաբար ճանապարհորդական փաստաթուղթ կամ ճանապարհորդական անձնագիր,

գ) ապաստան հայցողի կամ միջազգային պաշտպանությունից օգտվող անձի դիմումի հիման վրա Վրաստանի օրենսդրությամբ սահմանված կարգով ապահովում է քաղաքացիական կացության ակտերի գրանցում և տալիս է համապատասխան վկայական,

դ) ապաստանի ընթացակարգը արդյունավետ իրականացնելու և միջազգային պաշտպանությունից օգտվող անձին սոցիալ-տնտեսական երաշխիքներ ապահովելու նպատակով Նախարարությանը տրամադրում է տեղեկություններ ապաստան հայցողին կամ միջազգային պաշտպանությունից օգտվող անձին ժամանակավոր նույնականացման վկայական, ժամանակավոր կացության վկայական կամ ճանապարհորդական փաստաթուղթ/ճանապարհորդական անձնագիր տրամադրելու, նրա կողմից Վրաստանի քաղաքացիություն ունենալու/ձեռք բերելու, ինչպես նաև կապված նրա մահվան փաստի հետ։

Հոդված 80. Վրաստանի դատախազությունը

1. Արտահանձնման ընթացակարգ իրականացնելիս Վրաստանի դատախազության կամ դատախազի հանձնարարությամբ օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին ձերբակալող մարմնի իրավազոր պաշտոնատար անձը պարտավոր է այն անձին, որի նկատմամբ իրականացվում է արտահանձնման ընթացակարգը, սույն օրենքի 26-րդ հոդվածի համաձայն, իրեն հասկանալի լեզվով կամ այն լեզվով, որը նա հասկանում է, ինչպես դա կարող է ողջամիտ համարվել, անհապաղ տեղեկություն տրամադրել միջազգային պաշտպանություն հայցելու իրավունքի և այդ իրավունքի իրականացման ժամկետի մասին։

2. Վրաստանի դատախազությունը Նախարարությանը տրամադրում է նաև սույն հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված անձի արտահանձնման փաստաթղթերը։

Հոդված 81. Վրաստանի արդարադատության նախարարության համակարգում ընդգրկված պետական ​​ենթագերատեսչային հաստատությունը՝ Հատուկ քրեակատարողական ծառայությունը

Վրաստանի արդարադատության նախարարության համակարգում ընդգրկված պետական ենթագերատեսչային հաստատությունը՝ Հատուկ քրեակատարողական ծառայությունը՝

ա) սույն օրենքի 27-րդ հոդվածով նախատեսված օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող մեղադրյալին կամ դատապարտյալին քրեակատարողական հիմնարկում տեղավորվելուն պես, ոչ ուշ, քան 2-րդ աշխատանքային օրը տրամադրում է նույն հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված տեղեկությունները և համապատասխան փաստաթղթերը 3 աշխատանքային օրվա ընթացքում ուղարկում է Նախարարություն,

բ) օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին բացատրում է քրեակատարողական հիմնարկից ազատվելու դեպքում 5 աշխատանքային օրվա ընթացքում Նախարարություն ներկայանալու, բջջային հեռախոսահամարի, էլեկտրոնային փոստի հասցեի և բնակության վայրի (եթե կա) վերաբերյալ տեղեկություններ ներկայացնելու և այդ պարտավորությունը չկատարելու հետևանքների մասին,

գ) պատժի ժամկետը լրանալուց ոչ ուշ, քան 2 շաբաթ առաջ, իսկ այլ հիմքով ազատ արձակման դեպքում՝ ազատ արձակումից հետո ոչ ուշ, քան 3 աշխատանքային օրվա ընթացքում, Նախարարությանը տեղեկացնում է քրեակատարողական հիմնարկում գտնվող ապաստան հայցողի կամ միջազգային պաշտպանությունից օգտվող անձի, ինչպես նաև այն օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի ազատ արձակման ամսաթվի մասին, որը միջազգային պաշտպանություն է հայցել,

դ) Վրաստանի օրենսդրությամբ սահմանված կարգով ապահովում է քրեակատարողական հիմնարկի իրավազոր պաշտոնատար անձի/անձանց և ապաստան հայցողի կամ միջազգային պաշտպանությունից օգտվող անձի, ինչպես նաև միջազգային պաշտպանություն պահանջած օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի հետ հանդիպման կազմակերպում,

ե) համապատասխան պահանջի բացակայության դեպքում, Վրաստանի օրենսդրությամբ սահմանված կարգով, ապահովում է իրավազոր պաշտոնատար անձին/անձանց ապաստան հայցողի, ինչպես նաև այն օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի փաստաթղթերի, այդ թվում, ճանապարհորդական փաստաթղթի (դրա առկայության դեպքում), պատճենների ուղարկում, որը միջազգային պաշտպանություն է հայցել,

զ) նախարարությանը տրամադրում է տեղեկություններ, այդ թվում՝ մատնահետքերի տվյալներ ապաստան հայցողի կամ միջազգային պաշտպանությունից օգտվող անձի, ինչպես նաև միջազգային պաշտպանություն պահանջած այն օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի մասին, որը գտնվում է քրեակատարողական հիմնարկում։

Հոդված 82. Վրաստանի արտաքին գործերի նախարարությունը

Վրաստանի արտաքին գործերի նախարարությունը՝

ա) Նախարարության դիմումի հիման վրա նրան տրամադրում է միջազգային պաշտպանության հարցի վերաբերյալ համապատասխան որոշում կայացնելու համար անհրաժեշտ տեղեկություններ, սույն օրենքի 5-րդ հոդվածի նախատեսմամբ,

բ) սույն օրենքի 53-րդ և 54-րդ հոդվածների համաձայն, Նախարարության դիմումի հիման վրա, Վրաստանի օրենսդրությամբ սահմանված կարգով Վրաստանի վիզա է տրամադրում Վրաստան մեկնել ցանկացող միջազգային պաշտպանություն ցանկացող անձի կամ միջազգային պաշտպանություն ունեցող անչափահասի ընտանիքի անդամին (անդամներին),

գ) Նախարարության դիմումի հիման վրա, իր իրավասության շրջանակներում, նպաստում է փախստականի կամ լրացուցիչ պաշտպանությունից օգտվող անձի կամավոր հայրենադարձությանը՝ համապատասխան դիվանագիտական ​​​​ներկայացուցչության կամ հյուպատոսական ​​հաստատության օգնությամբ։

Հոդված 83. Վրաստանի բռնազավթված տարածքներից ներքին տեղահանվածների, աշխատանքի, առողջապահության և սոցապահովման նախարարությունը

Վրաստանի օկուպացված տարածքներից ներքին տեղահանվածների, աշխատանքի, առողջապահության և սոցապահովման նախարարությունը՝

ա) ապահովում է ապաստան հայցողի կամ միջազգային պաշտպանությունից օգտվող անձի կողմից սույն օրենքի 66-րդ հոդվածի 1-ին կետի «ժ» ենթակետով, 68-րդ հոդվածի 1-ին կետի «ժ» ենթակետով և 71-րդ հոդվածի «գ» ենթակետով նախատեսված իրավունքներից օգտվելը,

բ) Նախարարության դիմումի հիման վրա խնամակալով/հոգաբարձուով/աջակիցով է ապահովում առանց ուղեկցորդ գտնվող անչափահասին կամ այն սահմանափակ հնարավորություն ունեցող անձին, որը կարիք ունի օրինական ներկայացուցիչ ունենալու, ինչպես նաև տեղավորում է անչափահասին՝ անչափահասի լավագույն շահերի նախատեսմամբ,

գ) համագործակցելով այլ պետական ​​գերատեսչությունների և(կամ) իրավասու մարմինների հետ, մշակում և(կամ) իրականացնում է միջազգային պաշտպանությունից օգտվող անձանց համար տեղական ինտեգրման ծրագրեր և խթանում նրանց ներգրավումը այդ ծրագրերում։

Հոդված 84. Վրաստանի կրթության, գիտության և երիտասարդության նախարարությունը

Վրաստանի կրթության, գիտության և երիտասարդության նախարարությունը՝

ա) ապաստան հայցողին և միջազգային պաշտպանությունից օգտվող անձին ընդհանուր կրթություն ստանալու հարցում աջակցելու նպատակով նպաստում է, որ ապահովվի վրաց լեզվի ուսուցման կրթական ծրագրի իրականացում․ ապաստան հայցողին և միջազգային պաշտպանությունից օգտվող անձին վրաց լեզվի ուսուցման կրթական ծրագրում (բացառությամբ բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների կողմից իրականացվող վրաց լեզվի ուսուցման կրթական ծրագրի) ընդգրկելու կարգը, այս ծրագրի բովանդակությունը, իրականացման պայմանները և ֆինանսավորման կարգը սահմանվում են Վրաստանի կրթության, գիտության և երիտասարդության նախարարի հրամանով։

բ) ապահովում է ապաստան հայցողի և միջազգային պաշտպանությունից օգտվող անձի կողմից սույն օրենքի 66-րդ հոդվածի 1-ին կետի «թ» ենթակետով, 68-րդ հոդվածի 1-ին կետի «թ» ենթակետով և 71-րդ հոդվածի «դ» ենթակետով նախատեսված իրավունքներից օգտվելը,

գ) սույն հոդվածի «ա» ենթակետի նախատեսմամբ, Նախարարության պահանջի հիման վրա նրան տեղեկություններ է ուղարկում ապաստան հայցողի և միջազգային պաշտպանությունից օգտվող անձի կողմից սույն օրենքի 66-րդ հոդվածի 1-ին կետի «թ» ենթակետով, 68-րդ հոդվածի 1-ին կետի «թ» ենթակետով և 71-րդ հոդվածի «դ» ենթակետով նախատեսված իրավունքներից օգտվելու մասին,

դ) տեղական ինտեգրման հարցերով համագործակցում է Նախարարության և Վրաստանի բռնազավթված տարածքներից ներքին տեղահանված անձանց, աշխատանքի, առողջապահության և սոցապահովման նախարարության հետ։

2025 թվականի դեկտեմբերի 10-ի Վրաստանի № 1201 օրենք – կայք, 16.12.2025թ.

Հոդված 85. Հանրային իրավունքի իրավաբանական անձը՝ Իրավաբանական օգնության ծառայությունը

Հանրային իրավունքի իրավաբանական անձը՝ Իրավաբանական օգնության ծառայությունը Վրաստանի օրենսդրությամբ սահմանված կարգով օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին/ապաստան հայցողին կամ միջազգային պաշտպանությունից օգտվող անձին միջազգային պաշտպանության պահանջի, տրամադրման, դադարեցման, չեղարկման կամ դրանից զրկման, ինչպես նաև լրացուցիչ պաշտպանության կամ ժամանակավոր պաշտպանության երկարաձգման կամ լրացուցիչ պաշտպանության կամ ժամանակավոր պաշտպանության երկարաձգումը մերժելու հետ կապված դատական ​​վեճի ընթացքում ապահովում է անվճար իրավաբանական օգնության տրամադրում։

Հոդված 86. Նախարարության համագործակցությունը այլ երկրների և միջազգային կազմակերպությունների հետ

1. Նախարարությունը միջազգային պաշտպանություն ունեցող անձանց հետ կապված հարցերով համագործակցում է այլ երկրների, Միավորված ազգերի կազմակերպության փախստականների հարցերով գերագույն հանձնակատարի և միջազգային կազմակերպությունների հետ։

2. Նախարարությունը Միավորված ազգերի կազմակերպության փախստականների հարցերով գերագույն հանձնակատարի հետ համագործակցում է «Վրաստանի կառավարության և Միավորված ազգերի կազմակերպության փախստականների հարցերով գերագույն հանձնակատարի միջև» 1996 թվականի սեպտեմբերի 11-ի համաձայնագրի շրջանակներում։

Գլուխ XI

Անցումային և եզրափակիչ դրույթներ

Հոդված 87. Սույն օրենքի ուժի մեջ մտնելու հետ կապված ձեռնարկվելիք միջոցառումներ

1. Մինչև 2025 թվականի հոկտեմբերի 1-ը նախարարը՝

ա) սահմանի օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի/ապաստան հայցողի ձերբակալության և ժամանակավոր պահման կենտրոնում տեղավորման կարգը,

բ) օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի կողմից միջազգային պաշտպանությունը Նախարարության համակարգի համապատասխան հաստատությունում հայցելու դեպքում Նախարարության համապատասխան ստորաբաժանումների միջև տեղեկությունների փոխանակման կարգ սահմանի,

գ) օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի կողմից միջազգային պաշտպանության պահանջը Վրաստանի պետական ​​սահմանին նույնականացնելու և Նախարարության համապատասխան ստորաբաժանումների միջև տեղեկատվության փոխանակման կարգը սահմանի,

դ) Վրաստանի սահմանային անցման կետերում օտարերկրացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի տեղավորման համար պատշաճ պայմաններ ստեղծելու համար իրականացնի համապատասխան միջոցառումներ,

ե) սույն օրենքի կիրառման համար անհրաժեշտ այլ համապատասխան հրամաններ հրապարակի և ապահովի համապատասխան ենթաօրենսդրական ակտերի համապատասխանություն սույն օրենքին։

2. Մինչև 2025 թվականի հոկտեմբերի 1-ը նախարարը և Վրաստանի արդարադատության նախարարն ապահովեն քրեակատարողական հիմնարկում գտնվող համապատասխան օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող մեղադրյալին կամ դատապարտյալին Վրաստանից նրա հնարավոր վտարման և միջազգային պաշտպանություն հայցելու հնարավորության մասին տեղեկությունը բացատրելու կարգը և ձևը, ինչպես նաև սահմանեն Նախարարության և քրեակատարողական հիմնարկի միջև տեղեկությունների փոխանակման կարգը։

3. Մինչև 2025 թվականի դեկտեմբերի 1-ը քրեակատարողական հիմնարկն ապահովի, որ մինչև 2025 թվականի հոկտեմբերի 1-ը նշված քրեակատարողական հիմնարկում տեղակայված օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող մեղադրյալին կամ դատապարտյալին պատիժը կրելուց հետո կամ պատժի կրումից ցանկացած այլ հիմքով ազատվելուց հետո տրամադրվի տեղեկություն Վրաստանից հնարավոր վտարման, ինչպես նաև՝ տեղեկություն միջազգային պաշտպանություն հայցելու հնարավորության և համապատասխան պարտավորությունների մասին։

4. Օտարերկրացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը, որին մինչև 2025 թվականի հոկտեմբերի 1-ն է տրամադրվել մարդասիրական կարգավիճակ, պահպանում է այդ կարգավիճակը նույն ժամանակահատվածով, որով նրան Վրաստանի օրենսդրությամբ տրամադրվել է նշված կարգավիճակը։

5. Եթե անձը, որը Վրաստան է մուտք գործել մինչև 2025 թվականի հոկտեմբերի 1-ը, 2025 թվականի հոկտեմբերի 1-ից 30 օրվա ընթացքում չներկայացնի միջազգային պաշտպանության մասին դիմում, նրա դիմումը կքննարկվի արագացված կարգով՝ սույն օրենքին համապատասխան։

6. Մինչև սույն օրենքի համաձայն համապատասխան իրավական ակտերի ընդունումը/հրապարակումը, ուժի մեջ են մնում մինչև սույն օրենքի ուժի մեջ մտնելը ընդունված/հրապարակված համապատասխան իրավական ակտերը։

Հոդված 88. Ուժը կորցրած նորմատիվ ակտ

Ուժը կորցրած հայտարարվի 2016 թվականի դեկտեմբերի 1-ի «Միջազգային պաշտպանության մասին» Վրաստանի օրենքը (Վրաստանի օրենսդրական տեղեկատու (www.matsne.gov.ge), 15.12.2016, գրանցման կոդ՝ 010170000.05.001.018235):

Հոդված 89. Օրենքն ուժի մեջ մտնելը

1. Սույն օրենքը, բացառությամբ սույն օրենքի 1-ին–86-րդ հոդվածների, 87-րդ հոդվածի 4-րդ և 5-րդ կետերի և 88-րդ հոդվածի, ուժի մեջ մտնի հրապարակման պահից:

2. Սույն օրենքի 1-ին–86-րդ հոդվածները, 87-րդ հոդվածի 4-րդ և 5-րդ կետերը և 88-րդ հոդվածը ուժի մեջ մտնեն 2025 թվականի հոկտեմբերի 1-ից:

Վրաստանի նախագահ Միխեիլ Ղավելաշվիլի

Թբիլիսի,

26 հունիսի 2025 թ․

N864-IIՀՆ-XIՀԼ