Օրենսդրություն

Վերադառնալ օրենսդրության կատալոգ

Վրաստանի քաղաքացիական օրենսգիրք — Ժառանգական իրավունք

LIDA.ge-ի տեքստերը տրամադրվում են տեղեկատվական նպատակով։ Դրույթը կիրառելուց առաջ Matsne-ում ստուգեք լեզուն, խմբագրությունն ու իրավական կարգավիճակը։

Բոլոր հոդվածները
Գիրք վեցերորդԳլուխ առաջինՀոդված 1306. ՀասկացությունըՀոդված 1307. ԺառանգներՀոդված 1308. Իրավաբանական անձը որպես ժառանգՀոդված 1309. Արտամուսնությունից ծնված երեխան որպես հոր ժառանգՀոդված 1310. Անարժան ժառանգՀոդված 1311. Ծնողները, որոնք չեն կարող ժառանգ լինելՀոդված 1312. Դատարանի կողմից ժառանգ լինելու իրավունքից զրկելըՀոդված 1313. Անարժան ժառանգի ներումըՀոդված 1314. Ժառանգություն ներկայացուցչության իրավունքովՀոդված 1315. Ժառանգության իրավունքը այլ ժառանգատուի գույքի նկատմամբՀոդված 1316. Անարժան ժառանգ ճանաչված անձի պարտականությունըՀոդված 1317. Անարժան ժառանգ ճանաչելու մասին հայց ներկայացնելու ժամկետըՀոդված 1318. Ժառանգական իրավունքներից զրկված անձի ժառանգական մասնաբաժինըՀոդված 1319. Ժառանգության բացումըՀոդված 1320. Ժառանգության բացման ժամանակըՀոդված 1321. Մեկ օրում մահացած անձանց ժառանգությունըՀոդված 1322. Ժառանգության բացումը անձին մահացած հայտարարելուց հետոՀոդված 1323. (Հանվել է)Հոդված 1324. Ժառանգության բացման վայրըՀոդված 1325. Արտերկրում բնակվող անձանց ժառանգության բացման վայրըՀոդված 1326. Արտերկրում մշտապես բնակվող անձանց ժառանգության բացումըՀոդված 1327. Ժառանգության բացումը արտասահմանումՀոդված 1328. Ժառանգական գույքՀոդված 1329. Ապագա գույքըՀոդված 1330. Անձնական իրավունքների և պարտականությունների ժառանգությամբՀոդված 1331. Ժառանգատուի ոչ գույքային իրավունքների պաշտպանությունըՀոդված 1332. Գույք, որը չի ներառվում ժառանգության մեջՀոդված 1333. Կտակով նախատեսված անշարժ գույքի ավելացման հետևանքներըՀոդված 1334. ՀամաժառանգներՀոդված 1335. Ժառանգությունից որևէ իր պահանջելու իրավունքըԳլուխ երկրորդՀոդված 1336. Ըստ օրենքի ժառանգներՀոդված 1337. Հերթականությունը ըստ օրենքի ժառանգության ժամանակՀոդված 1338. Անաշխատունակ անձանց իրավունքները ժառանգության ժամանակՀոդված 1339. Կենդանի մնացած ամուսնու համասեփականության մասնաբաժնիՀոդված 1340. Ամուսնալուծված ամուսինների կարգավիճակը ժառանգության ժամանակՀոդված 1341. Ամուսնալուծության դեպքում ժառանգության իրավունքից զրկելըՀոդված 1342. Ամուսնության անվավերության պատճառով ժառանգության իրավունքիՀոդված 1343. Անժառանգ գույքի փոխանցումը պետությանըԳլուխ երրորդՀոդված 1344. ՀասկացությունըՀոդված 1345. Անձը, ով կարող է կտակարար լինելՀոդված 1346. Կտակ կազմելն անձամբՀոդված 1347. Համատեղ կտակՀոդված 1348. Կտակարարի կողմից մասնաբաժին որոշելըՀոդված 1349. Ըստ կտակի ժառանգության բաշխումը ժառանգների միջևՀոդված 1350. Կտակից դուրս մնացած գույքի նկատմամբ ժառանգությունըՀոդված 1351. Կտակով ժառանգների միջև մասնաբաժնի համաչափ ավելացումՀոդված 1352. Մասնաբաժնի որոշմանը երրորդ անձի մասնակցությանՀոդված 1353. Ժառանգներին ճշգրիտ որոշելու անհնարինությունըՀոդված 1354. Ըստ կտակի ժառանգության իրավունքից զրկելըՀոդված 1355. Ժառանգության իրավունքի պահպանումըՀոդված 1356. Ըստ օրենքի ժառանգության անթույլատրելիությունըԳլուխ չորրորդՀոդված 1357. Նոտարական ձևՀոդված 1358. Կտակի գրանցումը նոտարի կողմիցՀոդված 1359. Նոտարին հավասարեցված անձինքՀոդված 1360. Կտակն այլ անձի կողմից ստորագրելըՀոդված 1361. Խուլ-համր և կույր անձի կամքըՀոդված 1362. Կտակի վկաներըՀոդված 1363. Կտակի գաղտնիությունըՀոդված 1364. Տանը կազմած կտակՀոդված 1365. Կտակը նոտարի մոտ պահելըՀոդված 1366. Տեխնիկական միջոցներով կտակի կազմումըՀոդված 1367. Փակ կտակՀոդված 1368. Կտակը կազմելու ամսաթիվըՀոդված 1369. Կտակի բովանդակության ծանոթացումը շահագրգիռ անձանցԳլուխ հինգերորդՀոդված 1370. ԵնթաժառանգԳլուխ վեցերորդՀոդված 1371. ՀասկացությունըՀոդված 1372. Պարտադիր մասնաբաժին պահանջելու իրավունքի ծագման պահըՀոդված 1373. Պարտադիր մասնաբաժնի ծավալը որոշելըՀոդված 1374. Յուրաքանչյուր ժառանգի պարտադիր մասնաբաժինը որոշելըՀոդված 1375. Ստացված գույքը պարտադիր մասնաբաժնում ներառելըՀոդված 1376. Կտակային հանձնարարությունից հրաժարվելու հետևանքներըՀոդված 1377. Կտակով չնախատեսված գույքից պարտադիր մասնաբաժին հատկացնելըՀոդված 1378. Պարտադիր մասնաբաժինը մեծացնելը նվեր տված իրի հաշվինՀոդված 1379. Մասնաբաժնի համալրում պահանջելու իրավունքըՀոդված 1380. Պարտադիր մասնաբաժին ստանալուց հրաժարվելըՀոդված 1381. Պարտադիր մասնաբաժին ստանալու իրավունքից զրկելըՀոդված 1382. Պարտադիր մասնաբաժնի փոխանցումը ըստ կտակի ժառանգներինԳլուխ յոթերորդՀոդված 1383. ՀասկացությունըՀոդված 1384. Կտակային հանձնարարության առարկանՀոդված 1385. Բնակելի կացարանի օգտագործումը կտակային հանձնարարության հիմանՀոդված 1386. Բնակելի կացարանից ցմահ օգտվելու իրավունքի անօտարելիությունըՀոդված 1387. Կտակային հանձնարարության կատարման շրջանակըՀոդված 1388. Կտակային հանձնարարության կատարումը այլ ժառանգների կողմիցՀոդված 1389. Կտակային հանձնարարության կատարման դադարեցումըՀոդված 1390. Կտակային հանձնարարության կատարումը ժառանգական մասնաբաժնիՀոդված 1391. Կտակային հանձնարարությունների կատարման ժամկետըՀոդված 1392. Կտակային հանձնարարությունը պարտադիր մասնաբաժնի ընդունմանՀոդված 1393. Կտակային հանձնարարություն ստացողի պատասխանատվությունըՀոդված 1394. Կտակային հանձնարարությունը ստանալուց հրաժարվելըՀոդված 1395. Կտակային հանձնարարության կատարումից ազատելըՀոդված 1396. Կտակային հանձնարարության փոխանցումը ժառանգներինՀոդված 1397. Կտակային հանձնարարություն ընդհանուր շահավետ նպատակովԳլուխ ութերորդՀոդված 1398. Կտակը փոխելու միջոցներըՀոդված 1399. Չեղարկված կտակի վերականգնման անթույլատրելիությունըՀոդված 1400. Մի քանի կտակներՀոդված 1401. Նոտարական կտակի առավելությունըՀոդված 1402. Կտակն անվավեր ճանաչելու հիմքերըՀոդված 1403. Կտակի անվավերությունըՀոդված 1404. Որոշ կտակային կարգադրությունների անվավերությունըՀոդված 1405. Կտակային կարգադրության անվավերությունը դրա կատարմանՀոդված 1406. Կտակային կարգադրություներից մեկի անվավերությանՀոդված 1407. Կտակի անվավերության դեպքում ժառանգության ընդունումըՀոդված 1408. Կտակի վավերականությունը վիճարկելըՀոդված 1409. Հայցը ներկայացնելու ժամկետըԳլուխ իններորդՀոդված 1410. Կտակը կատարող սուբյեկտներըՀոդված 1411. Կտակակատարի նշանակումըՀոդված 1412. Կտակը կատարելուց հրաժարվելըՀոդված 1413․ Կտակակատարի նշանակումը երրորդ անձի կողմիցՀոդված 1414. Կտակի կատարումն ամբողջությամբ կամ մասնակիՀոդված 1415. Ժառանգության պահպանումն ու կառավարումըՀոդված 1416. Գույքի պահպանումն ու կառավարումը մի քանի կատարողների կողմիցՀոդված 1417. Կտակի կատարման ծախսերի հատուցումՀոդված 1418. Կտակակատարի հաշվետվությունըՀոդված 1419. Կտակակատարին ազատելըՀոդված 1420. Կտակակատարի պատասխանատվությունըԳլուխ տասներորդՀոդված 1421. Ժառանգության ընդունումըՀոդված 1422. Անգործունակ, սահմանափակ գործունակ և աջակցություն ստացողի կողմիցՀոդված 1423. Ժառանգության ընդունումը ներկայացուցչի միջոցովՀոդված 1424. Ժառանգություն ստանալու ժամկետըՀոդված 1425. Ժառանգությունը ստանալու հատուկ ժամկետՀոդված 1426. Ժառանգությունը ստանալու ժամկետի երկարաձգումըՀոդված 1427. Գույքի տնօրինման անթույլատրելիությունըՀոդված 1428. Մինչև հայց ներկայացնելը ստացված եկամուտների նկատմամբ իրավունքըՀոդված 1429. Ժառանգության առանձին իրերի վաճառքի արդյունքներըՀոդված 1430. Ժառանգական փոխանցումՀոդված 1431. Ժառանգական փոխանցումով ժառանգությունը չընդունելուՀոդված 1432. Ժառանգության հաշվագրումըՀոդված 1433. Սեփականության առաջացում ժառանգության նկատմամբՀոդված 1434. Ժառանգությունն ընդունելուց հրաժարվելու ժամկետըՀոդված 1435. Ժառանգության մասնակի ընդունման անթույլատրելիությունըՀոդված 1436. Ժառանգի հրաժարվելը գյուղատնտեսական նշանակության հողամասՀոդված 1437. Ժառանգությունից մի քանի մասնաբաժին ստանալըՀոդված 1438. Հրաժարում ժառանգության մի մասիցՀոդված 1439. Հրաժարումը հօգուտ այլ անձանցՀոդված 1440. Ժառանգությունից հրաժարվելու դեպքում մասնաբաժնի ավելացումըՀոդված 1441. Միակ ժառանգի հրաժարումը ժառանգությունիցՀոդված 1442. Հրաժարում հօգուտ մի քանի ժառանգներիՀոդված 1443. Ժառանգությունից հրաժարվելը հօգուտ թոռանՀոդված 1444. Պետության կողմից ժառանգությունն ընդունելուց հրաժարվելուՀոդված 1445. Նոտարական մարմնին դիմում ներկայացնելուց հետո հրաժարվելուՀոդված 1446. Ժառանգությունից հրաժարվելու անշրջելիությունըՀոդված 1447. Ժառանգությանը փաստացի տիրապետելուց հրաժարվելըՀոդված 1448. Հրաժարվելու իրավունքի փոխանցումը ժառանգությամբՀոդված 1449. Ներկայացուցչի միջոցով ժառանգությունից հրաժարվելըՀոդված 1450. Ժառանգությունն ընդունելու առարկության ժամկետըՀոդված 1451. Ժառանգությունն ընդունելու իրավական հետևանքների առաջացմանԳլուխ տասնմեկերորդՀոդված 1452. ՀասկացությունըՀոդված 1453. Կտակարարի կողմից ժառանգությունը բաժանելու եղանակը որոշելըՀոդված 1454. Ժառանգությունից մասնաբաժնի տրամադրումը բնեղենովՀոդված 1455. Նվերի ներառումը ժառանգի մասնաբաժնումՀոդված 1456. Ժառանգության վաճառքը համաժառանգների համաձայնությամբՀոդված 1457. Գույքի փոխանցումը մեկ համաժառանգԻՀոդված 1458. Ժառանգության բաժանման կասեցումըՀոդված 1459. Անբաժանելի գույքի մասնաբաժնային սեփականությունըՀոդված 1460. Գյուղատնտեսական նշանակության հողերի բաժանումը ժառանգների միջևՀոդված 1461. Գյուղատնտեսական նշանակության հողերի բաժանմանՀոդված 1462. Մասնաբաժնի փոխհատուցումՀոդված 1463. (Հանվել է)Հոդված 1464. Ընտանեկան տնտեսության ընդհանուր սեփականությունըՀոդված 1465. Սաղմնավորված ժառանգի իրավունքը ժառանգության բաժանմանՀոդված 1466. Ժառանգներից մեկին պարտքային պահանջներ նշանակելըՀոդված 1467. Մասնաբաժին ստանալն ապահովելու պարտավորությունըՀոդված 1468. Մասնաբաժնի համամասնորեն կրճատումՀոդված 1469. Վեճերի քննարկումը գույքի բաժանման ժամանակՀոդված 1470. Մասնաբաժնի տնօրինման իրավունքըՀոդված 1471. (Հանվել է)Հոդված 1472. Պարտատերերի բավարարումը մասնաբաժնի օտարման ժամանակՀոդված 1473. Մասնաբաժնի հավասարեցումՀոդված 1474. Ժառանգ պակասելու հետևանքներըՀոդված 1475. Հավասարեցման ժամանակ առանձնահատուկ ներդրման հաշվառումըՀոդված 1476. Հավասարեցման պահանջի անընդունելիությունըՀոդված 1477. Արդար բաշխման պահանջՀոդված 1478. Ժառանգորդի գտնվելու վայրը որոշելու պարտականությունՀոդված 1479. Ժառանգի չներկայանալու հետևանքներըՀոդված 1480. Արտոնյալ ժառանգության իրավունքՀոդված 1481. Բնակելի տուն ստանալու արտոնյալ իրավունքՀոդված 1482. Ժառանգների գույքային շահի նախատեսումըՀոդված 1483. Փոխհատուցման տարաժամկետ վճարումըԳլուխ տասներկուերորդՀոդված 1484. Ժառանգների պատասխանատվությունը պարտատերերի նկատմամբՀոդված 1485. Ապացուցման բեռըՀոդված 1486. ​​ Պարտքը վճարելու հանձնարարություն ժառանգինՀոդված 1487. Գույքի բացման մասին պարտատերերին ծանուցելու պարտավորությունըՀոդված 1488. Պարտատերերի պահանջների ներկայացման վերջնաժամկետըՀոդված 1489. Հայցային վաղեմության ընդհանուր ժամկետի կիրառումըՀոդված 1490. Կատարման ժամկետի հետաձգումըՀոդված 1491. Ժառանգատուի պարտատերերի առավելությունըՀոդված 1492. Պետության պատասխանատվությունը պարտատերերի նկատմամբՀոդված 1493. Պարտատիրոջ կողմից ժառանգությունը ստանալու հետևանքներըՀոդված 1494. Պարտատերերի բավարարման կարգըԳլուխ տասներեքերորդՀոդված 1495. ՀասկացությունըՀոդված 1496. Նոտարական մարմնի կողմից ժառանգությունը պաշտպանելուՀոդված 1497. Ժառանգության հաշվագրումըՀոդված 1498. ժառանգության կառավարչի նշանակումըԳլուխ տասնչորսերորդՀոդված 1499. ՀասկացությունըՀոդված 1500. Ժառանգության վկայական տալու ժամկետըՀոդված 1501. Ժառանգության վկայականում ընդգրկվելու համաձայնությունըՀոդված 1502. Ժառանգության վկայական տալը ժառանգի ժառանգներինՀոդված 1503. Ժառանգության վկայական տրամադրելը համաժառանգներինՀոդված 1504. Վրաստանի քաղաքացիական օրենսգրքի ուժի մեջ մտնելըՀոդված 1505. Ուժը կորցրած ճանաչված օրենքների ցանկՀոդված 1506. Ուժը կորցրած ենթաօրենսդրական նորմատիվ ակտերՀոդված 1507. Քաղաքացիական օրենսգրքի գործողությունը ժամանակի մեջՀոդված 15071. Խնամակալություն և հոգաբարձություն իրականացնող մարմինըՀոդված 15072. Միայնակ ծնողի կարգավիճակ ստանալու իրավունքի տարածվելը մինչևՀոդված 15073. (Ուժը կորցրած է)Հոդված 1508. (Հանվել է)Հոդված 15081. Անգործունակ ճանաչված անձի կարգավիճակըՀոդված 15082. Մինչև 2015 թվականի ապրիլի 1-ը դատարանի կողմից անգործունակՀոդված 15083. Խնամակալության և հոգաբարձության մարմնի պարտականություններնՀոդված 1509. Մասնավոր և հանրային իրավաբանական անձինքՀոդված 15091. Կրոնական միավորումների գրանցման կարգըՀոդված 1510. (Հանվել է)Հոդված 1511. (Հանվել է)Հոդված 15111. (Հանվել է)Հոդված 1512. Բնակարանների սեփականատերերի համատիրություններըՀոդված 1513. Տնամերձ հողամասերի սեփականությունըՀոդված 15131. Տնային տնտեսության ընդհանուր գույքի նկատմամբ ժառանգությանՀոդված 1514. Անշարժ իրերի գրանցումն անցումային շրջանումՀոդված 1515. Գրանցման տվյալների հրապարակայնության ապահովումըՀոդված 1516. Քաղաքացիական օրենսգրքի ուսուցումըՀոդված 1517. Բանկային ծառայության պայմանագրերի ներդրման ապահովումըՀոդված 1518. Կոմունալ ծառայությունների մատուցման պայմանագրերի կնքումըՀոդված 1519. Հասկացությունների միասնության ապահովումՀոդված 1520. Քաղաքացիական օրենսգրքի ներդրման կազմակերպչական հարցեր

Ընդհանուր դրույթներ · Գույքային իրավունք · Պարտավորությունների իրավունք · Մտավոր սեփականություն · Ընտանեկան իրավունք · Ժառանգական իրավունք

Գիրք վեցերորդ

Ժառանգության իրավունք

Գլուխ առաջին

Ընդհանուր դրույթներ

Հոդված 1306. Հասկացությունը

1. Մահացած անձի (ժառանգատուի) գույքի փոխանցումն այլ անձանց (ժառանգներին) կատարվում է ըստ օրենքի կամ ըստ կտակի կամ երկու հիմքերով։

2. Ըստ օրենքի ժառանգությունը` հանգուցյալի գույքի փոխանցումը օրենքով սահմանված անձանց, վավեր է, եթե ժառանգատուն կտակ չի թողել, կամ եթե կտակը ներառում է ժառանգական մաս, կամ եթե կտակը ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն ճանաչված է անվավեր:

Հոդված 1307. Ժառանգներ

Ժառանգներ կարող են լինել.

ա) Ըստ օրենքի ժառանգության ժամանակ` անձինք, ովքեր ողջ են եղել ժառանգատուի մահվան պահին, ինչպես նաև ժառանգի զավակները, որոնք նրա մահից հետո ողջ կծնվեն։

բ) Ըստ կտակի ժառանգության դեպքում՝ անձինք, որոնք ժառանգատուի մահվան պահին ողջ են եղել, ինչպես նաև նրա կենդանության ժամանակ են սաղմնավորվել և նրա մահվանից հետո են ծնվել, անկախ նրանից՝ նրանք նրա զավակներն են, թե՝ ոչ, ինչպես նաև իրավաբանական անձինք։

Հոդված 1308. Իրավաբանական անձը որպես ժառանգ

Ըստ կտակի ժառանգություն ստանալիս ժառանգությունը ստանալու կհրավիրվի այն իրավաբանական անձը, որը ժառանգության բացման պահին ստեղծված էր:

Հոդված 1309. Արտամուսնությունից ծնված երեխան որպես հոր ժառանգ

Հոր ժառանգ է համարվում արտամուսնությունից ծնված երեխան, եթե հայրությունը ճանաչվել է օրենքով սահմանված կարգով։ Եթե ​​նա մահանա իր հորից առաջ, նրա երեխաները կարող են մաս պահանջել իրենց հորը պատկանող ժառանգությունից:

Հոդված 1310. Անարժան ժառանգ

Ըստ օրենքի կամ ըստ կտակի ժառանգ չի կարող լինել այն անձը, ով դիտավորյալ խոչընդոտել է կտակարարին կատարել իր վերջին կամքը և դրանով իսկ նպաստել է իր կամ մերձավոր անձանց ժառանգ հրավիրելուն կամ ժառանգության մեջ նրանց բաժինը մեծացնելուն, կամ կատարել է դիտավորությամբ հանցագործություն կամ այլ անբարոյական արարք կտակարարի կողմից կտակում արտահայտված վերջին կամքին ու ցանկությանը հակառակ, եթե այդ հանգամանքները հաստատվեն դատարանի կողմից (անարժան ժառանգ)։

Հոդված 1311. Ծնողները, որոնք չեն կարող ժառանգ լինել

Ծնողները, ովքեր զրկված են ծնողական իրավունքներից և չեն վերականգնվել այդ իրավունքներում մինչև ժառանգության բացման օրը, չեն կարող լինել իրենց երեխաների ժառանգները: Ըստ օրենքի ժառանգներ չեն կարող լինել նաև անձինք, որոնք չարամտորեն խուսափել են իրենց վրա դրված կտակարարին պահելու պարտականությունից, եթե այդ հանգամանքը հաստատված է դատարանի որոշմամբ։

Հոդված 1312. Դատարանի կողմից ժառանգ լինելու իրավունքից զրկելը

Հանգամանքը, որը հանդիսանում է անարժան ժառանգին ժառանգությունից մեկուսացնելոււ հիմք, պետք է որոշվի դատարանի կողմից այն անձի հայցով, որի համար անարժան ժառանգին ժառանգությունից մեկուսացումն ​​ առաջացնում է ժառանգության հետ կապված գույքային հետևանքներ:

Հոդված 1313. Անարժան ժառանգի ներումը

Այն անձը, որը բացահայտվել է այն գործողությունների կատարման մեջ, որոնք հանգեցնում են ժառանգությունից նրա մեկուսացման, այնուամենայնիվ, կարող է ընդունվել որպես ժառանգ, եթե ժառանգատուն ներում է նրան և իր այդ որոշումը հստակ ձևով արտահայտում կտակում։ Թույլ չի տրվում ներումը հետ կանչել։

Հոդված 1314. Ժառանգություն ներկայացուցչության իրավունքով

Ժառանգության իրավունքից մեկուսացումը չի խոչընդոտում հարազատների ժառանգությանը ներկայացուցչության իրավունքով։

Հոդված 1315. Ժառանգության իրավունքը այլ ժառանգատուի գույքի նկատմամբ

Ժառանգության իրավունքից մեկուսացումը չի ​​խանգարում այս մեկուսացված անձին լինել մեկ այլ ժառանգատուի գույքի ժառանգ։

Հոդված 1316. Անարժան ժառանգ ճանաչված անձի պարտականությունը

Եթե ​​անձը ժառանգությունը ստանալուց հետո դատարանի կողմից ճանաչվում է որպես անարժան ժառանգ, նա պարտավոր է վերադարձնել այն ամենը, ինչ ժառանգել է՝ արգասիքի ու եկամուտների հետ։

Հոդված 1317. Անարժան ժառանգ ճանաչելու մասին հայց ներկայացնելու ժամկետը

Անձին անարժան ժառանգ ճանաչելու մասին հայցը շահագրգիռ կողմերը պետք է ներկայացնեն հինգ տարվա ընթացքում այն ​​պահից, երբ տվյալ անձը սկսել է տիրապետել ժառանգությանը։

Հոդված 1318. Ժառանգական իրավունքներից զրկված անձի ժառանգական մասնաբաժինը

1. Ժառանգության իրավունքից զրկված անձի ժառանգական մասնաբաժինը փոխանցվում է որպես ժառանգ հրավիրված մյուս ժառանգներին և հավասարապես բաշխվում նրանց միջև:

2. Սույն հոդվածի առաջին մասով նախատեսված կարգը չի կիրառվում, եթե ժառանգության իրավունքից զրկված անձը ունեցել է նշանակված ժառանգ։

Հոդված 1319. Ժառանգության բացումը

Ժառանգությունը բացվում է անձի մահվան կամ դատարանի կողմից նրա մահացած ճանաչելու հետևանքով:

Հոդված 1320. Ժառանգության բացման ժամանակը

Ժառանգության բացման ժամանակ է համարվում ժառանգատուի մահվան օրը կամ նրան մահացած ճանաչելու դեպքում՝ այդ մասին դատարանի վճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու օրը։

Հոդված 1321. Մեկ օրում մահացած անձանց ժառանգությունը

Իրար հետևից ժառանգության իրավունք ունեցող անձանց նույն օրը մահվան դեպքում ժառանգությունը կբացվի յուրաքանչյուրից հետո անկախ։

Հոդված 1322. Ժառանգության բացումը անձին մահացած հայտարարելուց հետո

1321-րդ հոդվածով նախատեսված արդյունքը կլինի նույնիսկ այն դեպքում, եթե դատարանը անձանց մահացած է հայտարարել նրանց միևնույն հանգամանքներում անհետ կորելու հետևանքով։ Բացի այդ, նրանց մահացած ճանաչելու մասին որոշման ուժի մեջ մտնելու ժամանակը կարևոր չէ։

Հոդված 1323. (Հանվել է)

2019 թվականի հունիսի 25-ի Վրաստանի օրենք № 4851 – կայք, 07.02.2019թ.

Հոդված 1324. Ժառանգության բացման վայրը

1. Ժառանգության բացման վայր է համարվում ժառանգատուի բնակության վայրը, իսկ եթե այն հայտնի չէ՝ ժառանգությունը գտնվելու վայրը։

2. Եթե ժառանգությունը գտնվում է տարբեր վայրերում, ապա ժառանգության բացման վայր է համարվում անշարժ գույքի կամ դրա արժեքավոր մասի գտնվելու վայրը, իսկ եթե անշարժ գույք չկա, ապա շարժական գույքը կամ դրա հիմնական մասը գտնվելու վայրը։

Հոդված 1325. Արտերկրում բնակվող անձանց ժառանգության բացման վայրը

Արտերկրում ժամանակավոր բնակվող և այնտեղ մահացած Վրաստանի քաղաքացու մահից հետո ժառանգության բացման վայրը նրա բնակության վայրն էր Վրաստանում մինչև արտերկիր մեկնելը, իսկ եթե այն հայտնի չէ, ապա՝ ժառանգության վայրը կամ դրա հիմնական մասի գտնվելու վայրը։

Հոդված 1326. Արտերկրում մշտապես բնակվող անձանց ժառանգության բացումը

Արտերկրում մշտապես բնակվող անձանց մահից հետո ժառանգության բացման վայր է համարվում այն ​​երկիրը, որտեղ նրանք ապրում էին:

Հոդված 1327. Ժառանգության բացումը արտասահմանում

Վրաստանի քաղաքացին, ով բնակվում է Վրաստանում, օտարերկրյա պետությունում ժառանգությունը կստանա այդ պետության օրենսդրությամբ։

Հոդված 1328. Ժառանգական գույք

1. Ժառանգությունը (ժառանգական գույքը) պարունակում է ժառանգատուի ինչպես գույքային իրավունքների (ժառանգական ակտիվներ), այնպես էլ պարտականությունների (ժառանգական պասիվ) ամբողջությունը, որոնք նա ունեցել է մահվան պահին։

2. Ժառանգությունը ներառում է ժառանգին պատկանող ընդհանուր սեփականության մասնաբաժինը, որ հասնում էր ժառանգատուին, իսկ եթե գույքը բնեղենով բաժանելն անհնար է, ապա՝ այս գույքի արժեքը։

Հոդված 1329. Ապագա գույքը

Ժառանգատուն կարող է կտակում հաշվի առնել այնպիսի գույք, որը նա դեռ չի ունեցել կտակը կազմելու պահին, եթե այդ ժառանգության բացման պահին այդպիսի գույքը նրա սեփականությունը կլինի։

Հոդված 1330. Անձնական իրավունքների և պարտականությունների ժառանգությամբ

փոխանցելու անթույլատրելիությունը

Ժառանգությունը չի ներառում այն գույքային իրավունքներն ու պարտականությունները, որոնք անձնական բնույթի են և կարող են պատկանել միայն ժառանգատուին, ինչպես նաև օրենքով կամ պայմանագրով նախատեսված իրավունքներն ու պարտականությունները, որոնք գործում են միայն պարտատիրոջ և պարտապանի կյանքի ընթացքում և դադարեցվում են նրանց մահով:

Հոդված 1331. Ժառանգատուի ոչ գույքային իրավունքների պաշտպանությունը

Ժառանգատուի ոչ գույքային իրավունքները, որոնք ներառված չեն ժառանգության մեջ, կարող են օրենքով նախատեսված կարգով իրականացվել և պաշտպանվել ժառանգների կողմից։

Հոդված 1332. Գույք, որը չի ներառվում ժառանգության մեջ

1. Տոհմաբանական գրքերը (կամ գրառումները), ընտանեկան մատյանները, հոգեհանգստյան և պաշտամունքի այլ առարկաներ ու գերեզմաններ չեն ներառվում ժառանգության մեջ։ Այդ իրերը ժառանգին փոխանցվում են սեփականության իրավունքով՝ համաձայն սահմանված սովորույթի։ Այդ իրերը կարող է ստանալ նաև այն ժառանգը, որը հրաժարվել է ստանալ ժառանգությունը։

2. Ժառանգատուի անձին, նրա ընտանիքին կամ ամբողջ գույքին վերաբերող փաստաթղթերը մնում են որպես ընդհանուր սեփականություն:

Հոդված 1333. Կտակով նախատեսված անշարժ գույքի ավելացման հետևանքները

Եթե ​​կտակարարը կտակը կազմելուց հետո ավելացրել է կտակով նախատեսված անշարժ գույքը՝ գնելով այնպիսի գույք, որը, թեև կից է կտակված անշարժ գույքին, չի ներառվի ժառանգության մեջ, եթե չկա նոր կարգադրություն կտակը կազմելուց հետո ձեռք բերված գույքի վերաբերյալ։

Հոդված 1334. Համաժառանգներ

Եթե ​​կան մի քանի ժառանգներ, ապա մինչև ժառանգությունը նրանց միջև բաժանելը, այն պատկանում է բոլոր համաժառանգներին՝ որպես միասնական սեփականություն: Այս գույքից կարող են վճարվել ժառանգատուին խնամելու և վերջին հիվանդության բուժման, հուղարկավորության, ժառանգության պաշտպանության և կառավարման, աշխատավարձի վճարման, կտակի կատարման համար անհրաժեշտ ծախսերը: Այս պահանջները պետք է բավարարվեն ժառանգության արժեքից բոլոր այլ, այդ թվում հիփոթեքի և այլ գրավով ապահովված պահանջներից արտոնյալ։

Հոդված 1335. Ժառանգությունից որևէ իր պահանջելու իրավունքը

1. Եթե ժառանգին կտակարարը սխալմամբ իր է թողել, ապա այս իրի տերն իրավունք ունի հետ պահանջելու այն՝ ընդհանուր կարգի համաձայն։

2. Եթե մահացածի գույքում թաքցված է այլ անձի գույք, ապա անհրաժեշտ է բացահայտել գույքի այդ մասը և փոխանցել համապատասխան անձին։

Գլուխ երկրորդ

Ըստ օրենքի ժառանգություն

Հոդված 1336. Ըստ օրենքի ժառանգներ

Ըստ օրենքի ժառանգության ժամանակ հավասար իրավունքներով ժառանգներ են համարվում.

I. Առաջին հերթին՝ մահացածի զավակները, մահացածի զավակը, որը ծնվել է նրա մահից հետո, ամուսինը, ծնողները (որդեգրող ծնողները):

Որդեգրվածը և նրա սերունդները, որպես որդեգրողի կամ նրա հարազատների ժառանգներ, հավասարեցված են որդեգրողի երեխաներին և նրանց ժառանգներին: Որդեգրվածն այլևս օրինական ժառանգ չի համարվում իր ծնողների և վերընթաց գծի այլ կենսաբանական հարազատների, ինչպես նաև քույրերի և եղբայրների մահից հետո:

Թոռները, թոռների զավակները և վերջիններիս զավակները ըստ օրենքի ժառանգներ կհամարվեն, եթե ժառանգության բացման պահին այլևս ողջ չէ նրանց ծնողը, որը պետք է լիներ ժառանգատուի ժառանգը, և նրանք հավասարապես ստանում են այն մասնաբաժինը, որն ըստ օրենքի ժառանգության ժամանակ պատկանելու էր նրանց մահացած ծնողին:

Թոռները, թոռների զավակները և վերջիններիս զավակները ժառանգ չեն կարող դառնալ, եթե նրանց ծնողները հրաժարվել են ժառանգությունն ընդունելուց։ Որդեգրողը և նրա հարազատները, որպես որդեգրվածի և նրա սերնդի ժառանգներ, հավասարեցված են որդեգրվածի ծնողներին և այլ կենսաբանական ազգականներին: Որդեգրվածի ծնողներին, այլ կենսաբանական ազգականներին և վերընթաց գծի այլ հարազատներին և քույր-եղբայրներին այլևս չեն պատկանում ըստ օրենքի ժառանգությունը որդեգրվածի կամ նրա ժառանգների մահից հետո:

II. Երկրորդ հերթին՝ մահացածի քույրերն ու եղբայրները։ Ժառանգատուի քրոջ և եղբոր զավակները և նրանց զավակները համարվում են ըստ օրենքի ժառանգներ, եթե ժառանգության բացման պահին այլևս ողջ չի եղել նրանց ծնողը, որը լինելու էր ժառանգատուի ժառանգը։ Նրանք հավասարապես ստանում են ժառանգության այն մասնաբաժինը, որն ըստ օրենքի ժառանգության ժամանակ բաժին կհասներ իրենց մահացած ծնողներին:

III. Երրորդ հերթին՝ տատը և պապը, տատի հայրն ու մայրը և պապի հայրն ու մայրը ինչպես մայրական, այնպես էլ հայրական կողմից։ Տատի հայրն ու մայրը և պապի հայրն ու մայրը ըստ օրենքի ժառանգներ են համարվում, եթե ժառանգության բացման պահին տատն ու պապն այլևս ողջ չեն։

IV. Չորրորդ հերթին՝ հորեղբայրները և քեռիները, մորաքույրներն ու հորաքույրները։

V. Հինգերորդ հերթին՝ հորեղբոր և քեռու զավակները, մորաքրոջ և հորաքրոջ զավակները, իսկ եթե վերջիններս չկան, ապա՝ նրանց երեխաները։

Վրաստանի 2007 թվականի դեկտեմբերի 18-ի № 5624 օրենք – ՎՕՏ I, № 48, 27.12.2007թ., հոդվ.414

Հոդված 1337. Հերթականությունը ըստ օրենքի ժառանգության ժամանակ

Նախորդ հերթի ժառանգներից նույնիսկ մեկի առկայությունը բացառում է հաջորդ հերթի ժառանգությունը:

Հոդված 1338. Անաշխատունակ անձանց իրավունքները ժառանգության ժամանակ

Անաշխատունակ անձինք, որոնց ժառանգատուն էր պահում և չեն կարողանում իրենց ապրուստն ինքնուրույն ապահովել, եթե նրանց մասին չի նշված կտակում, իրավունք ունեն պահանջել ապրուստի միջոց (ալիմենտ) ժառանգությունից: Որպես ալիմենտ վճարվելիք գումարի չափը կարող է կրճատվել՝ ժառանգության ակտիվի չափի նախատեսմամբ:

Հոդված 1339. Կենդանի մնացած ամուսնու համասեփականության մասնաբաժնի

իրավունքը

Կենդանի մնացած ամուսնու ժառանգության իրավունքը չի տարածվում գույքի այն մասի վրա, որը նրան պատկանում է ամուսինների համասեփականությունից։

Հոդված 1340. Ամուսնալուծված ամուսինների կարգավիճակը ժառանգության ժամանակ

Ամուսնալուծված ամուսինները միմյանց մահից հետո չեն կարող ժառանգորդ լինել:

Հոդված 1341. Ամուսնալուծության դեպքում ժառանգության իրավունքից զրկելը

Դատարանի որոշմամբ ամուսինը կարող է զրկվել ըստ օրենքի ժառանգության իրավունքից, եթե ապացուցվի, որ ժառանգատուի հետ ամուսնությունը փաստացի դադարել է ժառանգության բացումից առնվազն երեք տարի առաջ, և ամուսիններն ապրում էին առանձին։

Հոդված 1342. Ամուսնության անվավերության պատճառով ժառանգության իրավունքի

կորուստը

Կենդանի մնացած ամուսինը կկորցնի ժառանգության իրավունքը, եթե առկա են եղել ամուսնությունը անվավեր ճանաչելու հիմքեր, և ժառանգատուի կողմից ​​հայց է ներկայացվել:

Հոդված 1343. Անժառանգ գույքի փոխանցումը պետությանը

1. Եթե չկան ոչ ըստ օրենքի և ոչ էլ ըստ կտակի ժառանգներ, կամ ժառանգներից ոչ մեկը չի ստացել ժառանգությունը, կամ երբ բոլոր ժառանգները զրկվել են ժառանգության իրավունքից, անժառանգ գույքը փոխանցվում է պետությանը, իսկ եթե ժառանգատուն գտնվում էր տարեցների, հաշմանդամների, բժշկական, կրթական և սոցիալական պաշտպանության այլ հաստատությունների հովանու ներքո, ապա՝ նրանց սեփականությանը։

2. Անժառանգ գույքը ձեռնարկատիրական ընկերությունում կամ կոոպերատիվում բաժնեմասի, բաժնեթղթի կամ փայաբաժնի տեսքով անցնում է նրանց ձեռքը, եթե այլ բան նախատեսված չէ օրենքով:

2005 թվականի դեկտեմբերի 9-ի Վրաստանի օրենք № 2239 – ՎՕՏ I, № 54, 20.12.2005 թ. հոդվ․360

Գլուխ երրորդ

Ըստ կտակի ժառանգություն

Հոդված 1344. Հասկացությունը

Ֆիզիկական անձը կարող է մահվան դեպքի համար իր գույքը կամ դրա մի մասը կտակով թողնել մեկ կամ մի քանի անձանց՝ ինչպես ժառանգների շրջապատից, այնպես էլ կողմնակի անձանց։

Հոդված 1345. Անձը, ով կարող է կտակարար լինել

Կտակարարը կարող է լինել չափահաս, գործունակ անձնը, որը կտակը կազմելու պահին կարող է ողջամտորեն կշռադատել իր գործողությունը և հստակ արտահայտել իր կամքը:

Հոդված 1346. Կտակ կազմելն անձամբ

Կտակը պետք է կազմի անձամբ կտակարարը: Չի թույլատրվում կտակ կազմել ներկայացուցչի միջոցով։

Հոդված 1347. Համատեղ կտակ

Կտակը պետք է պարունակի մեկ ժառանգատուի կարգադրություն: Չի թույլատրվում երկու և ավելի անձանց կողմից համատեղ կտակ կազմել։ Միայն ամուսինները կարող են համատեղ կտակ կազմել փոխադարձ ժառանգության վերաբերյալ, որը կարող է չեղյալ համարվել ամուսիններից մեկի պահանջով, բայց դեռևս երկու ամուսինների կենդանության օրոք։

Հոդված 1348. Կտակարարի կողմից մասնաբաժին որոշելը

1. Կտակարարն իր կտակում կարող է որոշել ըստ կտակի նշանակված ժառանգների մասնաբաժինը ժառանգությունից կամ նշել, թե որ ժառանգին կոնկրետ որ գույքն է փոխանցվելու։ Եթե ​​կտակում նման ցուցում չկա, ապա ժառանգությունը հավասարապես բաժանվում է ժառանգների միջև։

2. Եթե կտակով նշանակված են մի քանի ժառանգներ, սակայն դրանում սահմանված է նրանցից միայն մեկի մասնաբաժինը, իսկ մյուսներինը՝ ոչ, ապա վերջիններս հավասարապես կստանան մնացած գույքը։

Հոդված 1349. Ըստ կտակի ժառանգության բաշխումը ժառանգների միջև

Եթե ​​կտակով նշանակված է մի քանի ժառանգ և ժառանգներից մեկի համար սահմանված գույքը ներառում է ամբողջ ժառանգությունը, ապա ըստ կտակի բոլոր ժառանգները պետք է հավասար մասնաբաժին ստանան։

Հոդված 1350. Կտակից դուրս մնացած գույքի նկատմամբ ժառանգությունը

Եթե ​​կտակով նշանակված ժառանգների բաժինը ամբողջությամբ չի ներառում ամբողջ ժառանգությունը, ապա կտակից դուրս մնացած գույքի նկատմամբ կիրականացվի ըստ օրենքի ժառանգությունը, որը կվերաբերի նաև այն ըստ օրենքի ժառանգներին, որոնց կտակվել է գույքի մասը, եթե կտակով այլ բան չի նախատեսված։

Հոդված 1351. Կտակով ժառանգների միջև մասնաբաժնի համաչափ ավելացում

Եթե ​​կան միայն կտակով նշանակված ժառանգներ, ապա նրանց բաժինը համամասնորեն կավելանա, եթե յուրաքանչյուր ժառանգի կտակով սահմանված ունի իր մասնաբաժինը, բայց բոլորի մասնաբաժինը ամբողջությամբ չի սպառում ժառանգությունը։

Հոդված 1352. Մասնաբաժնի որոշմանը երրորդ անձի մասնակցության

անթույլատրելիությունը

Կտակարարը չի կարող իր կտակով հանձնարարել մեկ այլ անձի որոշել, թե ով պետք է ստանա ժառանգությունից մասնաբաժին և ինչ չափով։

Հոդված 1353. Ժառանգներին ճշգրիտ որոշելու անհնարինությունը

Եթե ​​ժառանգատուն ժառանգի անձը սահմանել է այնպիսի նշաններով, որոնք կարող են համապատասխանել մի քանի անձանց, և անհնար է որոշել, թե որին է նկատի ունեցել կտակարարը, ապա նրանք բոլորը կհամարվեն ժառանգներ՝ հավասար մասնաբաժնի իրավունքով։

Հոդված 1354. Ըստ կտակի ժառանգության իրավունքից զրկելը

1. Կտակարարը կարող է ըստ կտակի ժառանգությունից զրկել մեկ, մի քանի կամ բոլոր ըստ օրենքի ժառանգներին, և նա պարտավոր չէ նշել դրա դրդապատճառը։

2. Անձը, որը կտակի անմիջական հղումով ժառանգությունից զրկված է, չի կարող ըստ օրենքի ժառանգ լինել գույքի այն մասի նկատմամբ, որը ներառված չի եղել կտակում, ինչպես նաև, այն դեպքում, երբ ըստ կտակի ժառանգները հրաժարվել են ժառանգություն ստանալուց:

Հոդված 1355. Ժառանգության իրավունքի պահպանումը

Ըստ օրենքի ժառանգները, որոնք չեն նշված կտակում, պահպանում են ժառանգության իրավունքը ժառանգության այն մասի նկատմամբ, որին չի վերաբերել կտակը։ Նրանք կստանան նաև կտակով նախատեսված գույքը, եթե ժառանգության բացման պահին ողջ չեն ըստ կտակի ժառանգները, կամ նրանցից յուրաքանչյուրը հրաժարվել է ժառանգությունը ստանալուց։

Հոդված 1356. Ըստ օրենքի ժառանգության անթույլատրելիությունը

Եթե ​​կտակով ամբողջ ժառանգական գույքը բաշխվել է ըստ կտակի ժառանգների միջև, բայց ժառանգներից մեկն այլևս ողջ չէ ժառանգության բացման պահին, ապա ըստ օրենքի ժառանգություն չի ծագում, և նրա բաժին գույքը հավասարապես կստանան մյուս ըստ կտակի ժառանգները։

Գլուխ չորրորդ

Կտակի ձևը

Հոդված 1357. Նոտարական ձև

1. Կտակը պետք է կազմվի գրավոր։ Բացի այդ, թույլ է տրվում գրավոր կտակը նոտարական ձևով կամ առանց դրա:

2. Նոտարական ձևը պահանջում է, որ կտակը կազմվի և ստորագրվի կտակարարի կողմից և վավերացվի նոտարի կողմից:

2020 թվականի հուլիսի 15-ի Վրաստանի օրենք № 6989 – կայք, 28.07.2020թ.

Հոդված 1358. Կտակի գրանցումը նոտարի կողմից

1. Թույլ է տրվում նոտարի կողմից երկու վկաների ներկայությամբ կտակարարի խոսքերով արձանագրել կտակը: Կտակ գրի առնելիս կարող են օգտագործվել ընդհանուր ընդունված տեխնիկական միջոցներ։

2. Նոտարի կողմից կտակարարի խոսքերով գրված կտակը պետք է ընթերցվի կտակարարի կողմից և ստորագրվի նոտարի և վկայի ներկայությամբ:

Հոդված 1359. Նոտարին հավասարեցված անձինք

Կտակը վավերացնելիս նոտարին հավասարեցված են.

ա) հիվանդանոցի, հոսպիտալի և այլ բուժհաստատության, հանգստավայրի գլխավոր բժիշկը, ղեկավարը, բժշկական գծով նրանց տեղակալը, հերթապահ բժիշկը, տարեցների և հաշմանդամների տան տնօրենը կամ գլխավոր բժիշկը, եթե կտակարարը բուժվում է կամ ապրում է այդ հաստատությունում։

բ) հետախուզական, աշխարհագրական և նմանատիպ այլ արշավախմբի ղեկավարը, եթե կտակարարը գտնվում է այդպիսի արշավախմբում,

գ) նավի նավապետը կամ օդանավի հրամանատարը, եթե կտակարարը գտնվում է նավի կամ օդանավի վրա,

դ) զորամասի, ստորաբաժանման, հիմնարկի և ուսումնական հաստատության հրամանատարը (պետը), եթե զորամասերի տեղակայման վայրում նոտար չկա, և եթե կտակարարը զինծառայող է կամ զորամասում ծառայող քաղաքացիական անձ կամ նրանց ընտանիքի անդամ,

ե) քրեակատարողական հիմնարկի տնօրենը, եթե կտակարարը գտնվում է քրեակատարողական հիմնարկում.

2010 թվականի մարտի 9-ի Վրաստանի օրենք № 2719 – ՎՕՏ I, № 12, 24.03.2010թ., հոդվ․56

2015 թվականի մայիսի 1-ի Վրաստանի օրենք № 3532 – կայք, 18.05.2015թ.

Հոդված 1360. Կտակն այլ անձի կողմից ստորագրելը

Եթե ​​կտակարարը որևէ պատճառով չի կարող ստորագրել կտակը, կարելի է, որ նրա խնդրանքով այն ստորագրի մեկ այլ անձ: Բացի այդ, պետք է նշել, թե ինչն է պատճառը, որ կտակարարը չի կարողացել ստորագրել կտակը։

Հոդված 1361. Խուլ-համր և կույր անձի կամքը

1. Եթե կտակարարը խուլ-համր է կամ խուլ-համրը անգրագետ է, ապա նա կտակային կարգադրությունը պետք է անի նոտարի մոտ երկու վկաների և այն անձի ներկայությամբ, ով կարող է իրեն բացատրել գործի էությունը և իր ստորագրությամբ հաստատել, որ կտակի բովանդակությունը համապատասխանում է կտակարարի կամքին։

2. Կույր կամ անգրագետ կտակարարը կտակային կարգադրություն պետք է անի նոտարի մոտ երեք վկաների ներկայությամբ, ինչի մասին պետք է արվի համապատասխան գրառում, որը պետք է ընթերցվի նրա համար։

3. Գրառում կատարողը և ընթերցողը կարող են լինել նաև վկաները, բայց գրի առնողը չպետք է լինի ընթերցողը։

4. Գրառման մեջ պետք է նշվի, թե ով է կատարել գրառումը, և ով է այն կարդացել կտակարարի համար: Գրառումը պետք է ստորագրված լինի վկաների կողմից և վավերացվի նոտարի կողմից:

Հոդված 1362. Կտակի վկաները

Կտակի վկաներ չեն կարող լինել՝ անչափահասը, ըստ կտակի ժառանգը և նրա վերընթաց և վարընթաց գծով ազգականները, քույրը, եղբայրը, ամուսինը, կտակային պարտավորություն ստացողը (լեգատար):

2015 թվականի մարտի 20-ի Վրաստանի օրենք № 3339 – կայք, 31.03.2015թ.

Հոդված 1363. Կտակի գաղտնիությունը

Նոտարը, կտակը վավերացրած մեկ այլ անձ, վկան, ինչպես նաև կտակարարի անունից կտակը ստորագրած անձինք մինչև ժառանգության բացումը իրավունք չունեն հրապարակել տեղեկություններ կտակի բովանդակության, դրա կազմման, փոփոխման կամ վերացման մասին։

Հոդված 1364. Տանը կազմած կտակ

Կտակարարը կարող է իր ձեռքով գրել կտակը և ստորագրել այն։

Հոդված 1365. Կտակը նոտարի մոտ պահելը

1. Կտակարարը կարող է իր ձեռագիր և ստորագրված կտակը կապարակնքված ծրարով հանձնել նոտարին (կամ այլ համապատասխան պաշտոնատար անձի) երեք վկաների ներկայությամբ, ինչը հաստատվում է ծրարի վրա ստորագրությամբ:

2. Նշված տեսակի կտակի պահպանումը պետք է ապահովվի պաշտոնական դեպոնավորմամբ նոտարի մոտ (կամ համապատասխան այլ պաշտոնատար անձի մոտ):

Հոդված 1366. Տեխնիկական միջոցներով կտակի կազմումը

Կտակի տեքստը կարող է փոխանցվել ընդհանուր ընդունված տեխնիկական միջոցներով, սակայն այն պետք է ստորագրված լինի կտակարարի կողմից: Նման դեպքում կտակը պետք է կազմվի և կտակարարի կողմից ստորագրվի երկու վկաների ներկայությամբ, որոնք կհաստատեն, որ կտակը կազմվել է իրենց ներկայությամբ՝ օգտագործելով տեխնիկական միջոցները։ Կտակի հաստատումը վկաների կողմից պետք է կատարվի կտակարարի կողմից կտակը ստորագրելուց անմիջապես հետո՝ կտակարարի և երկու վկաների ներկայությամբ՝ կտակի վրա պատշաճ մակագրություն անելով՝ նշելով վկաների անունը, ազգանունը և բնակության վայրը։

Հոդված 1367. Փակ կտակ

1. Կտակարարի կամքով վկաները կտակը պետք է հաստատեն՝ առանց դրա բովանդակությանը ծանոթանալու (փակ կտակ): Այս դեպքում վկաները պետք է ներկա լինեն կտակը կազմելուն:

2. Փակ կտակը հաստատելիս վկաները պետք է նշեն, որ կտակը կազմվել է կտակարարի կողմից անձամբ իրենց ներկայությամբ, բայց իրենք չեն ծանթացել դրա բովանդակությանը:

Հոդված 1368. Կտակը կազմելու ամսաթիվը

Կտակում պետք է նշվի դրա կազմման ամսաթիվը: Ամսաթվի բացակայությունը հանգեցնում է կտակի անվավերության միայն այն դեպքում, եթե չի կարող փարատվել կտակը կազմելու, փոփոխելու կամ վերացնելու ժամանակ, ինչպես նաև մի քանի կտակի առկայության ժամանակ՝ կտակարարի գործունակության հետ կապված կասկածը:

Հոդված 1369. Կտակի բովանդակության ծանոթացումը շահագրգիռ անձանց

Կտակարարի մահից հետո նոտարը նշանակում է ամսաթիվ և շահագրգիռ անձանց ծանոթացնում կտակի բովանդակությունը, ինչի մասին պետք է կազմվի համապատասխան արձանագրություն։ Եթե ​​ծրարը, որի մեջ դրված է կտակը, կապարակնքված է եղել, ապա պետք է նշել կապարակնիքի ամբողջականության մասին։

Գլուխ հինգերորդ

Ենթաժառանգ նշանակելը

Հոդված 1370. Ենթաժառանգ

1. Կտակարարը կարող է կտակում նշել այլ ժառանգի (ենթաժառանգի), այն դեպքի համար, եթե նրա նշանակած ժառանգը մահանա մինչև ժառանգությունը բացվելը, հրաժարվի ժառանգությունից, մեկուսացվի ժառանգությունից։

2. Ըստ կտակի ժառանգին թույլ չի տրվում ժառանգությունից հրաժարվել ոչ ժառանգի ժառանգ նշանակված անձի օգտին։

3․ Ենթաժառանգ կարող է լինել ցանկացած անձ, ով կարող է ժառանգ լինել սույն օրենսգրքի 1307–1309-րդ հոդվածներին համապատասխան:

Գլուխ վեցերորդ

Պարտադիր մասնաբաժինը

Հոդված 1371. Հասկացությունը

Ժառանգատուի զավակներին, ծնողներին և ամուսնուն, անկախ կտակի բովանդակությունից, պատկանում է պարտադիր մասնաբաժին, որը պետք է լինի այն մասնաբաժնի կեսը, որը նրանցից յուրաքանչյուրին բաժին կհասներ ըստ օրենքի ժառանգության ժամանակ (պարտադիր մասնաբաժին):

Հոդված 1372. Պարտադիր մասնաբաժին պահանջելու իրավունքի ծագման պահը

Պարտադիր մասնաբաժին պահանջելու իրավունքը ծագում է ժառանգության բացման պահից։ Նման պահանջի իրավունքը փոխանցվում է ժառանգությամբ։

Հոդված 1373. Պարտադիր մասնաբաժնի ծավալը որոշելը

Պարտադիր մասնաբաժնի ընդհանուր ծավալը սահմանվում է ամբողջ ժառանգությունից, ներառյալ այն գույքը, որը նախատեսված է կտակային հանձնարարության կամ ընդհանուր օգտակար նպատակով որևէ գործողություն կատարելու համար։

Հոդված 1374. Յուրաքանչյուր ժառանգի պարտադիր մասնաբաժինը որոշելը

Յուրաքանչյուր ժառանգի պարտադիր մասնաբաժինը որոշելիս պետք է նկատի առնվեն բոլոր ըստ օրենքի ժառանգները, որոնք կտակի բացակայության դեպքում հրավիրված կլինեին ժառանգություն ստանալու: Ըստ կտակի ժառանգները նկատի չեն առնվում։

Հոդված 1375. Ստացված գույքը պարտադիր մասնաբաժնում ներառելը

Պարտադիր մասմաբաժին ստանալու իրավունք ունեցող անձը պարտավոր է պարտադիր մասնաբաժնի մեջ ներառել այն ամենը, ինչ ստացել է ժառանգատուից նրա կենդանության օրոք՝ նշելով, որ ստացվածը ներառվի պարտադիր մասնաբաժնի մեջ։

Հոդված 1376. Կտակային հանձնարարությունից հրաժարվելու հետևանքները

Պարտադիր մասնաբաժին ստանալու իրավունք ունեցող և միևնույն ժամանակ կտակային հանձնարարություն (լեգատ) ստացող անձը կարող է պահանջել պարտադիր մասնաբաժին, եթե հրաժարվի ընդունել կտակային հանձնարարությունը։ Եթե ​​նա չի հրաժարվում կտակային հանձնարարությունից, ապա կորցնում է պարտադիր մասնաբաժնի իրավունքը կտակային պարտավորության արժեքի շրջանակներում։

Հոդված 1377. Կտակով չնախատեսված գույքից պարտադիր մասնաբաժին հատկացնելը

Եթե ​​կտակով նախատեսված չէ ամբողջ գույքը, ապա պարտադիր մասնաբաժինը նախ հատկացվում է կտակով չնախատեսված գույքից, իսկ եթե այն բավարար չէ, ապա լրացվում է կտակով նախատեսված գույքից։

Հոդված 1378. Պարտադիր մասնաբաժինը մեծացնելը նվեր տված իրի հաշվին

Եթե ​​ժառանգատուն իրը նվիրել է երրորդ անձի, ապա պարտադիր մասնաբաժնի իրավունք ունեցող անձը կարող է պահանջել լրացնել այն գումարով, որով կավելանա իր պարտադիր մասնաբաժինը, եթե նվեր տված իրը ժառանգության մեջ ընդգրկվի։ Նվերը հաշվի մեջ չի ներառվի, եթե ժառանգության բացման պահին նվերը տրվելուց տասը տարի է անցել:

Հոդված 1379. Մասնաբաժնի համալրում պահանջելու իրավունքը

Եթե ​​պարտադիր մասնաբաժին ստանալու իրավունք ունեցող անձին կտակվի գույք, որը պակաս է այն մասնաբաժնի կեսից, որը նա կստանար ըստ օրենքի ժառանգության դեպքում, ապա նա կարող է պահանջել այն մասնաբաժինը, որով կտակով ստացած իր մասնաբաժինը պակաս է այն մասնաբաժնի կեսից, որը կստանար ըստ օրենքի ժառանգության դեպքում։

Հոդված 1380. Պարտադիր մասնաբաժին ստանալուց հրաժարվելը

1. Պարտադիր մասնաբաժին ստանալու իրավունք ունեցող ժառանգը կարող է հրաժարվել այն ստանալուց, սակայն դա չի հանգեցնի մյուս համաժառանգների պարտադիր մասնաբաժնի ավելացման: Նրա բաժինը փոխանցվում է ըստ կտակով ժառանգներին։

2. Պարտադիր մասնաբաժնի ընդունումը կամ այն ​​ընդունելուց հրաժարվելը պետք է կատարվի ժառանգության ընդունման կամ մերժման համար սահմանված ժամկետում:

Հոդված 1381. Պարտադիր մասնաբաժին ստանալու իրավունքից զրկելը

1. Պարտադիր մասնաբաժին ստանալու իրավունքից կարող են զրկել այն հիմքերի առկայության դեպքում, որոնք հանգեցնում են ընդհանրապես ժառանգության իրավունքից զրկմանը:

2. Պարտադիր մասնաբաժին ստանալու իրավունքից զրկումը կարող է տեղի ունենալ ժառանգատուի կողմից դեռևս նրա կենդանության օրոք՝ դատարան դիմելու միջոցով։

3. Պարտադիր մասնաբաժին ստանալու իրավունքից զրկելու մասին դատարանի կայացրած որոշումն ուժի մեջ է մտնում ժառանգության բացման պահից: Նույն արդյունքը կլինի նաև այն դեպքում, եթե ժառանգատուն դեռևս կենդանության օրոք է դիմել դատարան, սակայն որոշումը կայացվել է նրա մահից հետո։

Հոդված 1382. Պարտադիր մասնաբաժնի փոխանցումը ըստ կտակի ժառանգներին

Այն ժառանգի մասնաբաժինը, որը զրկվել է պարտադիր մասնաբաժին ստանալու իրավունքից, անցնում է ըստ կտակի ժառանգներին։

Գլուխ յոթերորդ

Կտակային հանձնարարություն (լեգատ)

Հոդված 1383. Հասկացությունը

Կտակարարը կարող է ժառանգին հանձնարարել մեկ կամ մի քանի անձանց օգտին որևէ պարտավորություն կատարել՝ ժառանգության հաշվին (կտակային հանձնարարություն – լեգատ):

Հոդված 1384. Կտակային հանձնարարության առարկան

Կտակային հանձնարարության առարկա կարող է լինել հանձնարարություն ստացողին (լեգատարին) ժառանգության մեջ եղած գույքից իրերի փոխանցում սեփականության, օգտագործման կամ այլ իրային իրավունքով, նրա համար այնպիսի գույքի գնում և փոխանցում, որը չի ընդգրկված ժառանգության մեջ, սահմանված աշխատանքի կատարում, ծառայության մատուցում և այլն:

Հոդված 1385. Բնակելի կացարանի օգտագործումը կտակային հանձնարարության հիման

վրա

Կտակարարն իրավունք ունի ժառանգից, որին փոխանցվել է բնակելի տուն, բնակարան կամ այլ բնակելի կացարան, կացարանով կամ դրա սահմանված մասով ցկեանս օգտագործման իրավունք փոխանցել այն անձին, որը ժառանագատուի հետ ապրում էր առնվազն մեկ տարվա ընթացքում մինչև ժառանգության բացումը։ Բնակելի կացարանի սեփականության իրավունքի հետագա փոխանցման դեպքում ցմահ օգտագործումը պահպանում է իր ուժը։

Հոդված 1386. Բնակելի կացարանից ցմահ օգտվելու իրավունքի անօտարելիությունը

1. Բնակելի կացարանից ցմահ օգտվելու իրավունքն անօտարելի է և չի փոխանցվում կտակային հանձնարարություն ստացողի ժառանգներին:

2. Բնակելի կացարանի ցմահ օգտագործման իրավունքը հիմք չի հանդիսանում այս կացարանում կտակային հանձնարարություն ստացողի ընտանիքի անդամների ապրելու համար, եթե այլ բան նախատեսված չէ կտակով:

Հոդված 1387. Կտակային հանձնարարության կատարման շրջանակը

Ժառանգը, որին վստահված է կտակային հանձնարարության կատարումը, այն պետք է կատարի կտակված ժառանգության իրական արժեքի սահմաններում՝ հանած ժառանգատուի պարտքերի այն մասը, որի մարում բաժին էր հասել իրեն։

Հոդված 1388. Կտակային հանձնարարության կատարումը այլ ժառանգների կողմից

Եթե ​​ժառանգը, որին հանձնարարվել է կատարել կտակային հանձնարարություն, մահացել է մինչև ժառանգության բացումը, կամ նա հրաժարվել է ժառանգությունից, ապա կտակային հանձնարարությունը կատարելու պարտականությունը փոխանցվում է նրա բաժինը ստացած մյուս ժառանգներին, եթե կտակից այլ բան չի բխում։

Հոդված 1389. Կտակային հանձնարարության կատարման դադարեցումը

Այն ժառանգի մահվան դեպքում, որին հանձնարարված է կատարել կտակային հանձնարարությունը, կտակային հանձնարարության կատարման պարտականությունը կդադարի, եթե առանց նրա մասնակցության կատարումն անհնար է:

Հոդված 1390. Կտակային հանձնարարության կատարումը ժառանգական մասնաբաժնի

համամասնությամբ

Եթե ​​կտակային հանձնարարությունը կատարելու համար նշանակված են մի քանի ժառանգներ, ապա յուրաքանչյուրն այն կատարում է ժառանգության մեջ ունեցած իր մասնաբաժնի համամասնությամբ, եթե այլ բան նախատեսված չէ կտակով։

Հոդված 1391. Կտակային հանձնարարությունների կատարման ժամկետը

Կտակային հանձնարարություն ստացողն իրավունք ունի պահանջել կտակային հանձնարարության կատարում եռամյա վաղեմության ժամկետի շրջանակներում, ինչը հաշվարկվում է ժառանգության բացման օրվանից:

Հոդված 1392. Կտակային հանձնարարությունը պարտադիր մասնաբաժնի ընդունման

ժամանակ

Եթե ​​ըստ կտակի ժառանգը, որին հանձնարարվել է կտակային հանձնարարության կատարում, ունի նաև պարտադիր մասնաբաժին ստանալու իրավունք, ապա նա կատարում է կտակային հանձնարարությունը միայն իրեն կտակված ժառանգության այն մասի սահմաններում, որը ստացել է պարտադիր մասնաբաժնից ավելի։

Հոդված 1393. Կտակային հանձնարարություն ստացողի պատասխանատվությունը

Կտակային հանձնարարություն ստացողը պատասխանատվություն չի կրում ժառանգատուի պարտքերի համար:

Հոդված 1394. Կտակային հանձնարարությունը ստանալուց հրաժարվելը

Կտակային հանձնարարություն ստացողն իրավունք ունի հրաժարվել հանձնարարությունն ընդունելուց: Նման դեպքում ժառանգության համապատասխան մասը կմնա այն ժառանգին, որի վրա կդրվի հանձնարարության կատարումը։

Հոդված 1395. Կտակային հանձնարարության կատարումից ազատելը

Եթե ​​կտակային հանձնարարություն ստացողը հրաժարվում է հանձնարարությունն ընդունելուց, ժառանգը, որին հանձնարարվել է կատարել կտակային հանձնարարությունը, ազատվում է այն կատարելու պարտականությունից։

Հոդված 1396. Կտակային հանձնարարության փոխանցումը ժառանգներին

Եթե ​​կտակային հանձնարարություն ստացողը ժառանգությունը բացելուց հետո մահացել է, բայց չի հասցրել իր համաձայնությունը հայտնել հանձնարարությունը ստանալու համար, ապա այն ստանալու իրավունքը փոխանցվում է նրա ժառանգներին, որոնք էլ կստանան հանձնարարությունը նրա փոխարեն։

Հոդված 1397. Կտակային հանձնարարություն ընդհանուր շահավետ նպատակով

1. Կտակարարը կարող է ժառանգորդին հանձնարարել կատարել ընդհանուր-օգտակար նպատակներով ցանկացած գործողություն, որը կարող է ունենալ ինչպես գույքային, այնպես էլ ոչ գույքային բնույթ։

2. Եթե նշանակված գործողությունը վերաբերում է գույքին, ապա կիրառվում են կտակային հանձնարարությունը կանոնակարգող նորմերը։

3. Այն ժառանգի մահվան դեպքում, ով կտակով պարտավոր էր ընդհանուր-օգտակար նպատակով կատարել որևէ գործողություն, տվյալ պարտավորության կատարումը փոխանցվում է ժառանգություն ստացած մյուս ժառանգներին:

4. Կտակարարից իրեն հանձնարարված գործողության կատարում կարող է դատարանի միջոցով պահանջել կտակը կատարողը, իսկ եթե նա չկա, ապա՝ յուրաքանչյուր ժառանգ, ինչպես նաև շահագրգիռ հասարակական և կրոնական կազմակերպություն, հիմնադրամ, պետական ​​և մունիցիպալ մարմին։

2020 թվականի հուլիսի 15-ի Վրաստանի օրենք № 6989 – կայք, 28.07.2020թ.

Գլուխ ութերորդ

Կտակը փոխելը կամ չեղարկելը

Հոդված 1398. Կտակը փոխելու միջոցները

Կտակարարը միշտ կարող է փոխել կամ չեղարկել կտակը.

ա) նոր կտակ կազմելով, որն ուղղակիորեն չեղարկում է նախկին կտակը կամ դրա այն մասը, որը հակասում է նոր կտակին,

բ) դիմում ներկայացնելով նոտարական մարմին,

գ) ոչնչացնելով կտակի բոլոր օրինակները կտակարարի կողմից կամ նոտարի կողմից՝ կտակարարի կարգադրությամբ։

Հոդված 1399. Չեղարկված կտակի վերականգնման անթույլատրելիությունը

Կտակը, որը չեղարկվել է ավելի ուշ կազմած կտակով, չի կարող վերականգնվել, նույնիսկ եթե ավելի ուշ կազմած կտակը հետագայում չեղարկվի՝ դիմում ներկայացնելով:

Հոդված 1400. Մի քանի կտակներ

Եթե ​​կտակարարը կազմել է մի քանի կտակներ, բայց դրանք լրացնում են և ամբողջությամբ չեն փոխարինում միմյանց, ապա բոլոր կտակները մնում են ուժի մեջ: Նախորդ կտակը պահպանվում է այնքանով, որքանով դրա կարգադրությունները փոփոխված չեն հաջորդ կտակով։

Հոդված 1401. Նոտարական կտակի առավելությունը

1. Եթե մեկ անձը կազմել է մի քանի կտակ, որոնցից մեկը կազմված է նոտարական կարգով, իսկ մնացածները` ոչ, ապա առավելությունը տրվում է նոտարական կարգով կազմված կտակին:

2. Նոտարական կտակը չի կարող խափանվել այլ ձևի կտակով:

Հոդված 1402. Կտակն անվավեր ճանաչելու հիմքերը

Կտակը կորցնում է իր վավերականությունը, եթե՝

ա) այն անձը, ում օգտին կազմվել է այս կտակը, կտակարարից շուտ է մահացել,

բ) կտակված գույքը կորել է կտակարարի կենդանության օրոք, կամ կտակարարն այն օտարել է,

գ) միակ ժառանգը հրաժարվում է ընդունել ժառանգությունը։

Հոդված 1403. Կտակի անվավերությունը

1. Կտակն անվավեր է համարվում այն ​​պայմանների առկայության դեպքում, որոնք հանգեցնում են առհասարակ գործարքի անվավերության:

2. Կտակային կարգադրությունները, որոնք հակասում են օրենքին կամ հանրային շահերին, ինչպես նաև այնպիսի կարգադրությունները, որոնք անհասկանալի են կամ հակասում են իրար, առոչինչ են:

3. Կտակը դատարանը կարող է անվավեր ճանաչել, եթե այն կազմվել է օրենքով սահմանված կանոնների խախտմամբ, ինչպես նաև այնպիսի իրավիճակում, երբ անձը չէր կարող գիտակցել իր գործողության նշանակությունը և վարել այն։

Հոդված 1404. Որոշ կտակային կարգադրությունների անվավերությունը

1. Անվավեր է այն կտակային կարգադրությունը, որի հիման վրա այնպիսի իրի նկատմամբ է ժառանգ հրավիրվում, որը չկա ժառանգության մեջ։

2. Եթե որևէ մեկի կտակվել է գումար, որը չկա ժառանգական գույքի մեջ, ապա կտակի այդպիսի կարգադրությունն առոչինչ է:

3. Անվավեր է կտակային կարգադրությունն այն մասին, որ ժառանգը ժառանգությունը ձեռք կբերի սահմանված ժամկետով, կամ ոչ թե ժառանգատուի մահվան օրվանից, այլ ավելի ուշ, ինչպես նաև՝ այն անձին մատնանշելու մասին, ում պետք է անցնի ժառանգությունը ժառանգի մահանալուց հետո։

Հոդված 1405. Կտակային կարգադրության անվավերությունը դրա կատարման

անհնարինության պատճառով

Այնպիսի կտակային կարգադրությունը, որը ժառանգը չի կարող կատարել առողջական վիճակի կամ այլ օբյեկտիվ պատճառներով, կարող է չեղյալ համարվել հայտնի ժառանգի հայցով։

Հոդված 1406. Կտակային կարգադրություներից մեկի անվավերության

հետևանքները

Եթե ​​մի քանի կտակային կարգադրություններից մեկն անվավեր է կամ կորցրել է ուժը, և ժառանգատուն չի թողել այլ կտակային կարգադրություն, ապա մյուս կտակային կարգադրությունները մնում են ուժի մեջ:

Հոդված 1407. Կտակի անվավերության դեպքում ժառանգության ընդունումը

Կտակն անվավեր ճանաչելու դեպքում ժառանգը, ով այս կտակով զրկվել է ժառանգության իրավունքից, իրավունք ունի ժառանգությունը ստանալ ընդհանուր հիմունքներով։

Հոդված 1408. Կտակի վավերականությունը վիճարկելը

Կտակի վավերականությունը կարող են վիճարկել ըստ օրենքի ժառանգները և շահագրգիռ այլ անձինք այն հանգամանքների պատճառով, որոնք հանգեցնում են գործարքի անվավերության։

Հոդված 1409. Հայցը ներկայացնելու ժամկետը

1. Կտակն անվավեր ճանաչելու հայցը պետք է ներկայացվի երկու տարվա ընթացքում, ինչը հաշվարկվում է ժառանգության բացման օրվանից:

2. Սույն հայցային վաղեմության ժամկետը չի տարածվում սեփականատիրոջ հայցի վրա, երբ կտակարարը սխալմամբ ժառանգորդին կտակել է մեկ այլ անձի սեփականությունը:

Գլուխ իններորդ

Կտակը կատարելը

Հոդված 1410. Կտակը կատարող սուբյեկտները

Կտակում մատնանշման բացակայության դեպքում դրա կատարումը վստահվում է ըստ կտակի ժառանգներին։ Նրանք կարող են փոխադարձ համաձայնությամբ կամքի կատարումը վստահել ժառանգներից մեկին կամ մեկ այլ անձի։

Հոդված 1411. Կտակակատարի նշանակումը

Կտակային կարգադրությունները ճշգրիտ կատարելու համար կտակարարը կարող է կտակով նշանակել կտակի մեկ կամ մի քանի կատարող ինչպես ըստ կտակի ժառանգների շրջանակից, այնպես էլ ժառանգ չհանդիսացող այլ անձի: Վերջին դեպքում պահանջվում է կտակակատարի համաձայնությունը, որը նա պետք է արտահայտի գրությամբ բուն կտակի վրա կամ դրան կից հայտարարության մեջ։

Հոդված 1412. Կտակը կատարելուց հրաժարվելը

Կտակակատարն իրավունք ունի ցանկացած պահի հրաժարվել կտակարարի հանձնարարած պարտականությունը կատարելուց, ինչի մասին նա պետք է նախապես զգուշացնի ըստ կտակի ժառանգներին։

Հոդված 1413․ Կտակակատարի նշանակումը երրորդ անձի կողմից

Կտակարարը կարող է կտակակատարի նշանակումը հանձնարարել երրորդ անձի, որը ժառանգությունը բացելիս անհապաղ պետք է նշանակի կտակակատարի և այդ մասին տեղեկացնի ժառանգներին։ Նա կարող է հրաժարվել այս առաջադրանքը կատարելուց, որը նույնպես պետք է անհապաղ տեղեկացնի ժառանգներին։

Հոդված 1414. Կտակի կատարումն ամբողջությամբ կամ մասնակի

Կտակակատարին կարող է հանձնարարվել կտակն ամբողջությամբ կատարել կամ դրա առանձին կարգադրություններ կատարել։

Հոդված 1415. Ժառանգության պահպանումն ու կառավարումը

Կտակակատարը պարտավոր է ժառանգության բացման պահից սկսի պահպանել և կառավարել ժառանգությունը։ Նա իրավասու է կատարել բոլոր գործողությունները, որ անհրաժեշտ են կտակը կատարելու համար։ Այս իրավասության շրջանակներում ժառանգները կորցնում են ժառանգությունը կառավարելու իրավունքը։

Հոդված 1416. Գույքի պահպանումն ու կառավարումը մի քանի կատարողների կողմից

Եթե կտակակատարները մի քանիսն են, միանձնյա գործողություն թույլ է տրվում միայն ժառանգությունը պաշտպանելու նպատակով, այլ դեպքերում նրանց միջև պայմանավորվածություն է պահանջվում:

Հոդված 1417. Կտակի կատարման ծախսերի հատուցում

1. Կտակակատարն իր պարտականությունները կատարում է անվճար, թեև կարող է ստանալ նաև վարձատրություն, եթե դա նախատեսված է կտակով:

2. Կտակակատարն իրավունք ունի ժառանգությունից հատուցվելու այն անհրաժեշտ ծախսերի համար, որոնք նա կատարել է գույքի պահպանության և կառավարման համար:

3. Կտակակատարը, որը ժառանգ չէ, իրավունք չունի ժառանգությունից կատարել այլ ծախսեր, բացառությամբ 1427-րդ հոդվածով նախատեսված դեպքերի:

Հոդված 1418. Կտակակատարի հաշվետվությունը

Կտակը կատարելուց հետո կտակակատարը պարտավոր է ժառանգների պահանջով նրանց հաշվետվություն ներկայացնել կատարված գործունեության մասին։ Կտակակատարն իր գործառույթներն իրականացնում է այնքան ժամանակ, քանի դեռ բոլոր ժառանգները չեն ստացել ժառանգությունը։

Հոդված 1419. Կտակակատարին ազատելը

Կտակակատարի կողմից իր պարտականությունը չկատարելու դեպքում շահագրգիռ անձը կարող է դիմել դատարան՝ կտակակատարին ազատելու պահանջով։

Հոդված 1420. Կտակակատարի պատասխանատվությունը

Եթե ​​ կտակակատարը դիտավորությամբ կամ կոպիտ անզգուշությամբ շեղվում է կտակով իրեն վերապահված պարտականությունների կատարումից և դրանով վնաս է պատճառում ժառանգներին, ապա նա պետք է պատասխան տա այդ վնասի համար։

Գլուխ տասներորդ

Ժառանգության ընդունումը և այն ընդունելուց հրաժարվելը

Հոդված 1421. Ժառանգության ընդունումը

1. Ժառանգությունը ստանում է ժառանգը՝ լինի դա ըստ օրենքի, թե ըստ կտակի։

2. Ժառանգի կողմից ժառանգությունը համարվում է ստացած, երբ նա դիմում է ներկայացնում նոտարական մարմին ժառանգությունը ստանալու մասին կամ փաստացի սկսում է ժառանգությունը տիրապետել կամ տնօրինել այն, ինչն անկասկած վկայում է, որ նա ստացել է ժառանգությունը:

3. Եթե ժառանգը փաստացի սկսելէ ժառանգության մի մասի տնօրինումը, ապա համարվում է, որ նա ստացել է ժառանգությունն ամբողջությամբ՝ ինչում էլ այն արտահայտվի և որտեղ էլ լինի այն։

4. Եթե ժառանգներից որևէ մեկը հրաժարվում է ժառանգությունից մասնաբաժին ստանալ հօգուտ մեկ այլ ժառանգի, ապա նման գործողությունը համարվում է ժառանգության ընդունում:

2009 թվականի դեկտեմբերի 4-ի Վրաստանի օրենք № 2284 – ՎՕՏ I, № 45, 21.12.2009թ., հոդվ.329

Հոդված 1422. Անգործունակ, սահմանափակ գործունակ և աջակցություն ստացողի կողմից

ժառանգության ընդունումը

1. Անգործունակ և սահմանափակ գործունակ անձինք ժառանգություն են ստանում իրենց օրինական ներկայացուցիչների միջոցով:

2. Աջակցություն ստացողը ժառանգությունը ստանում է աջակցողի օգնությամբ, եթե նրան դատարանի որոշումով գույքային իրավունքների իրականացման համար տրամադրվել է աջակցություն:

2015 թվականի մարտի 20-ի Վրաստանի օրենք № 3339 – կայք, 31.03.2015թ.

Հոդված 1423. Ժառանգության ընդունումը ներկայացուցչի միջոցով

Ժառանգը կարող է ժառանգությունը ստանալ անձամբ կամ ներկայացուցչի միջոցով:

Հոդված 1424. Ժառանգություն ստանալու ժամկետը

Ժառանգությունը պետք է ստացվի ժառանգության բացման օրվանից վեց ամսվա ընթացքում:

Հոդված 1425. Ժառանգությունը ստանալու հատուկ ժամկետ

Եթե ​​ժառանգություն ստանալու իրավունքը ծագում է այն դեպքում, երբ մյուս ժառանգները ժառանգություն չեն ստանում, ապա ժառանգությունը պետք է ստացվի ժառանգությունը ստանալու համար սահմանված ժամկետի մնացած ժամանակահատվածում, իսկ եթե այդ ժամկետը երեք ամսից պակաս է, ապա այն պետք է երկարաձգել մինչև երեք ամիս։

Հոդված 1426. Ժառանգությունը ստանալու ժամկետի երկարաձգումը

1. Ժառանգությունը ստանալու համար սահմանված ժամկետը կարող է երկարաձգել դատարանը, եթե ժամկետանցման պատճառները հարգելի համարվեն։ Ժամկետը լրանալուց հետո ժառանգությունը կարող է ստացվել առանց դատարան դիմելու, եթե համաձայն լինեն ժառանգություն ստացող բոլոր ժառանգները։

2. Սույն հոդվածի առաջին մասով նախատեսված դեպքում ժառանգություն ստանալը ժամկետանցած ժառանգին իր բաժին գույքից, որը ստացել են մյուս ժառանգները, կամ անցել է պետության սեփականությանը, բնեղենով կտրվի այն, ինչ պահպանվել է։ Նրան կտրվի նաև իր բաժին գույքի մնացած մասի արժեքը։

2005 թվականի դեկտեմբերի 9-ի Վրաստանի օրենք № 2239 – ՎՕՏ I, № 54, 20.12.2005 թ. հոդվ․360

Հոդված 1427. Գույքի տնօրինման անթույլատրելիությունը

Ժառանգը, ով չի սպասում այլ ժառանգների ներկայանալուն և սկսում է տիրապետել կամ տնօրինել գույքը, իրավունք չունի տնօրինելու ժառանգությունը մինչև ժառանգության բացման օրվանից վեց ամիսը լրանալը կամ մինչև ժառանգության վկայականը ստանալը, բացառությամբ ժառանգատուի խնամքի և նրա հիվանդության ժամանակ բուժման համար և հուղարկավորման, ժառանգատուի խնամքի տակ գտնվող անձանց պահելու, աշխատավարձերը վճարելու և ժառանգության պահպանության ու կառավարման համար արված ծախսերի։

Հոդված 1428. Մինչև հայց ներկայացնելը ստացված եկամուտների նկատմամբ իրավունքը

Եթե ​​ըստ օրենքի ժառանգը, որը տեղյակ չի եղել կտակի գոյության մասին, սկսել է տիրապետել ժառանգությունը, իսկ ըստ կտակի ժառանգը չի իմացել կտակի անվավերության մասին, կամ եթե ըստ օրենքի կամ ըստ կտակի ժառանգները չգիտեին այլ ավելի մեձավոր ըստ օրենքի ժառանգների կամ այլ կտակի գոյության մասին, ապա նրանց կմնա այն եկամուտը, որ ստացել են ժառանգությունից մինչև հայցը ներկայացնելը։ Նրանք նաև իրավունք ունեն պահանջելու ժառանգության մեջ ներդրված ողջ կապիտալը:

Հոդված 1429. Ժառանգության առանձին իրերի վաճառքի արդյունքները

Եթե ​​ժառանգության մեջ ներառված իրերը վաճառվեն մինչև վիճարկումը, ապա առուվաճառքը կհամարվի վավեր և ուժի մեջ կմնա, իսկ իրերի վաճառքից ստացված հասույթը կուղղվի իրական ժառանգին:

Հոդված 1430. Ժառանգական փոխանցում

Եթե ​​ժառանգը մահանում է ժառանգության բացումից հետո, բայց մինչև ժառանգությունը ստանալը, ապա ժառանգությունից նրա բաժինը ստանալու իրավունքը փոխանցվում է նրա ժառանգներին (ժառանգության փոխանցում): Մահացած ժառանգի ժառանգները ժառանգությունը պետք է ստանան մինչև ժառանգությունը ստանալու վերջնաժամկետը մնացած ժամանակահատվածում: Եթե ​​այս ժամկետը երեք ամսից պակաս է, ապա այն պետք է երկարաձգվի մինչև երեք ամիս։

Հոդված 1431. Ժառանգական փոխանցումով ժառանգությունը չընդունելու

հետևանքները

1. Ժառանգական փոխանցման միջոցով ժառանգություն չընդունելը ժառանգին չի զրկում մահացած ժառանգին անմիջականորեն պատկանող ժառանգությունը ստանալու հնարավորությունից։

2. Ժառանգական փոխանցման միջոցով գույք ստանալուց հրաժարվելու դեպքում գույքը փոխանցվում է այն անձանց, ովքեր հրավիրվել են ժառանգությունը ստանալու մահացած ժառանգների հետ միասին:

Հոդված 1432. Ժառանգության հաշվագրումը

Ժառանգն իրավունք ունի պահանջել գույքի հաշվագրում, որի համար տրվում է երկու ամիս ժամկետ, որը ներառվում է ժառանգությունը ստանալու համար սահմանված ընդհանուր ժամկետի մեջ։

Հոդված 1433. Սեփականության առաջացում ժառանգության նկատմամբ

Ստացված ժառանգությունը ժառանգի սեփականությունն է համարվում ժառանգության բացման օրվանից։

Հոդված 1434. Ժառանգությունն ընդունելուց հրաժարվելու ժամկետը

Ժառանգը կարող է հրաժարվել ժառանգությունը ստանալուց երեք ամսվա ընթացքում այն ​​օրվանից, երբ իմացել է կամ պետք է իմանար ժառանգությունը ստանալու իր հրավերի մասին։ Եթե ​​կա հիմնավոր պատճառ, ապա այդ ժամկետը կարող է երկարաձգվել դատարանի կողմից, բայց ոչ ավելի, քան երկու ամսով: Ժառանգություն ստանալու մերժումը պետք է ստորագրվի նոտարական մարմնում:

Հոդված 1435. Ժառանգության մասնակի ընդունման անթույլատրելիությունը

1. Չի թույլատրվում ժառանգությունն ընդունել կամ նրանից հրաժարվել մասամբ ՝ որևէ վերապահումով կամ ժամկետով։

2. Եթե ժառանգը հրաժարվում է ժառանգության մի մասից կամ նշում է որևէ պայման, ապա համարվում է, որ նա հրաժարվում է ժառանգությունից։

Հոդված 1436. Ժառանգի հրաժարվելը գյուղատնտեսական նշանակության հողամաս

ստանալուց

Գյուղատնտեսությամբ չզբաղվող ժառանգը կարող է հրաժարվել գյուղատնտեսական նշանակության հողերից, սարքավորումներից, գործիքներից, անասուններից, սակայն դա չի համարվի ընդհանրապես հրաժարվել ժառանգությունը ստանալուց։

Հոդված 1437. Ժառանգությունից մի քանի մասնաբաժին ստանալը

Եթե ​​ժառանգին տարբեր հիմքերով ժառանգությունից մի քանի մասնաբաժին է պատկանում, նա կարող է ընդունել մի մասնաբաժինը և հրաժարվել մյուսից, կամ հրաժարվել բոլորից։

Հոդված 1438. Հրաժարում ժառանգության մի մասից

Ժառանգն իրավունք ունի հրաժարվել ժառանգության այն մասից, որը նրան պատկանում է համալրման իրավունքով, անկախ ժառանգության մնացած մասից։

Հոդված 1439. Հրաժարումը հօգուտ այլ անձանց

Ժառանգը կարող է հրաժարվել ժառանգությունը ստանալուց հօգուտ այլ անձանց` ըստ օրենքի կամ ըստ կտակի ժառանգների թվից: Չի թույլատրվում հրաժարվել ժառանգությունը ստանալուց հօգուտ այն անձանց, ովքեր հայտնի են որպես անարժան ժառանգներ կամ զրկվել են ժառանգության իրավունքից՝ կտակի անմիջական ցուցումով։ Նման մերժումը կարող է բողոքարկվել դատարանում այլ ժառանգների կողմից:

Հոդված 1440. Ժառանգությունից հրաժարվելու դեպքում մասնաբաժնի ավելացումը

Եթե ​​ժառանգը, որը հրաժարվել է ընդունել ժառանգությունը ստանալուց, սակայն չի հայտարարել, թե ում օգտին է հրաժարվում, ապա նրա մասնաբաժինը կավելացվի որպես ժառանգներ կանչված ժառանգների մասնաբաժնին, իսկ եթե ամբողջ ժառանգությունը բաշխվել էր կտակով, ապա՝ ըստ կտակի ժառանգների բաժնին, և այն կբաժանվի նրանց միջև իրենց մասնաբաժնին համամասնորեն, եթե այլ բան նախատեսված չէ կտակով։

Հոդված 1441. Միակ ժառանգի հրաժարումը ժառանգությունից

Եթե ​​ժառանգությունը ստանալուց հրաժարված ժառանգը միակն է այս հերթի ժառանգներից, ապա ժառանգությունը կանցնի հաջորդ հերթի ժառանգներին։

Հոդված 1442. Հրաժարում հօգուտ մի քանի ժառանգների

Եթե ​​ժառանգը հրաժարվում է ընդունել ժառանգությունը հօգուտ մի քանի ժառանգների, նա կարող է նշել յուրաքանչյուրի մասնաբաժինը։ Նման ցուցման բացակայության դեպքում նրա մասնաբաժինը հավասարապես բաշխվում է այն ժառանգների միջև, որոնց օգտին հրաժարվել է ժառանգությունից:

Հոդված 1443. Ժառանգությունից հրաժարվելը հօգուտ թոռան

Թոռան օգտին ժառանգությունից հրաժարվելը թույլատրվում է, եթե նրա ծնողը, ով պետք է լիներ ժառանգատուի ժառանգը ժառանգության բացման օրը այլևս ողջ չէ, կամ եթե թոռը ըստ կտակի ժառանգորդ է։

Հոդված 1444. Պետության կողմից ժառանգությունն ընդունելուց հրաժարվելու

անթույլատրելիությունը

Պետությունն իրավունք չունի հրաժարվել իրեն փոխանցված ժառանգությունն ընդունելուց։

2005 թվականի դեկտեմբերի 9-ի Վրաստանի օրենք № 2239 – ՎՕՏ I, № 54, 20.12.2005 թ. հոդվ․ 360

Հոդված 1445. Նոտարական մարմնին դիմում ներկայացնելուց հետո հրաժարվելու

անթույլատրելիությունը

Թույլ չի տրվում ժառանգություն ստանալուց հրաժարվել ժառանգորդի կողմից նոտարական մարմնին ժառանգությունը կամ ժառանգության վկայական ստանալու մասին դիմում ներկայացնելուց հետո։

Հոդված 1446. Ժառանգությունից հրաժարվելու անշրջելիությունը

1. Ժառանգի դիմումը ժառանգությունն ընդունելուց հրաժարվելու մասին անշրջելի է:

2. Եթե ժառանգը անգործունակ է, սահմանափակ գործունակ է կամ աջակցություն ստացող է, ապա թույլ է տրվում ժառանգությունն ընդունելուց հրաժարվելը դատարանի թույլտվությամբ։

2015 թվականի մարտի 20-ի Վրաստանի օրենք №3339 – կայք, 31.03.2015թ.

Հոդված 1447. Ժառանգությանը փաստացի տիրապետելուց հրաժարվելը

Ժառանգը, որը փաստացի սկսել է ժառանգությանը տիրապետել կամ կառավարել այն, կարող է հրաժարվել ժառանգությունը ստանալուց դրա համար սահմանված ժամկետում, ինչի մասին նա պետք է դիմի նոտարական մարմնին։

Հոդված 1448. Հրաժարվելու իրավունքի փոխանցումը ժառանգությամբ

1. Ժառանգությունից հրաժարվելու իրավունքը փոխանցվում է ժառանգությամբ:

2. Եթե ժառանգը մահանում է մինչև ժառանգությունն ընդունելուց հրաժարվելու համար սահմանված ժամկետի ավարտը, ապա այդ ժամկետը չի ավարտվում մինչև չլրանա այն ժամանակը, որ մնացել է ժառանգորդից հետո։

3. Մահացած ժառանգի մի քանի ժառանգներից յուրաքանչյուրը կարող է հրաժարվել միայն իր ժառանգական մասնաբաժնից:

Հոդված 1449. Ներկայացուցչի միջոցով ժառանգությունից հրաժարվելը

Ներկայացուցչի միջոցով հնարավոր է հրաժարվել ժառանգությունից, եթե հանձնարարության մեջ (լիազորագրում) հատուկ նախատեսված է հրաժարվելու մասին լիազորությունը:

Հոդված 1450. Ժառանգությունն ընդունելու առարկության ժամկետը

Ժառանգության ընդունումը կամ ընդունվելուց հրաժարումը կարող է վիճարկվել երկու ամսվա ընթացքում այն ​​օրվանից, երբ շահագրգիռ անձը իմացել է դրա համար պատշաճ պատճառի առկայության մասին:

Հոդված 1451. Ժառանգությունն ընդունելու իրավական հետևանքների առաջացման

ժամանակը

Ժառանգությունն ընդունելու կամ դրանից հրաժարվելու իրավական հետևանքներն առաջանում են ժառանգության բացման պահից:

Գլուխ տասնմեկերորդ

Ժառանգության բաժանումը

Հոդված 1452. Հասկացությունը

Ժառանգության բաժանումը կատարվում է ժառանգությունը ստացող ժառանգների համաձայնությամբ՝ ըստ օրենքի կամ ըստ կտակի նրանցից յուրաքանչյուրին պատկանող մասնաբաժնի հիման վրա։

Հոդված 1453. Կտակարարի կողմից ժառանգությունը բաժանելու եղանակը որոշելը

Կտակարարը կարող է իր կտակով սահմանել գույքի բաժանման եղանակը, մասնավորապես, կարող է գույքի բաժանումը վստահել երրորդ անձի: Երրորդ անձի որոշումը պարտադիր չէ ժառանգների համար, եթե այն ակնհայտ անարդար է: Նման դեպքում բաժանումը կկատարվի դատարանի որոշմամբ։

Հոդված 1454. Ժառանգությունից մասնաբաժնի տրամադրումը բնեղենով

Յուրաքանչյուր ժառանգ կարող է պահանջել իր մասնաբաժինը տրամադրել բնեղենով ինչպես շարժական, այնպես էլ անշարժ գույքից, եթե այդպիսի տրամադրում հնարավոր է կամ արգելված չէ օրենքով։

Հոդված 1455. Նվերի ներառումը ժառանգի մասնաբաժնում

Ժառանգության բաժանման ժամանակ յուրաքանչյուր ժառանգի մասնաբաժինը ներառում է այն գույքի արժեքը, որը նա ստացել է ժառանգատուից որպես նվեր մինչև ժառանգության բացումը հինգ տարվա ընթացքում:

(Ուժը կորցրած է ճանաչվել 455-րդ հոդվածի այն նորմատիվային բովանդակությունը, որը գույք նվիրելու ժամանակ, նվիրած գույքի արժեքը ժառանգական գույքի մասնաբաժնում ներառելու մասին, առանց ժառանգատուի հստակ արտահայտված կամքի, նախատեսում է ժառանգորդին նվերի տեսքով փոխանցված գույքի արժեքը ներառել այս ժառանգության ժառանգական մասնաբաժնում) – Վրաստանի Սահմանադրական դատարանի 2020 թվականի դեկտեմբերի 29-ի Որոշում №2/3/1337 – կայք, 30.12.2020թ.

Վրաստանի Սահմանադրական դատարանի 2020 թվականի դեկտեմբերի 29-ի Որոշում № 2/ 3/1337 – կայք, 30.12.2020թ.

Հոդված 1456. Ժառանգության վաճառքը համաժառանգների համաձայնությամբ

Համաժառանգների համաձայնությամբ թույլ է տրվում վաճառել ամբողջ ժառանգությունը, և ժառանգների միջև բաշխել գումարը՝ ըստ իրենց մասնաբաժնի։

Հոդված 1457. Գույքի փոխանցումը մեկ համաժառանգԻ

Համաժառանգների համաձայնությամբ հնարավոր է ողջ ժառանգությունը փոխանցել մեկ համաժառանգի, որն էլ իր հերթին պարտավոր է մյուս համաժառանգներին տալ համապատասխան փոխհատուցում։

Հոդված 1458. Ժառանգության բաժանման կասեցումը

Համաժառանգները կարող են համաձայնվել կասեցնել ժառանգության բաժանումը որոշակի ժամկետով:

Հոդված 1459. Անբաժանելի գույքի մասնաբաժնային սեփականությունը

Եթե ​​այլ բան սահմանված չէ, ժառանգություն ստացող բոլոր ժառանգների համաձայնությամբ, այնպիսի գույքը, որի բաժանումը կհանգեցներ դրա տնտեսական նպատակի ոչնչացման կամ թուլացման, ենթակա չէ բաժանման, և դառնում է ժառանգների ընդհանուր սեփականությունը՝ ըստ իրենց մասնաբաժնի։

Հոդված 1460. Գյուղատնտեսական նշանակության հողերի բաժանումը ժառանգների միջև

1. Եթե սեփականատերը գյուղատնտեսական հողամասը, որի վրա հիմնված է ընտանեկան տնտեսությունը, կտակով մի քանի ժառանգների է թողել, կամ, եթե կտակ չի թողել, և ըստ օրենքի ժառանգները մի քանիսն են, ապա գյուղատնտեսական նշանակության հողամասը և դրա վրա ստեղծված տնտեսությունը կարող է բաժանվել ժառանգների միջև, եթե նման բաժանման արդյունքում յուրաքանչյուր ժառանգին պատկանող հողամասը ապահովում է կենսունակ տնտեսության գոյությունը։

2. Բաժանումը թույլատրվում է միայն այն դեպքում, եթե ժառանգները մտադիր են իրենք տնօրինել տնտեսությունը: Եթե ​​ժառանգներից ոչ մեկը չի ցանկանում ղեկավարել տնտեսությունը, ապա նրանց համաձայնությամբ հողն ու դրա վրա ստեղծված տնտեսությունը կարող է վաճառվել, և ժառանգները կստանան իրենց բաժինը գումարով։

2019 թվականի հունիսի 25-ի Վրաստանի օրենք №4851 – կայք, 07.02.2019թ.

Հոդված 1461. Գյուղատնտեսական նշանակության հողերի բաժանման

անթույլատրելիությունը

Եթե ​​գյուղատնտեսական նշանակության հողը հնարավոր չէ բաժանել, ապա հողը պետք է հատկացվի այն ժառանգին, որն ապրում էր կտակարարի հետ և վարում էր ընտանեկան տնտեսությունը։ Եթե ​​այդպիսի ժառանգ չկա, ապա հողը պետք է հատկացվի նրան, ով ունի դրա ունակություն և ցանկանում է վարել տնտեսությունը։

2019 թվականի հունիսի 25-ի Վրաստանի օրենք № 4851 – կայք, 07.02.2019թ.

Հոդված 1462. Մասնաբաժնի փոխհատուցում

Ժառանգը, որը չի կարողանա ստանալ հողամաս, համապատասխան մասնաբաժին կստանա այլ գույքից, իսկ եթե մյուս գույքը բավարար չի լինի, ապա՝ համապատասխան փոխհատուցում սահմանված կարգով։

Հոդված 1463. (Հանվել է)

2019 թվականի հունիսի 25-ի Վրաստանի օրենք № 4851 – կայք, 07.02.2019թ.

Հոդված 1464. Ընտանեկան տնտեսության ընդհանուր սեփականությունը

Համաժառանգների համաձայնությամբ հողը և դրա վրա կազմակերպված ընտանեկան տնտեսությունը կարող են մնալ իրենց ընդհանուր սեփականության մեջ։

2019 թվականի հունիսի 25-ի Վրաստանի օրենք № 4851 – կայք, 07.02.2019թ.

Հոդված 1465. Սաղմնավորված ժառանգի իրավունքը ժառանգության բաժանման

ժամանակ

1. Եթե ժառանգը սաղմնավորված է, ապա ժառանգությունը կարող է բաժանվել միայն այս ժառանգի ծնվելուց հետո:

2. Եթե սաղմնավորված ժառանգը ողջ ծնվի, ապա մնացած ժառանգներն իրավունք ունեն ժառանգությունը բաժանելու միայն նրա հասանելի մասնաբաժնի առանձնացմամբ։ Նորածնի շահերը պաշտպանելու համար բաժանմանը պետք է հրավիրվեն նրա ներկայացուցիչները։

Հոդված 1466. Ժառանգներից մեկին պարտքային պահանջներ նշանակելը

Համաժառանգների համաձայնությամբ թույլ է տրվում, որ պարտքային պահանջներն ամբողջությամբ նշանակվեն ժառանգներից մեկին՝ նրան ժառանգությունից համապատասխանաբար ավելացված մասնաբաժին տալու դիմաց։

Հոդված 1467. Մասնաբաժին ստանալն ապահովելու պարտավորությունը

Յուրաքանչյուր համաժառանգ պարտավոր է ապահովել , որ մյուս համաժառանգները ստանան համապատասխան մասնաբաժինը։ Երբ համաժառանգը ժառանգության բաժանման արդյունքում ձեռք է բերում պահանջի իրավունք, ապա մյուս համաժառանգները պարտավոր են բաժանման պահին նպաստել պարտապանի վճարունակությանը` ըստ ժառանգության բաժանման պահին իրենց ժառանգական մասնաբաժնի, իսկ եթե նման պարտականության կատարման ժամկետը չի լրացել, ապա՝ պարտավորությունը կատարելու պահին։

Հոդված 1468. Մասնաբաժնի համամասնորեն կրճատում

Եթե ​​պարզվի, որ կտակում նշված մասնաբաժինների գումարը գերազանցում է ամբողջ ժառանգությունը, ապա յուրաքանչյուր ժառանգի մասնաբաժինը կկրճատվի համամասնորեն։

Հոդված 1469. Վեճերի քննարկումը գույքի բաժանման ժամանակ

Ժառանգների միջև Գույքի բաժանման հետ կապված անհամաձայնության դեպքում վեճը քննում է դատարանը, որը պետք է գույքը բաժանելիս նկատի ունենա բաժանվող գույքի բնույթը, յուրաքանչյուր համաժառանգի գործունեությունը և այլ կոնկրետ հանգամանքներ:

Հոդված 1470. Մասնաբաժնի տնօրինման իրավունքը

1. Յուրաքանչյուր համաժառանգ կարող է տնօրինել գույքի իր մասնաբաժինը: Պայմանագիրը, որով ժառանգներից մեկը տնօրինում է իր մասնաբաժինը, պետք է վավերացվի նոտարի կողմից։

2. Համաժառանգը չի կարող տնօրինել առանձին առարկաներ իր մասնաբաժնից։

3. (Հանվել է՝ 11.05.2007 թ., № 4744):

2007 թվականի մայիսի 11-ի Վրաստանի օրենք № 4744 – ՎՕՏ I, № 18, 22.05.2007թ., հոդվ․158.

Հոդված 1471. (Հանվել է)

2007 թվականի մայիսի 11-ի Վրաստանի օրենք № 4744 – ՎՕՏ I, № 18, 22.05.2007թ., հոդվ․158

Հոդված 1472. Պարտատերերի բավարարումը մասնաբաժնի օտարման ժամանակ

Մասնաբաժնի օտարման դեպքում ժառանգատուի պարտատերերի պահանջները բավարարելու պարտականությունը փոխանցվում է ձեռք բերողին՝ գնված մասնաբաժնի չափին համապատասխան։

Հոդված 1473. Մասնաբաժնի հավասարեցում

Ժառանգները, որոնք կհրավիրվեն ժառանգություն ստանալու համար, պարտավոր են մասնաբաժինները հավասարեցնելու համար մինչև բաժանելը ժառանգության մեջ ներառել այն ամենը, ինչ նրանք ժառանգատուից ստացել են նրա կենդանության օրոք՝ ծնողների գույքից անջատվելու ձևով, եթե ժառանգատուն այլ բան չի սահմանել։

Հոդված 1474. Ժառանգ պակասելու հետևանքները

Եթե ​​ժառանգությունը բացվելուց առաջ կամ հետո պակաս է ժառանգ, որը որպես ժառանգ պարտավոր էր մասնաբաժինը հավասարեցնել, ապա բաժինը հավասարեցնելու պարտականությունը ընկնում է այն ժառանգորդի վրա, ով պետք է ստանա նրա մասնաբաժինը։

Հոդված 1475. Հավասարեցման ժամանակ առանձնահատուկ ներդրման հաշվառումը

Ժառանգը (վարընթաց գծով ազգականը), որն ընտանեկան տնտեսությունում կատարած աշխատանքով, մասնակցելով ժառանգատուի մասնագիտական ​​և առևտրային գործունեությանը, իր հերթին նշանակալի ծախսեր կատարելով կամ այլ տեսակի առանձնահատուկ ներդրում է կատարել ժառանգատուի գույքի պահպանման և ավելացման գործում, ժառանգության բաժանման ժամանակ իրավունք ունի պահանջել հավասարեցում այն ազգականների հետ, որոնք նրա հետ մեկտեղ ըստ օրենքի ժառանգներ են համարվում և ժառանգություն են պահանջում։

Հոդված 1476. Հավասարեցման պահանջի անընդունելիությունը

Հավասարեցում չի կարող պահանջվել այն դեպքում, եթե ազգականը ծառայության դիմաց վարձատրություն է ստացել, կամ վարձատրությունը նախապես հանաձայնեցված է եղել, կամ եթե ազգականը մատուցված ծառայությունների հիման վրա կարող է որևէ պահանջ ներկայացնել այլ իրավական հիմքով:

Հոդված 1477. Արդար բաշխման պահանջ

1. Ըստ մատուցված ծառայությունների և ժառանգության չափի, հավասարեցումը պետք է կատարվի արդարացիորեն։

2. Ժառանգությունը բաժանելիս հավասարեցման գումարը հանվում է ժառանգության ընդհանուր գումարից և ավելացվում այն համաժառանգի մասնաբաժնին, որն ունի համահավասարեցում պահանջելու իրավունք։

Հոդված 1478. Ժառանգորդի գտնվելու վայրը որոշելու պարտականություն

Եթե ​​ժառանգների մեջ կան անձինք, որոնց գտնվելու վայրն անհայտ է, մնացած ժառանգները պետք է ողջամիտ միջոցներ ձեռնարկեն նրանց հայտնաբերելու և ժառանգներին ժառանգությունը ստանալու հրավիրելու համար:

Հոդված 1479. Ժառանգի չներկայանալու հետևանքները

1. Եթե ժառանգությունը ստանալու համար հրավիրված ժառանգը, ով տեղում ներկա չէ, սակայն նրա գտնվելու վայրը պարզվել է, երեք ամսվա ընթացքում չի հրաժարվում ժառանգությունից, ապա մյուս ժառանգները պարտավոր են նրան ծանուցել ժառանգությունը բաժանելու իրենց մտադրության մասին.

2. Եթե այդպիսի ժառանգը ծանուցումից հետո եռամսյա ժամկետում մյուս ժառանգներին չի հայտնում գույքի բաժանման համաձայնությանը մասնակցելու ցանկության մասին, ապա մյուս ժառանգներն իրավունք ունեն փոխադարձ համաձայնությամբ բաժանել գույքը և առանձնացնել բացակայող ժառանգի մասնաբաժինը։

3. Եթե ժառանգության բացումից հետո վեց ամսվա ընթացքում հնարավոր չի եղել պարզել բացակայող ժառանգի գտնվելու վայրը, և ժառանգությունը ստանալուց հրաժարվելու մասին ծանուցում չի եղել, ապա մյուս ժառանգները կարող են գույքը բաժանել սույն հոդվածի երկրորդ մասով սահմանված կարգով։

Հոդված 1480. Արտոնյալ ժառանգության իրավունք

Ժառանգները, որոնք ժառանգատուի հետ միասին ունեն գույքի նկատմամբ համատեղ սեփականության իրավունք, արտոնյալ իրավունք ունեն այն գույքի ժառանգության նկատմամբ, որն ընդհանուր սեփականության մեջ է ընդգրկված։

Հոդված 1481. Բնակելի տուն ստանալու արտոնյալ իրավունք

Գույքի բաժանման ընթացքում ժառանգը, ով մինչև ժառանգության բացումը առնվազն մեկ տարի ապրել է ժառանգատուի հետ, ունի արտոնյալ իրավունք՝ գույքից ստանալ բնակելի տուն, բնակարան կամ այլ բնակելի տարածք, ինչպես նաև տնային տնտեսության առարկաներ։

Հոդված 1482. Ժառանգների գույքային շահի նախատեսումը

Արտոնյալ իրավունքն իրականացնելիս պետք է նախատեսվեն այն մյուս ժառանգների գույքային շահերը, ովքեր մասնակցում են ժառանգական գույքի բաժանմանը։ Եթե ​​գույքը բավարար չէ նրանց հասանելիք մասնաբաժինը ստանալու համար, ապա արտոնյալ իրավունքն իրականացնող ժառանգները պարտավոր են նրանց տալ համապատասխան դրամական կամ գույքային փոխհատուցում։

Հոդված 1483. Փոխհատուցման տարաժամկետ վճարումը

Արտոնյալ իրավունքից օգտվող ժառանգների պահանջով դատարանն իրավունք ունի հետաձգել փոխհատուցումը` հաշվի առնելով դրա ծավալը, բայց ոչ ավելի, քան տասը տարի ժամկետով:

Գլուխ տասներկուերորդ

Պարտատերերի բավարարումը ժառանգների կողմից

Հոդված 1484. Ժառանգների պատասխանատվությունը պարտատերերի նկատմամբ

1. Ժառանգները պարտավոր են ամբողջությամբ բավարարել ժառանգատուի պարտատերերի շահերը, սակայն ստացված ակտիվի շրջանակներում նրանցից յուրաքանչյուրի մասնաբաժնին համամասնորեն:

2. Եթե ժառանգատուն ժառանգներին փոխանցված պարտքերով համապարտ պարտապան էր, ապա ժառանգները համապարտ պատասխանատվություն են կրում:

3. Ժառանգատուի պարտքերի համար պատասխանատվություն են կրում նաև պարտադիր մասնաբաժին ստացող ժառանգները։

Հոդված 1485. Ապացուցման բեռը

Ժառանգը պետք է ապացուցի, որ ժառանգատուի պարտքերը գերազանցում են ժառանգությունը, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ ժառանգությունը հաշվագրված էր նոտարի կողմից:

Հոդված 1486. ​​ Պարտքը վճարելու հանձնարարություն ժառանգին

Կտակարարը կարող է ամբողջ պարտքի կամ դրա մի մասի վճարում հանձնարարել մեկ կամ մի քանի ժառանգների:

Հոդված 1487. Գույքի բացման մասին պարտատերերին ծանուցելու պարտավորությունը

Ժառանգները պարտավոր են ժառանգի պարտատերերին ծանուցել ժառանգության բացման մասին, եթե նրանք տեղյակ են մահացածի պարտքերի մասին:

Հոդված 1488. Պարտատերերի պահանջների ներկայացման վերջնաժամկետը

1. Ժառանգատուի պարտատերերը պետք է պահանջ ներկայացնեն ժառանգություն ստացած ժառանգներին՝ գույքի բացման մասին տեղեկացված լինելու օրվանից վեց ամսվա ընթացքում՝ անկախ պահանջի ժամկետը լրանալուց։

2. Եթե ժառանգների պարտատերերը չգիտեին ժառանգության բացման մասին, ապա նրանք պետք է պահանջ ներկայացնեն ժառանգներին՝ պահանջի ժամկետը լրանալուց հետո մեկ տարվա ընթացքում։

3. Սույն կանոնների խախտումը կհանգեցնի պարտատերերի պահանջի իրավունքի կորստի:

Հոդված 1489. Հայցային վաղեմության ընդհանուր ժամկետի կիրառումը

1. Պարտատերերի կողմից պահանջ ներկայացնելու ժամկետը չի տարածվում այն ծախսերի պահանջների վրա, որոնք հարուցված էին ժառանգատուի վերջին հիվանդության ժամանակ խնամքով և բուժմամբ, աշխատավարձի վճարմամբ, հուղարկավորությամբ, ժառանգության պահպանմամբ և կառավարմամբ, ինչպես նաև չի տարածվում երրորդ անձանց պահանջների վրա՝ ճանաչել գույքի սեփականության իրավունքը և պահանջել իրենց պատկանող սեփականությունը։

2. Սույն հոդվածի առաջին մասում նշված պահանջների նկատմամբ կիրառվում են հայցային վաղեմության ընդհանուր կանոնները:

Հոդված 1490. Կատարման ժամկետի հետաձգումը

Եթե ​​ պարտատերը պահանջը ներկայացրել է մինչև պահանջի կատարման վերջնաժամկետը, ապա ժառանգն իրավունք ունի հետաձգել կատարումը մինչև վերջնաժամկետը: Ժամկետը լրանալուց հետո պարտատերն իրավունք ունի պահանջել կատարում հայցային վաղեմության ընդհանուր ժամկետի ընթացքում:

Հոդված 1491. Ժառանգատուի պարտատերերի առավելությունը

Պահանջները բավարարելու ժամանակ ժառանգատուի պարտատերերը արտոնություն ունեն ժառանգորդի պարտատերերի նկատմամբ։

Հոդված 1492. Պետության պատասխանատվությունը պարտատերերի նկատմամբ

Անժառանգ գույքը պետությանն անցնելու դեպքում պետությունը պատասխանատվություն է կրում անժառանգ գույքի համապատասխան մասով ժառանգատուի պարտքերի համար այնպես, ինչպես ժառանգը։

2005 թվականի դեկտեմբերի 9-ի Վրաստանի օրենք № 2239 – ՎՕՏ I, № 54, 20.12.2005 թ. հոդվ․360

Հոդված 1493. Պարտատիրոջ կողմից ժառանգությունը ստանալու հետևանքները

Եթե ​​ժառանգատուն գույքը կտակել է իր պարտատիրոջը, ապա դա չի կարող համարվել որպես պարտատիրոջ պահանջի իրավունքի չեղարկում։

Հոդված 1494. Պարտատերերի բավարարման կարգը

Պարտատերերի պահանջները ժառանգների կողմից պետք է բավարարվեն միանվագ վճարման միջոցով, եթե այլ բան նախատեսված չէ նրանց միջև համաձայնությամբ։

Գլուխ տասներեքերորդ

Ժառանգության պաշտպանություն

Հոդված 1495. Հասկացությունը

Տեղում չգտնվող ժառանգների, կտակային հանձնարարություն ստացողների և հանրային շահերը պաշտպանելու նպատակով նոտարը շահագրգիռ անձանց, կտակակատարի կամ իր նախաձեռնությամբ ձեռնարկում է ժառանգության պաշտպանության համար անհրաժեշտ միջոցներ, ինչը կշարունակվի այնքան ժամանակ, քանի դեռ բոլոր ժառանգները չեն ստացել ժառանգությունը կամ մինչև ժառանգության ստացման ժամկետը լրանալը։

2009 թվականի դեկտեմբերի 4-ի Վրաստանի օրենք № 2284 – ՎՕՏ I, № 45, 21.12.2009թ., հոդվ.329

Հոդված 1496. Նոտարական մարմնի կողմից ժառանգությունը պաշտպանելու

պարտականությունը

Եթե ​​ժառանգությունը կամ դրա մի մասը ժառանգության բացման վայրում չի գտնվում, նոտարական մարմինը հանձնարարում է գույքի գտնվելու վայրի նոտարական մարմնին միջոցներ ձեռնարկել այդ գույքը պաշտպանելու համար:

Հոդված 1497. Ժառանգության հաշվագրումը

Գույքը պահպանելու նպատակով նոտարական մարմինը հաշվագրում է ժառանգությունը և այն հանձնում ժառանգին կամ այլ անձի՝ պահպանության համար՝ միաժամանակ միջոցներ ձեռնարկելով ժառանգության բացման վայրում չգտնվող ժառանգներին հայտնաբերելու ուղղությամբ։

Հոդված 1498. ժառանգության կառավարչի նշանակումը

Եթե ​​ժառանգությունը տնօրինելու կարիք ունի, ինչպես նաև այն դեպքում, երբ ժառանգատուի պարտատերերի կողմից հայց է հարուցվում, նոտարական մարմինը նշանակում է գույքի կառավարիչ: Կառավարիչ չի նշանակվի, երբ ժառանգներից թեկուզ մեկը ստացել է ժառանգություն, կամ եթե նշանակվել է կտակակատար։

Գլուխ տասնչորսերորդ

Ժառանգության վկայագիր

Հոդված 1499. Հասկացությունը

1. Որպես ժառանգ հրավիրված անձինք կարող են նոտարական մարմնից պահանջել ժառանգության վկայական:

2. Օրենքով նախատեսված դեպքերում ժառանգության վկայական ստանալը պարտադիր է:

2009 թվականի դեկտեմբերի 4-ի Վրաստանի օրենք № 2284 – ՎՕՏ I, № 45, 21.12.2009թ., հոդվ.329

Հոդված 1500. Ժառանգության վկայական տալու ժամկետը

Ժառանգության վկայականը ժառանգներին տրվում է ժառանգության բացման օրվանից վեց ամիսը լրանալուց հետո ցանկացած ժամանակ: Ժառանգության վկայականը տրվում է վեց ամիս շուտ այն դեպքում, եթե նոտարական մարմինն ունի տեղեկանք, որ բացի վկայականը հայցող անձանցից այլ ժառանգներ չկան:

Հոդված 1501. Ժառանգության վկայականում ընդգրկվելու համաձայնությունը

Ժառանգները, որոնք ժառանգություն չեն ստացել օրենքով սահմանված ժամկետում, ժառանգության վկայականում կարող են ընդգրկվել ժառանգություն ստացած բոլոր ժառանգների համաձայնությամբ։ Համաձայնությունը պետք է տրվի գրավոր մինչև ժառանգության վկայականի տրամադրումը:

Հոդված 1502. Ժառանգության վկայական տալը ժառանգի ժառանգներին

Եթե ​​ժառանգը, որը հրավիրվել է ժառանգություն ստանալու, մահացել է ժառանգությունը բացելուց հետո, սակայն չի հասցրել այն ստանալ սահմանված ժամկետում, ապա նրա ժառանգները կարող են ստանալ ժառանգության վկայականը այն գույքի համար, որը մնացել է առաջնային ժառանգատուի մահանալուց հետո։

Հոդված 1503. Ժառանգության վկայական տրամադրելը համաժառանգներին

Ժառանգության վկայականը կարող է տրվել ինչպես ամբողջ գույքի, այնպես էլ դրա մասի համար։ Վկայականը կտրվի բոլոր ժառանգներին միասին կամ յուրաքանչյուրին առանձին-առանձին՝ ըստ իրենց ցանկության։ Մի ժառանգին ժառանգության մասի համար ժառանգության վկայական տալը մյուս ժառանգներին չի զրկում ժառանգության մնացած մասի համար վկայական ստանալու իրավունքից:

Քաղաքացիական օրենսգրքի անցումային և վերջնական դրույթները

Հոդված 1504. Վրաստանի քաղաքացիական օրենսգրքի ուժի մեջ մտնելը

Վրաստանի Քաղաքացիական օրենսգիրքն ուժի մեջ մտնի 1997 թվականի նոյեմբերի 25-ից։

Հոդված 1505. Ուժը կորցրած ճանաչված օրենքների ցանկ

1997 թվականի նոյեմբերի 25-ից ուժը կորցրած ճանաչել.

1. «Վրացական ԽՍՀ քաղաքացիական իրավունքի օրենսգիրքը» հաստատելու մասին» Վրացական ԽՍՀ 1964 թվականի դեկտեմբերի 26-ի օրենքը (Վրացական ԽՍՀ Գերագույն խորհրդի տեղեկատու, 1964 թ., № 36, հոդված 662),

2. «Վրացական ԽՍՀ ամուսնության և ընտանեկան օրենսգրքի հաստատման մասին» Վրացական ԽՍՀ 1970 թվականի հունիսի 18-ի օրենքყ (Վրացական ԽՍՀ Գերագույն խորհրդի տեղեկատու, 1970 թ., № 6, հոդված 96);

3. «Վրացական ԽՍՀ Բնակարանային օրենսգրքի հաստատման մասին» Վրացական ԽՍՀ 1983 թվականի հունիսի 4-ի օրենքը (Վրացական ԽՍՀ Գերագույն խորհրդի տեղեկատու, 1983 թ., № 6, հոդվ․199)։

4. Վրաստանի Հանրապետության 1993 թվականի հուլիսի 15-ի «Գույքային իրավունքների մասին» օրենքը (Վրաստանի խորհրդարանի տեղեկատո, 1993 թ., № 9-12, հոդվ․ 169)։

5. «Գույքային իրավունքների մասին» Վրաստանի խորհրդարանի 1993 թվականի հուլիսի 15-ի որոշումը Վրաստանի Հանրապետության օրենքի մասին (Վրաստանի խորհրդարանի տեղեկատու, 1993 թ., № 9-12, հոդվ․ 170)։

6. «Վարձակալության մասին» Վրաստանի Հանրապետության 1994 թվականի մայիսի 24-ի օրենքը (Վրաստանի խորհրդարանի տեղեկատու, 1994 թ., № 18, հոդվ․ 382)։

7. «Վարձակալության մասին» Վրաստանի խորհրդարանի 1994 թվականի մայիսի 24-ի որոշումը (Վրաստանի խորհրդարանի տեղեկատու, 1994 թ., № 18, հոդվ․ 383)։

8. «Քաղաքացիների հասարակական միավորումների մասին» Վրաստանի Հանրապետության 1994 թվականի հունիսի 19-ի օրենքը (Վրաստանի խորհրդարանի տեղեկատու, 1994 թ., № 19, հոդվ․401)։

9. «Քաղաքացիների հասարակական միավորումների մասին» Վրաստանի խորհրդարանի 1994 թվականի հունիսի 14-ի որոշումը (Վրաստանի խորհրդարանի տեղեկատու, 1994 թ., № 19, հոդվ․ 402)։

10. «Գրավի մասին» Վրաստանի Հանրապետության 1994 թվականի հունիսի 30-ի օրենքը (Վրաստանի խորհրդարանի տեղեկատու, 1994 թ., № 19, հոդվ․423)։

11. «Գրավի մասին» Վրաստանի խորհրդարանի 1994 թվականի հունիսի 30-ի որոշում (Վրաստանի խորհրդարանի տեղեկատու, 1994 թ., № 19, հոդվ․424)։

12. «Գյուղատնտեսական հողերի վարձակալության մասին» Վրաստանի 1996 թվականի հունիսի 28-ի օրենքը (Խորհրդարանի տեղեկատու, 1996 թ. № 19-20)։

13. «Ապահովագրության մասին» 1997 թվականի մայիսի 2-ի Վրաստանի օրենքի 32-54-րդ հոդվածները (Խորհրդարանի տեղեկատու, օրենսդրական հավելված, 1997 թ., № 21-22)։

14. «Գյուղատնտեսական հողերի սեփականության մասին» 1996 թվականի մարտի 22-ի Վրաստանի օրենքի 7-րդ հոդվածը (Խորհրդարանի տեղեկատու, 1996 թ. №007):

Հոդված 1506. Ուժը կորցրած ենթաօրենսդրական նորմատիվ ակտեր

1. Ուժը կորցրած համարվեն բոլոր ենթաօրենսդրական նորմատիվ ակտերը, որոնք չեն համապատասխանում Վրաստանի քաղաքացիական օրենսգրքին։

2. Մինչև Քաղաքացիական օրենսգրքի կիրարկումը Վրաստանի Նախագահի, Վրաստանի կառավարության կամ «Նորմատիվ ակտերի մասին» Վրաստանի օրենքին համապատասխան իրավասու մարմինների կողմից ընդունված նորմատիվ ակտերը համարվում են ուժը կորցրած, եթե դրանք այլ կերպ են կարգավորում Քաղաքացիական օրենսգրքով կանոնակարգված հարաբերությունները։

Հոդված 1507. Քաղաքացիական օրենսգրքի գործողությունը ժամանակի մեջ

1. Քաղաքացիական օրենսգիրքը տարածվում է միայն այն հարաբերությունների վրա, որոնք ծագում են սույն օրենսգիրքն ուժի մեջ մտնելուց հետո:

2. Այն հարաբերությունների նկատմամբ, որոնք ծագել են մինչև Քաղաքացիական օրենսգիրքն ուժի մեջ մտնելը, սույն օրենսգրքի նորմերը կիրառվում են 1997 թվականի նոյեմբերի 25-ից ծագած իրավունքների և պարտականությունների նկատմամբ։

3. Քաղաքացիական օրենսգիրքն ուժի մեջ մտնելու պատճառով ուժը կորցրած նորմատիվ ակտերի հիման վրա ծագած հարաբերությունների նկատմամբ կիրառվում են այս նորմատիվ ակտերը, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ հարաբերությունների մասնակիցները ցանկանում են միմյանց միջև հարաբերությունը կանոնակարգել սույն օրենսգրքով, կամ, եթե Քաղաքացիական օրենսգիրքը անշարժ իրերի մասին նոր կանոններ է նախատեսում։

4. Քաղաքացիական օրենսգրքի 165-168-րդ հոդվածներով նախատեսված հայցային վաղեմության ժամկետով սեփականության ձեռքբերման ժամկետը հաշվարկվում է 1993 թվականի հուլիսի 23-ից՝ «Սեփականության իրավունքների մասին» Վրաստանի Հանրապետության օրենքն ուժի մեջ մտնելուց:

Հոդված 15071. Խնամակալություն և հոգաբարձություն իրականացնող մարմինը

անցումային շրջանում

1. Սույն օրենսգրքի 1278-րդ հոդվածի առաջին մասով նախատեսված խնամակալության և հոգաբարձության մարմնի գործառույթները մինչև 2009 թվականի հունվարի 1-ը Վրաստանի աշխատանքի, առողջապահության և սոցապահովման նախարարության և (կամ) նրա համակարգի մեջ ընդգրկված իրավազոր հաստատության (կազմակերպության), ինչպես նաև դրանց տարածքային մարմինների փոխարեն իրականացնում է Վրաստանի կրթության և գիտության նախարարությունը, իսկ տեղական խնամակալության և հոգաբարձության մարմնի գործառույթները՝ Վրաստանի կրթության և գիտության նախարարության տեղական մարմինը՝ կրթական ռեսուրս-կենտրոնը, ինչպես նաև Աբխազիայի և Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետությունների համապատասխան կրթության նախարարությունների տարածքային մարմինները։

2. Սույն օրենսգրքի 1278-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված կանոնները մինչև 2009 թվականի հունվարի 1-ը սահմանում է Վրաստանի կրթության և գիտության նախարարությունը: Դրա հաստատումը Վրաստանի կրթության և գիտության նախարարությունը պետք է ապահովի ոչ ուշ, քան մինչև 2008 թվականի հունիսի 15-ը։

2007 թվականի դեկտեմբերի 18-ի Վրաստանի օրենք № 5624 – ՎՕՏ I, № 48, 27.12.2007թ., հոդվ.414

Հոդված 15072. Միայնակ ծնողի կարգավիճակ ստանալու իրավունքի տարածվելը մինչև

սույն օրենսգրքի 11911 հոդվածի ուժի մեջ մտնելը ձևավորված հարաբերությունների վրա

Սույն օրենսգրքի 11911 հոդվածով նախատեսված միայնակ ծնողի կարգավիճակ ստանալու իրավունքը տարածվում է նաև 1996 թվականի ապրիլի 18-ից մինչև 2011 թվականի հունվարի 1-ն ընկած ժամանակահատվածում ձևավորված հարաբերությունների վրա, մասնավորապես այն դեպքերի, երբ չգրանցված ամուսնության մեջ գտնվող մորից ծնված երեխայի հոր ազգանուն էր նշվում մոր ազգանունը, իսկ հոր անունը գրվում էր մոր ցուցումով։

2014 թվականի դեկտեմբերի 11-ի Վրաստանի օրենք № 2892 – կայք, 23.12.2014թ.

2015 թվականի ապրիլի 1-ի № 3422 Վրաստանի օրենք – կայք, 04.07.2015թ.

Հոդված 15073. (Ուժը կորցրած է)

2015 թվականի դեկտեմբերի 16-ի Վրաստանի օրենք № 4649 – կայք, 28.12.2015թ.

Հոդված 1508. (Հանվել է)

1999 թվականի հունիսի 22-ի Վրաստանի օրենք № 2114 – ՎՕՏ I, № 26(33), 07.05.1999թ., հոդվ․134

Հոդված 15081. Անգործունակ ճանաչված անձի կարգավիճակը

1. Մինչև 2015 թվականի ապրիլի 1-ը դատարանի կողմից անգործունակ ճանաչված անձի խնամակալը պարտավոր է խնամակալության ենթակա անձին աջակցություն ստացող ճանաչելու և նրա անհատական գնահատման համար 2015 թվականի ապրիլի 1-ից 4 տարվա ընթացքում դիմել դատարան։ Մինչ այդ նա կշարունակի անխափան կատարել իր պարտականությունները։

2. Եթե մինչև 2015 թվականի ապրիլի 1-ը դատարանի կողմից անգործունակ ճանաչված անձը տեղավորված է ստացիոնար հոգեբուժական հաստատությունում, ապա սույն հիմնարկը պարտավոր է խնամակալության ենթակա անձին աջակցություն ստացող ճանաչելու և նրա անհատական ​​գնահատման համար 2015 թվականի ապրիլի 1-ից 2 տարվա ընթացքում դիմել դատարան։

3. Եթե մինչև 2015 թվականի ապրիլի 1-ը դատարանի կողմից անգործունակ ճանաչված անձը տեղավորված է մասնագիտացված հիմնարկում, ապա այս հիմնարկը պարտավոր է ապահովել խնամակալության ենթակա անձին աջակցություն ստացող ճանաչելու և նրա անհատական գնահատման համար 2015 թվականի ապրիլի 1-ից 4 տարվա ընթացքում դիմել դատարան։

2015 թվականի մարտի 20-ի № Վրաստանի օրենք 3339 – կայք, 31.03.2015թ.

Հոդված 15082. Մինչև 2015 թվականի ապրիլի 1-ը դատարանի կողմից անգործունակ

ճանաչված անձանց և նրանց խնամակալների հետ կապված իրավական կարգավորումը

անցումային ժամանակահատվածում

1. Մինչև 2015 թվականի ապրիլի 1-ը դատարանի կողմից անգործունակ ճանաչված անձը համարվում է անգործունակ մինչև նրա անհատական ​​գնահատումը` մինչև 2015 թվականի ապրիլի 1-ը գործող նորմերի բովանդակության նախատեսմամբ:

2. Մինչև 2015 թվականի ապրիլի 1-ը դատարանի կողմից անգործունակ ճանաչված անձի անհատական ​​գնահատումը, այս անձի կողմից կամքի արտահայտումն անվավեր է։

3. Եթե պահանջը բխում է դատարանի կողմից մինչև 2015 թվականի ապրիլի 1-ը անգործունակ ճանաչված անձից, որը չունի օրինական ներկայացուցիչ, կամ եթե պահանջն ուղղված է նշված անձին, ապա վաղեմության ժամկետը համարվում է կասեցված մինչև տեղի չունենա նրա անհատական ​​գնահատում։

4. Եթե մինչև 2015 թվականի ապրիլի 1-ը դատարանի կողմից անգործունակ ճանաչված անձը հակաօրինական գործողությամբ վնաս է պատճառում այլ անձի, ապա նա պարտավոր չէ հատուցել վնասը, քանի դեռ չի կատարվել անգործունակ անձի անհատական ​​գնահատում։ Եթե ​​անձին վստահված է վնաս պատճառող անգործունակ անձի հսկողությունը, նա պարտավոր է հատուցել վնասը, բացառությամբ այն դեպքի, եթե հնարավոր չի եղել խուսափել այդ վնասից։

5. Եթե երեխան որդեգրվում է ամուսիններից մեկի կողմից, ապա անհրաժեշտ է մյուս ամուսնու համաձայնությունը: Նման համաձայնություն անհրաժեշտ չէ, եթե մյուս ամուսինը մինչև 2015 թվականի ապրիլի 1-ը դատարանի կողմից անգործունակ ճանաչված անձ է, քանի դեռ չի կատարվել նրա անհատական ​​գնահատումը։

6. Մինչև 2015 թվականի ապրիլի 1-ը դատարանի կողմից անգործունակ ճանաչված անձի խնամակալը պարտավոր է խնամակալության տակ գտնվող անձի առողջանալու դեպքում անհապաղ դիմել դատարան՝ խնամակալության տակ գտնվող անձին աջակցություն ստացող ճանաչելու համար։

7. Մինչև 2015 թվականի ապրիլի 1-ը դատարանի կողմից անգործունակ ճանաչված անձի խնամակալը իրեն վերապահված պարտականությունները ոչ պատշաճ կատարելու դեպքում, խնամակալության և հոգաբարձության մարմինը խնամակալին կազատի իր պարտականություններից և կդիմի դատարան՝ խնամարկյալին աջակցություն ստացող ճանաչելու համար։

8. Եթե մինչև 2015 թվականի ապրիլի 1-ը դատարանի կողմից անգործունակ ճանաչված անձի խնամակալը խնամակալություն իրականացնելիս շահադիտաբար գործի կամ խնամակալության ենթակա անձին առանց հսկողության և անհրաժեշտ օգնության թողնի, ապա նա օրենքով սահմանված կարգով կենթարկվի պատասխանատվության։

9. Մինչև 2015 թվականի ապրիլի 1-ը դատարանի կողմից անգործունակ ճանաչված անձի նկատմամբ սահմանված խնամակալությունը կդադարեցվի, եթե.

ա) խնամակալության ենթակա անձը մահացել է,

բ) դատարանը որոշում է կայացրել խնամակալության ենթակա անձին աջակցություն ստացող ճանաչելու մասին։

10. Մինչև 2015 թվականի ապրիլի 1-ը դատարանի կողմից անգործունակ ճանաչված անձը չի կարող լինել կտակի վկա, մինչև չկատարվի անգործունակ անձի անհատական ​​գնահատումը։

11. Մինչև 2015 թվականի ապրիլի 1-ը դատարանի կողմից անգործունակ ճանաչված անձը ժառանգությունը ստանում է իր օրինական ներկայացուցչի միջոցով, մինչև չկատարվի անգործունակ անձի անհատական ​​գնահատումը։

12. Եթե ժառանգը մինչև 2015 թվականի ապրիլի 1-ը դատարանի կողմից անգործունակ ճանաչված անձ է, ապա ժառանգությունը ստանալուց հրաժարվելը կարելի է դատարանի թույլտվությամբ՝ մինչև չկատարվի անգործունակ անձի անհատական ​​գնահատումը։

2015 թվականի մարտի 20-ի Վրաստանի օրենք № 3339 – կայք, 31.03.2015թ.

Հոդված 15083. Խնամակալության և հոգաբարձության մարմնի պարտականություններն

անցումային շրջանում

Խնամակալության և հոգաբարձության մարմինը պարտավոր է.

ա) 2015 թվականի ապրիլի 1-ից 1 տարվա ընթացքում ապահովել անգործունակ ճանաչված անձանց տվյալների բազայի թարմացում և սույն օրենսգրքին համապատասխանեցում,

բ) անգործունակ ճանաչված անձանց տվյալների բազան թարմացնելուց հետո 6 ամսվա ընթացքում ապահովել տեղեկատվության տրամադրում խնամակալներին և հոգեբուժական հիմնարկներին սույն օրենսգրքի 15081 հոդվածով սահմանված պարտականությունների մասին և նրանց զգուշացնել այդ պարտականությունը չկատարելու համար վարչական պատասխանատվության ենթարկելու հնարավորության մասին,

գ) 2017 թվականի ապրիլի 1-ից 2 տարվա ընթացքում դիմել դատարան՝ ստացիոնարում տեղավորված անգործունակ անձին աջակցություն ստացող ճանաչելու և նրա անհատական ​​գնահատման համար, ինչպես նաև 2019 թվականի ապրիլի 1-ից 1 տարվա ընթացքում՝ դատարան՝ ստացիոնարում չտեղաբաշխված անգործունակ անձին որպես աջակցություն ստացող ճանաչելու և նրա անհատական ​​գնահատման համար, եթե խնամակալը, ինքը անգործունակ անձը կամ համապատասխան հիմնարկը նշված նպատակով չեն դիմում դատարան։

2015 թվականի մարտի 20-ի Վրաստանի օրենք № 3339 – կայք, 31.03.2015թ.

Հոդված 1509. Մասնավոր և հանրային իրավաբանական անձինք

1. Քաղաքացիական օրենսգրքով նախատեսված հանրային իրավունքի իրավաբանական անձինք են համարվում.

ա) պետությունը,

բ) մունիցիպալիտետը,

գ) պետության կողմից օրենսդրության կամ վարչական ակտի հիման վրա ստեղծված իրավաբանական անձինք, որոնք ստեղծված չեն Քաղաքացիական օրենսգրքով կամ «Ձեռնարկատերերի մասին» օրենքով սահմանված կազմակերպաիրավական ձևով,

դ) պետական ​​հիմնարկները և պետական ​​հիմնադրամները, որոնք ստեղծված չեն Քաղաքացիական օրենսգրքի կամ «Ձեռնարկատերերի մասին» օրենքի համաձայն,

ե) հանրային նպատակների հասնելու համար օրենսդրության հիման վրա ստեղծված հասարակական կազմակերպությունները (քաղաքական կուսակցություններ և այլք),

զ) Վրաստանի սահմանադրական պայմանագրով ճանաչված հանրային իրավունքի իրավաբանական անձը՝ Վրաստանի Առաքելական Ավտոկեֆալ Ուղղափառ Եկեղեցին,

է) սույն օրենսգրքի 15091 հոդվածով նախատեսված կրոնական միավորումները։

2. Մասնավոր իրավունքի իրավաբանական անձանց են պատկանում,

ա) ոչ ձեռնարկատիրական (ոչ առևտրային) իրավաբանական անձը,

բ) (հանվել է՝ 14.12.2006 թ., № 3967),

գ) համատեղ պատասխանատվությամբ ընկերությունը,

դ) կոմանդիտային ընկերությունը,

ե) սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերությունը,

զ) բաժնետիրական ընկերությունը,

է) կոոպերատիվը։

1999 թվականի փետրվարի 19-ի Վրաստանի օրենք № 1807 – ՎՕՏ I, № 6(13), 03.04.1999թ., հոդվ.24

2005 թվականի ապրիլի 6-ի Վրաստանի օրենք № 1233 – ՎՕՏ I, № 18, 27.04.2005թ., հոդվ.110

2006 թվականի դեկտեմբերի 14-ի Վրաստանի օրենք № 3967 – ՎՕՏ I, № 48, 22.12.2006թ., հոդ.336.

2011 թվականի հուլիսի 5-ի Վրաստանի օրենք № 5034 – կայք, 07.06.2011թ.

2020 թվականի հուլիսի 15-ի Վրաստանի օրենք № 6989 – կայք, 28.07.2020թ.

Հոդված 15091. Կրոնական միավորումների գրանցման կարգը

1. Կրոնական միավորումները կարող են գրանցվել որպես հանրային իրավունքի իրավաբանական անձինք:

2. Սույն հոդվածի առաջին մասը չի սահմանափակում կրոնական միավորումների իրավունքը գրանցվել որպես սույն օրենսգրքով նախատեսված ոչ ձեռնարկատիրական (ոչ առևտրային) իրավաբանական անձինք, ինչպես նաև զբաղվելու գործունեությամբ, որպես սույն օրենսգրքով նախատեսված չգրանցված միություն։

3. Կրոնական միավորումների գրանցումն իրականացնում է Վրաստանի արդարադատության նախարարության կառավարման ոլորտում գործող հանրային իրավունքի իրավաբանական անձը՝ Հանրային ռեեստրի ազգային գործակալությունը։

4. Վրաստանի արդարադատության նախարարության կառավարման ոլորտում գործող հանրային իրավունքի իրավաբանական անձը՝ Հանրային ռեեստրի ազգային գործակալությունը, իրավասու է որպես հանրային իրավունքի իրավաբանական անձ գրանցել Վրաստանի հետ պատմական կապ ունեցող կրոնական ուղղությունը կամ այն կրոնական ուղղությունը, որը Եվրոպայի խորհրդի անդամ երկրների օրենսդրությամբ համարվում է կրոն։

5. Որպես հանրային իրավունքի իրավաբանական անձ գրանցված կրոնական միավորման վրա չի տարածվում «Հանրային իրավունքի իրավաբանական անձի մասին» Վրաստանի օրենքը։

6. Սույն հոդվածի առաջին մասով նախատեսված կրոնական միավորումների գրանցման նկատմամբ կիրառվում են ոչ ձեռնարկատիրական (ոչ առևտրային) իրավաբանական անձանց գրանցման համար սահմանված կարգը, և դրանց լիազորությունները սահմանվում են սույն օրենսգրքի առաջին բաժնի երկրորդ գլխով։

2011 թվականի հուլիսի 5-ի Վրաստանի օրենք № 5034 – կայք, 07.06.2011թ.

Հոդված 1510. (Հանվել է)

Վրաստանի 2006 թվականի դեկտեմբերի 14-ի № 3967 օրենք – ՎՕՏ I, № 48, 22.12.2006թ., հոդվ.336

Հոդված 1511. (Հանվել է)

1999 թվականի մարտի 19-ի Վրաստանի օրենք № 1860 – ՎՕՏ I, № 10(17), 01.04.1999թ., հոդվ․32

2006 թվականի դեկտեմբերի 14-ի Վրաստանի օրենք № 3967 – ՎՕՏ I, № 48, 22.12.2006թ., հոդվ.336

Հոդված 15111. (Հանվել է)

2005 թվականի փետրվարի 25-ի Վրաստանի օրենք № 1051 – ՎՕՏ I, № 9, 17.03.2005թ., հոդվ.59

2006 թվականի դեկտեմբերի 14-ի Վրաստանի № 3967 օրենք – ՎՕՏ I, № 48, 22.12.2006թ., հոդվ.336

Հոդված 1512. Բնակարանների սեփականատերերի համատիրությունները

Բնակարանային-շինարարական կոոպերատիվները, որպես իրավաբանական անձինք, համարվում են վերացված 1997 թվականի նոյեմբերի 25-ից: Սույն օրենսգրքի 208-232-րդ հոդվածների համաձայն, նրանց իրավահաջորդներ են համարվում բնակարանատերերի միավորումները: Միաժամանակ ուժի մեջ են մնում նախկինում ստեղծված բնակարանաշինարարական կոոպերատիվների նկատմամբ պետության պարտավորությունները։

Հոդված 1513. Տնամերձ հողամասերի սեփականությունը

Ֆիզիկական անձանց օրինական օգտագործման հողամասերը, որոնց վրա գտնվում են անհատական ​​տները, Քաղաքացիական օրենսգրքի կիրարկումից հետո համարվում են այդ անձանց սեփականությունը, և նրանց նկատմամբ կիրառվում են անշարժ գույքի վերաբերյալ Քաղաքացիական օրենսգրքով սահմանված կանոնները:

Հոդված 15131. Տնային տնտեսության ընդհանուր գույքի նկատմամբ ժառանգության

բացումը

1. Եթե տնային տնտեսության գույքի նկատմամբ սեփականության իրավունքը գրանցված չէ Հանրային ​​ռեեստրում, ապա տնային տնտեսության ընդհանուր գույքի նկատմամբ ժառանգությունը բացվում է տնային տնտեսության վերջին անդամի մահվան օրվանից, եթե տնային տնտեսության մատյանի արխիվային գրառումներում նշված տնային տնտեսության բոլոր անդամները 2019 թվականի օգոստոսի 1-ի դրությամբ մահացած են։

2. Եթե տնային տնտեսության գույքի նկատմամբ սեփականության իրավունքը գրանցված չէ Հանրային ռեեստրում, տնային տնտեսության մատյանի արխիվային գրառումներում նշված տնային տնտեսության անդամի 2019 թվականի օգոստոսի 1-ից հետո մահվան դեպքում ժառանգությունը նրա մասնաբաժին գույքի նկատմամբ կբացվի, անկախ նրանից, թե նա տնային տնտեսության վերջին անդամն էր, թե ոչ։

3. Տնային տնտեսության գույքի նկատմամբ սեփականության իրավունքը հանրային ռեեստրում գրանցելուց հետո այս գույքը տնային տնտեսության անդամների համասեփականությունն է, և դրա նկատմամբ կիրառվում են համասեփականության համար սահմանված ընդհանուր կանոնները:

2019 թվականի հունիսի 25-ի Վրաստանի օրենք № 4851 – կայք, 07.02.2019թ.

Հոդված 1514. Անշարժ իրերի գրանցումն անցումային շրջանում

Մինչև Հանրային ռեեստրի ծառայության ձևավորումը հողամասերը պետք է օտարվեն տեխնիկական գույքագրման բյուրոներում կամ տեղական ինքնակառավարման մարմիններում առկա հողամասերի ամրակցման ակտերի հիման վրա։ Բացի այդ, 1997 թվականի նոյեմբերի 25-ից յուրաքանչյուր նոր հողամասի ձեռքբերման գրանցումը պետք է կատարվի հողային գրանցման համակարգում առկա կալվածքային գրքի (Հանրային ռեեստրի) ծառայությունում։ Վրաստանի հողի կառավարման պետական ​​դեպարտամենտը ապահովի համապատասխան ծառայության ձևավորում, պատրաստի Հանրային ռեեստրի ձևաթղթեր և կարգավորի բոլոր այն կազմակերպչական հարցերը,որոնք կապված են Քաղաքացիական օրենսգրքի գործարկումից բխող անշարժ իրերի սեփականատերերի գրանցման հետ։

Հոդված 1515. Գրանցման տվյալների հրապարակայնության ապահովումը

Մինչև հանրային ռեեստրի միասնական ծառայության ստեղծումը Քաղաքացիական օրենսգրքով այս ծառայությանը վերապահված գործառույթներն իրականացնեն տեխնիկական գույքագրման բյուրոները: Վրաստանի քաղաքաշինության և շինարարության նախարարությունը և Հողի կառավարման պետական ​​դեպարտամենտն ապահովեն հանրային ռեեստրի տվյալների հրապարակայնությունը և հասանելիությունը շահագրգիռ անձանց համար:

Հոդված 1516. Քաղաքացիական օրենսգրքի ուսուցումը

Վրաստանի արդարադատության նախարարությունը մինչև 1997 թվականի նոյեմբերի 25-ն ապահովի.

ա) Արդարադատության նախարարությունում հիմնադրամների գրանցման համար անհրաժեշտ բոլոր կազմակերպչական հարցերի լուծումը,

բ) զանգվածային լրատվության միջոցներով Քաղաքացիական օրենսգրքով նախատեսված իրավաբանական անձանց գրանցման տվյալների հրապարակումը,

գ) Քաղաքացիական օրենսգրքի ուսուցում իրավապահ մարմինների և գործադիր իշխանության այլ մարմինների, ինչպես նաև արդարադատության մարմինների աշխատողներին։

Հոդված 1517. Բանկային ծառայության պայմանագրերի ներդրման ապահովումը

Վրաստանի Ազգային բանկը.

ա) սույն օրենսգրքով նախատեսված բանկային ծառայությունների մատուցման պայմանագրերի ներդրման համար ձեռնարկի համապատասխան միջոցառումներ, որպեսզի առևտրային բանկերն ապահովեն բանկային հաշիվների բացում և անխափան վճարում այն ​​կազմակերպական կազմավորումներին, որոնք իրավաբանական անձինք չեն, մասնավորապես՝ բնակարանատերերի համատիրությունը, չգրանցված միությունը, համատիրությունը,

բ) ապահովել ֆիզիկական անձանց կողմից հաշվարկային կամ այլ հաշիվներ բացելու հետ կապված սահմանափակումների վերացում, որպեսզի բոլոր ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձինք կարողանան անխափան բացել իրենց ուզած հաշիվները և կնքել սույն օրենսգրքով նախատեսված բանկային ծառայության պայմանագրեր։

Հոդված 1518. Կոմունալ ծառայությունների մատուցման պայմանագրերի կնքումը

Գործադիր իշխանության համապատասխան կառավարական ​​և պետական ​​ենթագերատեսչային հաստատությունները մինչև 1997 թվականի նոյեմբերի 25-ը ապահովեն բնակարանների սեփականատերերի և այլ սպառողների հետ գազի, ջրի, էլեկտրաէներգիայի մատակարարման և հեռախոսային ծառայությունների մատուցման պայմանագրերի կնքումը:

Հոդված 1519. Հասկացությունների միասնության ապահովում

Քաղաքացիական օրենսգրքում օգտագործված հասկացությունները և տերմինները պետք է պատշաճ կերպով օգտագործվեն բոլոր մյուս իրավական ակտերում:

Հոդված 1520. Քաղաքացիական օրենսգրքի ներդրման կազմակերպչական հարցեր

Վրաստանի Նախագահը մինչև 1997 թվականի նոյեմբերի 25-ը ապահովի.

ա) Արդարադատության խորհրդի կողմից դատարանում միությունների գրանցման համար անհրաժեշտ կազմակերպչական հարցերի լուծում,

բ) Քաղաքացիական օրենսգրքի՝ որպես պարտադիր ուսումնառության առարկայի, ներդրում բոլոր տեսակի բարձրագույն իրավաբանական հաստատություններում։

Վրաստանի նախագահ՝ Էդուարդ Շևարդնաձե

Թբիլիսի,

1997 թվականին 26 հունիսի

№ 786-IIՆ

Պաշտոնական աղբյուր և տեքստի խմբագրություն

Պաշտոնական վրացերեն անվանում: საქართველოს სამოქალაქო კოდექსი

Իրավազորություն: Վրաստան

Պաշտոնական փաստաթուղթ Matsne-ում

Ընդունման ամսաթիվ:

LIDA.ge-ի տեքստը ոչ պաշտոնական թարգմանություն է։ Պաշտոնական փաստաթուղթը տեսեք Matsne-ում։

Այս տեքստի համապատասխանությունը կոնկրետ պաշտոնական խմբագրությանը առանձին չի հաստատվել։ Կիրառելուց առաջ ստուգեք համապատասխան խմբագրությունը Matsne-ում։